Audi Connect

Onlangs kreeg ik de vraag of ik een weekje de nieuwe Audi A3 wou testrijden. Met plezier liet ik Ami een weekje aan de kant staan om haar kleine zusje uit te testen. Niet zozeer voor de 150 pk of omwille van de quattro technologie, maar wel voor Audi Connect.

Deze optie brengt mobiel internet naar je wagen zodat je bijvoorbeeld nieuwssites kan raadplegen of trein- en vluchturen kan nakijken. Hiernaast worden Google Maps en Google Streetview geïntegreerd worden in de GPS van Audi zelf. Daarnaast krijg je ook Audi Traffic, waarbij op basis van gsm signalen gemeten wordt hoe vlot het verkeer verloopt. De praktijk wees uit dat dit een zeer nauwkeurige manier van werken is. De vermelde lengte van de file klopte telkens met de werkelijkheid.

TDI quattro

Een ander groot voordeel vond ik het online opzoeken van een bestemming. Toevallig had ik afgesproken in een frituur in Mortsel. Even de naam zoeken en het adres overnemen als bestemming. Geef toe, het is makkelijker dan het adres opzoeken op je smartphone en dan nog eens te moeten ingeven in de gps van je wagen. Ook favoriete bestemmingen opslaan en zoeken gaat veel vlotter dan bij het ‘gewone’ navigatie pack van Audi. Na ingave van een bestemming kan je ervoor kiezen om deze weer te geven op de kaart. Een beetje inzoomen en je hebt de beelden van Google Streetview. Heb je je exacte locatie gevonden, dan kan je heel eenvoudig een screenshot nemen en wordt deze zo opgeslagen. Als je dan later een locatie wil zoeken hoef je enkel tussen de opgeslagen foto’s te zoeken.

Een andere mogelijkheid, die voor mij persoonlijk erg handig zou kunnen zijn, is dat je via de website van Audi connect adressen kan opzoeken en opslaan en naar je wagen verzenden. Als wij op pad gaan om te fotograferen, gebeurt het vaak dat we verschillende locaties op één dag doen. De avond ervoor volstaat het dan om even achter de computer te gaan zitten en alle adressen naar de auto te zenden zodat je op de dag zelf niet moet zitten knoeien om adressen in te geven.

Nu is knoeien een groot woord. Want waar ik in mijn Audi A4 nog met een draaiknop de verschillende letters in het adres moet aanduiden, beschikt de A3 over een iets grotere draaiknop die eigenlijk ook dienst doet als touchpad. Hierop kan je dan het adres schrijven. Dit werkt veel sneller dan letter voor letter te moeten selecteren.

Over het gebruik van nieuwssites, twitter en facebook kan ik kort zijn, het is een leuk gimmick voor in de file, maar niet meer dan dat. Het brengt naar mijn gevoel geen meerwaarde met zich mee.

Een klein nadeel vond ik wel, dat als je je telefoon verbindt via bluetooth en wil bellen, je belt met het nummer van de simkaart in te auto en mensen dus niet weten wie er hun belt. Maar uiteraard is dat een klein detail en is dat misschien ergens met een instelling op te lossen.

Kortom, zou ik Audi connect zelf nemen als optie in mijn volgende (firma) wagen? Jazeker! Voor mij persoonlijk maakt het het leven een klein beetje handiger. Kan ik leven zonder? Uiteraard, maar dat is met de meeste opties in een auto zo. Persoonlijk zou ik liever mijn geld geven aan mobiel internet in de auto dan aan lederen zetels.

Filou

Een tweetal weken geleden waren we op urbex trip bij Villa Wallfahrt. Deze verlaten villa heeft een mooie grote tuin en tot mijn grote verbazing vond ik daar in één van de tuinhuisjes een lief klein poesje, helemaal alleen. Dus in plaats van foto’s te nemen van de villa, waar ik trouwens al eens geweest was, nam ik foto’s van de mooie kitten.

Kitten

Kitten

De dagen erna bleef de kitten door mij hoofd spoken. In de eerste plaats omdat het daar zo alleen zat maar ook omdat Lenka een klein beetje gek is van poezen en dan vooral zwart met witte poezen. En zodoende wilde ik dit poesje in huis halen maar dat stootte op verzet van mijn vrouw. In haar verdediging, ze heeft nooit huisdieren gehad, dus ze wist niet hoe fijn dat kan zijn.

In een ultieme poging om haar te overtuigen plaatste ik een foto op Facebook waar ik me afvroeg of ik bij 1.000 likes de kitten zou mogen adopteren. Een goede 6 uur later had ik mijn doel bereikt en uiteindelijk klokte ik af op 1.400+ likes

wodan likes

Na nog wat argumenteren gaf mijn vrouw toe, ik mocht de kitten in huis nemen. Afgelopen zaterdag reden we dus terug naar het huis waar ik hem gevonden had maar helaas, we vonden Wodan (want zo hadden we hem al gedoopt) niet.

Navraag bij de buren leerde ons dat, op dezelfde dag dat ik hem gezien had, een paar Duitse fotografen waren komen vragen of die kitten van iemand was en of ze hem mochten meenemen. Ik ga er dus van uit dat Wodan een goede thuis gekregen heeft in Duitsland.

Maar omdat ik ondertussen toch al alles in huis gehaald had voor een kat, trokken we naar het asiel, op zoek naar een kitten. Helaas hadden ze geen kittens en de jongste poes die ze hadden was ongeveer 7 maand. We besloten om toch maar even te gaan kijken en toen zag ik een hele mooi zwart met witte poes. Het was de enige poes van het asiel die naar ons toe kwam om te fletsen en kopjes te geven. De rest van de poezen bekeek ons vanop een afstand. Ik was meteen verkocht. Toen ik vroeg hoe oud ze, bleek ze in augustus 2011 geboren te zijn, net als Lenka. Een teken dus.

Nog diezelfde dag ging ik samen met mijn vrouw en Lenka terug naar het asiel en ook zij waren meteen verkocht toen ze de poes zagen en de beslissing was dan ook snel genomen. Deze poes zouden we mee naar huis nemen. Ok, het was geen kitten, maar een volwassen poes in huis nemen heeft natuurlijk een paar voordelen t.o.v. een kitten. Zo is Filou bijvoorbeeld al zindelijk, wat toch een groot verschil maakt. Bovendien was ze ook al gechipt en gesteriliseerd, wat de knip in haar oor verklaart.

Filou

Filou

De eerste nacht was, tegen de verwachtingen in, toch een kleine ramp. Filou, die in de living moest blijven, heeft tot ongeveer half 5 ‘s morgen zitten miauwen en tegen de deur opspringen om uit de living te mogen. Maar gelukkig is dit bij één nacht gebleven. En na twee dagen verstoppertje spelen onder de tafel in de living begon ze langzaam aan op verkenning te gaan en ‘s avonds kwam ze al bij ons in de zetel zitten om gestreeld te worden.

Vandaag was ook de eerste dag dat ze zich liet zien terwijl Lenka rondloopt. Wat Lenka dan weer heel erg leuk vindt! Filou is nog niet echt fan van de hoge frequentie die Lenka uitstoot telkens ze haar ziet, maar ik ben er zeker van dat dit ook snel in orde komt.

U ziet het, Filou is al een onderdeel van het gezin geworden en heeft bij ons een goede thuis gevonden.

6de twitter verjaardag

Groot feest vandaag, want ik vier mijn 6de twitter verjaardag en ben daarmee één van de ouderlingen denk ik. Op die tijd heb ik heel veel nieuwe, toffe mensen leren kennen, leuke dingen meegemaakt, veel voordelen er uit gehaald en vooral heel veel fun gehad. Dus ik denk dank ik nog een tijdje ga blijven tweeten.

Hoe lang zitten jullie op twitter? Kijk het even na, en laat het weten in de comments.

 

Ook nog even een shoutout voor mijn twitter peter @Sietoebie: bedankt!

Twitter verjaardag

Twitter verjaardag

Garmin Sync

Toen ik pas begon te lopen registreerde ik mijn looptochtjes met de Endomondo app op mijn Android smartphone. Na een tijdje was ik echter een beetje teleurgesteld in deze app en kocht ik een Garmin Forerunner 410 horloge. Sindsdien gebruik ik Garmin Connect om mijn data naar te uploaden.

Maar ik bleef ook nog mijn activiteiten uploaden naar Endomondo. Omdat ik daar toch al een tijdje opzat en aan een paar challenges mee deed, etc…

En toen ontdekte ik Strava, wat door iemand omschreven was als Facebook voor lopers en wielrenners. En dus uploade ik ook, hipster die ik ben, mijn loop- en fietsdata naar deze site…

En natuurlijk heb ik ook een Runkeeper account, maar daar deed ik eerlijk gezegd niet zo veel mee. Maar af en toe kreeg ik wel een vriendschapsverzoek en aanvaardde ik die ook.

Mijn routine na het lopen of fietsen was dan ook meestal als volgt: Eerst mijn gegeven vanuit mijn Forerunner 410 of Edge 705 uploaden naar Garmin Connect. Daarna Endomondo bijwerken en dan nog eens inloggen op Strava om mijn gegevens daar ook op te zetten. Voor Runkeeper deed ik die moeite zelfs niet.

Maar onlangs ontdekte ik Garmin Sync waarmee je je activiteiten op Garmin Connect kan synchroniseren met Strava en Runkeeper. Het principe is heel eenvoudig. Je geeft de ID van één van je Garmin Connect activiteiten in en verbindt dan met Strava en/of Runkeeper en van dan worden je activiteiten die je upload naar Garmin Connect automatisch toegevoegd aan de andere service(s) van je keuze.

Ook oude activiteiten in één keer uploaden naar Strava en/of Runkeeper gaat bijzonder makkelijk. Je geeft in van welke periode je de activiteiten wil toevoegen en Garmin Sync doet de rest. Zo heb ik gisteren al mijn activiteiten van 2013 naar Runkeeper gepompt.

Voor Endomondo is er voorlopig nog niets gelijkaardigs, maar met Garmin Sync is het toch al een beetje eenvoudiger geworden om mijn gegevens op verschillende platformen te krijgen zonder al te veel moeite.

Wie wil mag mij trouwens altijd toevoegen op Garmin Connect, Endomondo, Runkeeper en/of Strava.

Eerste test met de GoPro HD Hero 3 Silver Edition

GoPro op de driewielerGisteren werd, na lang wachten, mijn GoPro HD Hero 3 Silver Edition eindelijk geleverd. En zoals dat gaat, moet er met nieuw speelgoed altijd onmiddellijk kunnen gespeeld worden.

En Wim zou Wim niet zijn moest hij Lenka er niet in betrekken. Zodoende monteerde ik de GoPro op Lenka haar driewieler, duffelde ik haar goed in en gingen we naar buiten voor een paar toertjes rond het gebouw.

Het resultaat is niet bijzonder spectaculair, maar ik vind het wel grappig om Lenka haar gezichtje te zien terwijl ze op haar fietsje zit.

Fiets stelen

Sinds kort rijd ik met mijn mountainbike naar de finse piste om daar te lopen en dan weer naar huis te fietsen. Ik doe dit om wat gewend te raken aan de combinatie van beide sporten omdat ik het binnenkort voor echt ga moeten doen in mijn eerste duatlon.

Ik heb een vrij stevige ketting waarmee ik mijn fiets kan vastleggen rond een verlichtingspaal en om wat gewicht in mijn rugzak te sparen brengt mijn loopbuddy, die met de auto komt, deze mee voor mij.

Gisteren deed ik zoals altijd mijn fiets op slot, en legde ik mijn spullen (rugzak, Garmin Edge en mijn lampjes, samen met het sleuteltje van het slot) in de bezemwagen.

Na het lopen wisselde ik van schoenen en was ik klaar om terug op mijn fiets te springen tot ik opeens merkte dat de sleutel van het fietsslot niet meer aan de sleutelhanger hing. Een tweede sleutel lag los in de auto, maar van de andere sleutel geen spoor. Ik had die waarschijnlijk verloren  op die paar meter tussen de auto en de plaats waar mijn fiets stond, maar probeer maar eens een sleutel terug te vinden in het donker terwijl er 5 cm sneeuw ligt.

In de hoop een reservesleutel voor het slot te vinden kreeg ik van mijn loopbuddy een lift naar huis waar ik al snel drie sleutels vond die leken op de sleutel ik ik kwijt speelde, maar éénmaal terug aan mijn fiets bleken deze niet te passen.

Gelukkig wist mijn fitnessbuddy raad… Hij kon bij zijn baas een slijpschijfje op batterijen gaan halen om het slot door te slijpen en hij zat er niet mee in om dat nog dezelfde avond te doen zodat ik mijn fiets daar geen nacht zou moeten laten staan. Op minder dan een minuut had hij het slot door geslepen en kon ik mijn fiets terug mee naar huis nemen.

Uiteraard had ik op voorhand even naar de politie gebeld om te melden dat ik dit ging doen. Je weet immers nooit dat er iemand ons bezig had gezien en de politie verwittigde. De dame die de noodcentrale bemande zei dat ik er inderdaad goed aan gedaan had om dit even te melden. Gelukkig heeft niemand van de buurtbewoners er iets van gemerkt en is er geen patrouille moeten langskomen.

Maar zo zie je maar hoe snel iemand een fiets kan stelen, hoe goed deze ook vastgemaakt is. Zolang je maar over het juiste materiaal en de nodige durf beschikt. En ik heb ook ingezien dat ik best investeer in een degelijk fietsslot dat niet zo makkelijk op te krijgen is.

Insanity

Gisterenavond stuurde ik, volledig nuchter en bij mijn volle verstand, volgende tweet de wereld in:


Maar hoe ga ik dat nu doen? Ik blijf bezig zoals vorig jaar. Keihard trainen in de fitness, lopen en mountainbiken als cardio en op mijn voeding letten met de hulp van VitamineF3. Maar daarnaast ga ik nog een extra’tje doen om het proces wat te versnellen: Insanity!

Insanity

Insanity

Iedereen heeft, tijdens het doelloos rondzappen,  de reclame al wel eens gezien op TV. Eén of andere energieke trainer vraagt mensen om door te zetten en tot het gaatje te gaan. Mensen getuigen dat het trainingsschema hun hele leven veranderd heeft en dat op amper 60 dagen.

Nu wil ik wel eens weten wat er van waar is, dus ga ik de uitdaging aan. Vanaf morgen ga ik mij 60 dagen lang wagen aan Insanity in de hoop om eindelijk dat strakke lichaam te krijgen.

Dat het zwaar gaat worden kan ik u nu al zeggen. 6 keer per week zo’n zotte training doen, naast mijn gewone routine… Maar hopelijk gaat het resultaat dus navenant zijn.

Volg zeker twitter en deze blog voor updates of ik het al dan niet volhou en zeker voor het resultaat. Als ik het programma afwerk plaat is een before & after foto om te bewijzen of het al dan niet werkt.

Duatlon

Zo heel af en toe moet ik een uitdaging hebben en hoewel 2013 nog niet begonnen is, heb ik toch al een uitdaging voor komend jaar.

In een opwelling van enthousiasme en overmoed heb ik me namelijk ingeschreven voor een duatlon op 24 maart. 6 kilometer lopen, 24 kilometer mountainbiken en vervolgens nog eens 6 kilometer lopen. En dat allemaal achter elkaar, zonder rust er tussen.

6 kilometer lopen is geen enkel probleem en ook 24 kilometer mountainbiken lukt me zonder veel problemen. Maar een combinatie van beiden met op het einde nog eens 6 kilometer lopen gaat waarschijnlijk bijzonder zwaar worden. Maar anders was het natuurlijk geen uitdaging.

Om me optimaal voor te bereiden op deze duatlon zal er dus hard getraind moeten worden. Zowel lopen als mountainbiken en liefst nog samen op één dag. De twee keer dat ik dit al gedaan heb, waren vrij zwaar, dus er is nog wat werk aan de winkel.

En om mijn debuut in het hele duatlon gebeuren niet meteen te moeilijk te maken heb ik me ook ingeschreven om op 24 februari een iets ‘eenvoudigere’ duatlon mee te doen. 3 kilometer lopen, 19 kilometer mountainbiken en 3 kilometer lopen.

Twee uitdagingen dus, en al meteen vrij vroeg op het jaar. Ik ben benieuwd of het mij gaat lukken, maar ik ga er alles aan doen natuurlijk om te slagen. Bent u ook benieuwd, kom dan zeker supporteren voor mij op 24 maart in Diest.

Wereldeierdag

Op vrijdag 12 oktober vieren we voor de 17de keer alweer met z’n allen de dag van het ei!

We krijgen regelmatig te horen hoe belangrijk het is om gezond te eten. We denken daarbij snel aan bijvoorbeeld meer groenten en fruit eten, kiezen voor volkorenproducten en vaker vis op het menu zetten. Maar het is bewezen: ook een ei past in een gezonde voeding.

Een ei brengt veel essentiële voedingsstoffen tegelijkertijd aan: hoogwaardige eiwitten, onverzadigde vetzuren, mineralen en vitaminen. Een ei lijkt wel een groot voedingssupplement, verpakt in een 100% natuurlijk omhulsel.
Wereldwijd beginnen steeds meer gezondheidsorganisaties de positieve bijdrage van eieren aan een evenwichtige en gevarieerde voeding in te zien. Juist omwille van hun interessante combinatie van essentiële voedingsstoffen. Her en der duikt het motto op “één eitje per dag is ok”.
Wereldeierdag is een initiatief van de International Egg Commission, de wereldorganisatie van en voor producenten en handelaren in eieren en eiproducten.
Om de wereldeidag te vieren ben ik even een lekker en gezond receptje met eitjes gaan lenen bij Vitamine F3. Laat het smaken. En neem zeker ook een kijkje op de blog voor andere gezonde tips!

Ingrediënten voor 6 gebakjes:

  • 1 banaan
  • 3 eigelen
  • 4 eiwitten
  • 60g havermout
  • 12g xylitol zoetstof (als je dit niet hebt kan je eventueel ook gewone suiker gebruiken – of gewoon kopen!)

Bereidingswijze:

  • Verwarm je oven voor op 140°C
  • Prak de banaan en meng deze met het havermout, de eigelen en de xylitol
  • Klop de eiwitten volledig stijf
  • Meng alles voorzichtig onder elkaar en verdeel het in 6 muffinvormpjes
  • Bak de gebakjes onderaan in je oven voor ongeveer één uur. (De benodigde tijd hangt erg af van je oven; hou ze de eerste keer goed in het oog.
    Zet ze er liever langer in op een lagere temperatuur wanneer je merkt dat ze te bruin worden.)
  • Laat de gebakjes goed afkoelen en maak dan de zijkanten voorzichtig los van de muffinvorm, ze zijn aan de fragiele kant.

Mogelijke toevoegingen:

  • Zoet:
    • fijngehakte nootjes
    • rozijnen
    • bosbessen
    • suikervrije confituur
    • fijne stukjes appel en kaneel
    • kokos
    • suikervrij cacaopoeder
    • speculaaskruiden
  • Hartig (skip de zoetstof en vervang door een snuifje zout!):
    • wat geraspte kaas (Parmesan, Gruyère, …)
    • Italiaanse kruiden
    • stukjes zongedroogde tomaten
    • fijne stukjes olijven

Wat je ook toevoegt, zorgt er voor dat het niet te grof gesneden is zodat de gebakjes luchtig blijven.

Nutritionele informatie (per gebakje – zonder toevoegingen):
Energie: 90kcal
Eiwitten: 5,2g
Koolhydraten: 9g
Vet: 3,4g
Vezels: 1,3g

Voor meer info en recpeten met het ei kan je altijd terecht op http://www.ei.be/.

Kleine meisjes worden groot

Lenka

Lenka

Het is al weer een tijdje geleden dat ik over Lenka schreef en daar zou ik me eigenlijk moeten over schamen!

Ondertussen is ze al 13 maanden oud en is er heel veel veranderd. Eerst was er het kruipen. De eerste pogingen leken wel nog meer op een para die plat op de buik probeerde om ongezien door vijandig gebied te raken maar na een tijdje kreeg ze de techniek van op handen en knieën te kruipen ook onder de, euh, knie.

Na het kruipen kwam al gauw het rechtstaan. Eerst geholpen doordat wij haar aan de armpjes vast hielden maar ondertussen heeft ze ook al geleerd hoe ze zich zelf kan rechttrekken in haar bedje, haar park of zelfs aan de salontafel. Rechtstaan zonder zich vast te houden is er voorlopig nog niet bij, maar lang zal dat niet meer duren.

Ook de eerste stapjes zetten terwijl mama of papa haar handjes vasthouden lukt ondertussen en daar wordt goed op geoefend. De techniek is nog niet helemaal optimaal maar de wil om vooruit te gaan is helemaal aanwezig.

Maar het allerbelangrijkste is toch wel dat Lenka gewoon een fantastisch meisje aan het worden is. Hoogstwaarschijnlijk zegt elke ouder dit van zijn of haar kind, maar Lenka is een ongelooflijk vrolijk kind. Op een paar jengelige momemten na is ze bijna altijd aan het spelen en het lachen. Zowel thuis als bij de onthaalmoeder is ze het zonnetje in huis.

En spelen en wild doen met papa vindt ze al helemaal leuk. Hoe hoger ik haar werp, hoe wilder ik met haar zwier, des te leuker dat ze het vindt. Kraaien van het lachen doet ze als ik doe alsof ik haar kom pakken.

Maar ze is zeker ook bezig met het vormen van een karaktertje. Ik denk dat Lenka iemand gaat worden met een eigen willetje, maar dat heeft ze zeker van geen vreemden. En een deugniet, dat wordt ze zeker en vast. Dat kan je nu al zien aan de foto’s die ik de laatste tijd van haar gemaakt heb. Ik heb trouwens de indruk dat ze al weet hoe te poseren. Van het moment dat ze de camera ziet, verandert haar gezichtje meteen. Dan trekt ze een schelmensnuit of lacht ze uitbundig, een waar genot om te fotograferen.

Lenka

Lenka