Wimblog

Sinds ik zo wat met fotografie bezig ben heb ik mij ook aangemeld bij iStockPhoto. Via deze site kunnen fotografen foto’s uploaden die dan door anderen – tegen betaling welteverstaan – op hun beurt weer kunnen gedownload worden.

Voor u nu gaat denken dat ik het hoog in mijn bol gekregen heb zal ik alvast maar zeggen dat ik absoluut niet denk dat er ook maar iemand een foto van mij zou willen downloaden. U moet weten dat elke foto die je wil uploaden bij iStockPhoto eerst zeer grondig en zeer kritisch gewikt en gewogen wordt. Als de foto niet scherp genoeg is, of sporen van sensor dust vertoont of over- of onderbelicht is, zelfs nog maar enige sporen van purple fringing vertoont wordt hij, terecht, afgekeurd.

En daar ligt dan ook de reden waarom ik me bij iStockPhoto aangemeld heb. Juist om die kritische selectie die de foto’s moeten ondergaan is het mij te doen. Want van wat leert een mens meer dan van specialisten die kritisch oordelen over jouw foto. Hoewel ik ook niet altijd bijzonder goed om kan met kritiek in het algemeen, vind ik terechte opmerkingen van mensen met ervaring zeer leerrijk. Gewoon een paar puntje van kritiek in gedachten houden als ik mijn foto’s neem kan er al voor zorgen dat elke foto beter is dan de voorgaande.

Zodoende upload ik dus foto’s waarvan ik denk dat ze niet al te slecht zijn. En heel af en toe blijk ik er niet ver naast te zitten en wordt een foto van mij toegelaten. En de andere foto’s? Die zijn voor de categorie uithuilen en opnieuw beginnen.

Maar geld verdienen – ook al is het nog zo weinig – met één van mijn foto’s zie ik toch nog niet onmiddellijk gebeuren.

Wim Fotografie Fotografie, hulpmiddelen, iStockPhoto

Het was weer even geleden, maar dankzij @bartvdb kan ik een extra foto aan mijn collectie toevoegen: YCF-937

Wim YCF nummerplaten YCF, YCF nummerplaat, YCF-937

Ik zo bijna gaan denken dat het aan mijn ligt, maar sinds vandaag zit Wimblog weer bij een andere hostingfirma.

Ditmaal heb ik onderdak gevonden bij Priorweb en ik ben er zeker van dat de samenwerking zeer vlot gaat verlopen. Ik zit met een paar andere websites al een paar jaar bij Priorweb en heb tot nu toe geen klagen.

De samenwerking met Deziweb, mijn vorige hostingfirma, was niet meer mogelijk omdat ze bleven beweren dat deze blog, samen met die van Collega G. er samen verantwoordelijk voor waren dat hun database server om de zoveel tijd crashte. Maar later meer daarover. Maar ik wil u alvast wel een klein stukje uit de communicatie tussen mij en de mensen van Deziweb geven.

Volledig uit de context gerokken trouwen, maar dat had u zo ook wel door zeker?

Wim,

Ik zie het, het is weer de database server die een load heeft waardoor geen enkele site normaal kan werken. Ik zal de sql server opnieuw gaan opstarten.

Dit kost ons klanten Wim, er zijn al verschillende mensen geweest die hier erg over klagen, en 1 die al heeft opgezegd!

Wordpress staat er ook om bekend dat het een resource hog is. Zie ook: ->> http://www.google.nl/#hl=nl&q=wordpress+cpu&meta=&aq=f&oq=wordpress+cpu&fp=6cffa1e2a43e6a98

Ik wil je dan ook bij deze vragen dit >> nu << op te lossen. Gezien de load die je sites op dit moment veroorzaken vind ik niet dat je sites passen in een shared omgeving. De load op die server wordt voor het over grote deel bepaald door je sites. Ik ga er absoluut vanuit dat je zelf ook inziet dat dit niet kan.

In principe zijn er nu 3 opties ;
1. Upgraden naar een VPS / VDS
2. De plugins installen (wat al lang gedaan moest worden!)
3. Een andere webhost zoeken voor je sites…

Wim Blog Deziweb, hosting, Priorweb, Wimblog

Het is weer zo ver, ik kan weer niet beslissen. En dus zal de stem van het volk doorslag moeten geven. Welke van deze foto’s rond het thema kleur geef ik af? U mag er de drie minst slechte uitkiezen.

Foto 1: Vier gekleurde palen.

Foto 2: Dynastiegebouw in Brussel, verkleed met lampions ter gelegenheid van Europalia China.

Foto 3: houten kistjes in een vitrine

Foto 4 & foto 5: snoepgoed

Update
Ik heb stiekem foto 5 vervangen door een nieuwe versie met een kleiner diafragma waardoor er meer scherpte zit in heel de foto.

 Loading ...

Wim Fotografie, Poll evaluatie, Fotografie, kleur, opleiding

Tijdens mijn middagpauze trok ik vandaag Brussel in om foto’s te nemen rond het thema kleur. Gisteren had ik er al twee kunnen maken en vandaag was het plan om op zoek te gaan naar een winkeltje met felle kleurtjes in de vitrine. Een collega gaf mij nog snel mee dat er zich een kleurrijk snoepwinkeltje te vinden is in de Kleerkopersstraat.

Uiteindelijk ben ik in totaal drie winkeltjes binnen gegaan om foto’s te nemen. Bij de eerste keer had ik eerlijk gezegd nog wat schroom maar ik was aangenaam verrast dat als je het maar vriendelijk vraagt de mensen er helemaal geen probleem van maken. Telkens deed ik dezeflde uitleg waarbij ik zei dat ik voor de avondschool foto’s moest maken van kleur en vroeg ik of het een probleem was of ik een paar minuutjes mocht fotograferen in het winkeltje. En tot driemaal toe was het geen probleem.

Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht. Ik had meer norse reacties gekregen, maar blijkbaar is de maatschappij toch nog niet zo verzuurd als men laat uitschijnen. Een vriendelijk woord en een glimlach doen het blijkbaar nog altijd goed. In de laatste winkel die ik bezocht zie de verkoopster zelfs dat ik best op 2 februari zou kunnen terugkomen omdat er dan nieuwe stock geleverd word en de winkel een nog kleurrijkere aanblik heeft.

Mooi toch als de mensen je zo willen helpen.

Wim Fotografie Brussel, Fotografie, kleur, winkels

This is why you should wear your earplugs! brulde Franky De Smet Van Damme vrijdagavond waarna gitaargebrul de AB vulde.

Oordopjes dus. Ze werden gratis uitgedeeld aan de bar, maar ik dacht dat het wel niet nodig zou zijn. Vroeger stond ik wekelijks in het lawaai en hoewel ik er toen over gedacht had om mij deftige oordopjes te kopen, is het er nooit van gekomen. Anderhalf uur in de moshpit tijdens Channel Zero zou ik ook nog wel overleven. Ik dacht er het mijne van toen ik langharige beren zag rondlopen met gele oordopjes.

Na een schitterend concert waarin het wel leek alsof Channel Zero nooit was gesplit wist ik niet wat ik hoorde toen ik buitenkwam. Het gefluit in mijn rechter oor klonk harder dan ooit voordien. Op zich is dat nog niet zo heel vreemd aangezien dat na een fuif ook wel eens durfde voorvallen en dus maakte ik mij niet al te veel zorgen.

Toen ik zaterdag opstond was het gefluit er echter niet veel minder op geworden. Het was niet van die aard dat het pijn deed of andere geluiden overstemde, maar het was wel nadrukkelijk aanwezig en ik hoorde duidelijk minder goed langs rechts dan langs links. Toen het gefluit ’s avonds niet minder was begon ik toch al iets bezorgder te worden. Maar toen vloog ik in het bier en met resultaat.

Op zondag was het gefluit bijna helemaal weg. Enkel als het compleet stil is – zoals bijvoorbeeld ’s nachts in de slaapkamer of ’s morgen op de badkamer – hoor ik nog een heel fijn fluittoontje en dat is er tot op vandaag nog altijd. En dit zal permanent zijn vrees ik. Nu zo erg is het wel niet. Overdag stoort het zeker en vast niet en ’s avonds val ik even vlot in slaap als voordien, maar het is toch een goede waarschuwing geweest. Volgende keer dat ik naar een optreden ga, zie ik dat ik oordopjes bij heb. Ik ben er nu nog relatief goed van af gekomen, maar een volgende keer heb ik misschien niet zoveel geluk. Laat dit een les zijn voor iedereen.

Wim Wim Channel Zero, oordopjes, oorsuizingen, optreden, tinnitus

Sinds vorige week zijn we gestart met een nieuwe module digitale fotografie in de avondschool. Een nieuwe module wil ook zeggen: nieuwe opdrachten.

Wat mag u zoal van mijn verwachten in de komende 14 weken?

• Kleur: 3 foto’s
• Portret: zelfportret, close-up portret, mens in omgeving
• Beweging: 3 foto’s
• Reportage: minstens 5 foto’s
• Vrij werk: minstens 3 foto’s

Er zitten dus een paar leuke opdrachten ben. En nu maar hopen dat we aan de hoge verwachtingen kunnen voldoen. Aanstaande maandag is het namelijk al zo ver. Dan moeten onze foto’s rond kleur klaar zijn.

Wim Fotografie Fotografie, opdrachten, opleiding

Moest u het willen weten, 30 worden voet je niet. Al moet ik wel zeggen dat ik mij al beter gevoeld heb dan vandaag. Maar dat kan ook wel te maken hebben met het feestje van gisteren dat absoluut super was.

Ik wil dan ook iedereen bedanken die heeft bijgedragen aan de sfeer en voor de fantastische geschenken. Collega S. heeft fantastisch werk geleverd als dj en zonder de vrienden die zich de hele avond uit de naad gewerkt hebben om iedereen van drank en eten te blijven voorzien had het nooit zo goed geweest. Daarom: dank u wel.

En uiteraard ook dank voor de vele verjaardagswensen via twitter, facebook, sms, mail en op deze blog.

Wim Wim 30, tram 3, verjaardag, Wim

Begin deze week las ik op de online versie van Het Nieuwsblad dat twee eetcafés in Tienen (De Gewichtige en Kadanz)weigeren van het rookverbod in te voeren. Ze blijven echter ook eten serveren waardoor ze dus de wet op het rookverbod overtreden.

Stel nu, louter hypothetisch, dat iemand in zo’n café iets gaat eten. Zonder het te beseffen, of omdat er geen andere plaats vrij was, zit deze persoon aan een tafeltje in de rokersruimte (die nog steeds bestaat omdat het rookverbod niet doorgevoerd is).

Die persoon krijgt zijn eten en terwijl hij smakelijk aan het eten is ondervindt hij hinder van de sigarettenrook afkomstig van de tafel naast zich en achter zicht en tegenover zich. Hij maakt hierover een opmerking tegenover de uitbater maar krijgt nul op het request omdat de uitbater vindt dat er gerookt mag worden in zijn zaak – hoewel dit een overtreding van de wet is.

Zou die persoon dan als klant kunnen weigeren om te betalen voor zijn eten. Two wrongs don’t make a right en al, maar wat kan de uitbater doen? De politie bellen en klacht indienen? De persoon laten afwassen? Het zou natuurlijk wel een mooie manier zijn om eens gratis te gaan eten natuurlijk. Al moet u de rook er wel bijnemen natuurlijk. Ben ik trouwens de enige die zulks idee had, of zijn er nog verdorven geesten die zo denken?

Wim Actualiteit eetcafé, gratis eten, roken, rookverbod

Meer dan eens heb ik mijn vrouw al gezegd dat ze zonder mij en mijn auto nergens zou geraken. Daarmee bedoel ik uiteraard dat ik onmisbaar ben. Maar gisteren bleek dat er veel meer waarheid in die uitdrukking zit.

Gisteren belde mijn vrouw om te melden dat ze te voet naar het school was kunnen gaan omdat haar auto niet wou starten. Nu moet u niet onmiddellijk medelijden krijgen met haar want de school is maar anderhalve kilometer ver.

’s Avonds bleek dat na ettelijke vruchteloze pogingen met startkabels de auto nog steeds niet wou starten. Om mijn onmisbaarheid nog wat extra in de verf te kunnen zetten besloot ik om zelf eens te proberen om de wagen te starten.

Tegen beter weten in probeerde ik toch nog eens of de auto niet wou starten. Als ik als enige een boiler aankrijg, zou het met de auto ook moeten lukken. Maar helaas, mijn fingerspitzengefuhl liet me zwaar in de steek. En toen kreeg ik een eenvoudig doch geniaal idee. Waarom niet gewoon de wagen in gang trekken?

Na eerst toch nog even vruchteloos geprobeerd te hebben om hem in gang te duwen heb ik toch maar een touw bovengehaald en de Corsa vastgemaakt aan de trekhaak van mijn A3 en mijn vrouw heel duidelijke instructies gegeven: in tweede versnelling zetten, koppeling induwen en laten opkomen als we snelheid genoeg hebben.

De eerste poging was meteen de goede. Motor was aangeslagen en mijn vrouw kon weer rijden. Soms zijn eenvoudige oplossing de beste. Je moet er alleen maar op komen!

Wim Wim auto, Corsa, onmisbaar, starten