Wimblog

Afgelopen week was ik een weekje op vakantie in de Vogezen. Omdat ik volgens sommigen toch verslaafd ben aan mijn smartphone, ging ik op zoek naar de beste manier om ook in Frankrijk online te zijn, zonder dat het mij stukken van mensen zou kosten.

Dankzij Herman kwam ik uit bij de prepaid formule van Orange Mobicarte. Onbeperkt mobiel internet voor een maand voor amper 9 euro. Je moet wel weten hoe je het moet activeren, want de medewerkers in de Orangeshop zijn ofwel onwetend ofwel onwillend.

Om je Orange Mobicarte te kopen ga je best naar een Orangeshop, die kan je gemakkelijk online vinden. Zorg er voor dat je je identiteitskaart bij je hebt, deze heb je nodig om je nummer te laten registreren. Als adres kan je heel gemakkelijk je verblijfplaats in Frankrijk opgeven. Daar doen ze niet moeilijk over.

Een Orange Mobicarte kost 9,90 euro en daarvoor krijg je 5 euro belwaarde. Aangezien een maand onbeperkt internet 9 euro kost, moet je nog een extra herlaadbeurt kopen. Toen wij er waren, kreeg je voor 5 euro zelfs 6 euro belwaarde.

Voordat je de simkaart in je smartphone plaatst, schakel je best alle dataverkeer uit omdat een smartphone meestal in de achtergrond gebruik maakt van mobiel internet.

Nadat je de simkaart geplaatst heb, kan je deze herladen door de stappen te volgen die beschreven staan op je herlaadkaart.

Als dat eenmaal gebeurd is, voer je volgende stappen uit om je mobiel internet te activeren

• Geef de code #123# in (dit heb je ook moeten doen om je kaart te herladen)
• Kies 1 – menu
• Kies 4 – Vos bons plans
• Kies 3 – Votre Multimedia
• Kies Option Internet Max
• Je krijgt nu de beschrijving van de optie, kies Suite
• Kies 1 – Souscrire
• Kies 1 – Valider

Als die gebeurd is, krijg je normaal de melding dat je abonnement binnen de 48 uur geactiveerd wordt. In werkelijkheid duurt het maar een paar uur. Bij mij was het binnen het uur in orde (zelfs op een zondag).
Het kan trouwens gebeuren dat je de melding krijgt dat je de optie Internet Max niet kan kiezen omdat Orange je nog niet geïdentificeerd heeft. Dan moet je gewoon even wachten. Dit komt doordat het systeem je nummeraanvraag nog niet verwerkt heeft (dit is de reden waarom je je identiteitskaart moet meenemen naar de Orange shop).

Eenmaal je optie geactiveerd is kan je zonder problemen mobiel surfen zonder extra kosten. Ik heb op een week tijd een goeie 650 MB verbruikt voor in totaal 15 euro (aanschaf van het kaartje en 5 euro herlaadkosten).

Nog een kleine tip: als je in de Orange shop bent, zeg dan niet dat je de Mobicarte gaat gebruiken om online te gaan. Bij mij deed de medewerker alsof het niet kon en wou hij mij een andere formule aansmeren, maar ik heb mensen gehoord bij wie de medewerker hen zelfs geen Mobicarte wou verkopen toen ze hoorden waarvoor hij die ging gebruiken. Koop dus gewoon je simkaart en herlaadkaart en volg de stappen hierboven beschreven.

Sinds Lenka geboren is werk ik 4/5. Deels om de kosten van de onthaalmoeder te drukken en deels natuurlijk om meer tijd met haar te kunnen doorbrengen. Zo komt het dus dat ik op vrijdag alleen thuis ben met haar en dat is dan een echte papa-dochter-dag.

Die eerste glimlach die ze mij ‘s morgens schenkt als ik haar uit haar bedje haal, daar smelt ik gewoon van. En dan weet ik telkens weer dat het een hele leuk dag gaat worden.

Natuurlijk is ze nog jong en heel veel doen we nog niet op zo’n dag, maar ik geniet van alles wat we doen. Van de eerste fles ‘s morgens tot het geven van haar groentenpapje – waar ik ondertussen beter in word want ik weet nu zelfs dat ik die moet opwarmen.

We spelen ook wat af op zo’n dag. Vliegebaby, bouncybaby, noem maar op, we doen het allemaal. En allemaal met de mooiste lach die je je maar kan indenken. Zelfs slapen doen we samen. Als Lenka een dutje doet ben ik solidair en leg ik mij ook eventjes in de zetel. Gewoon om te zorgen dat het stil is in huis en dat ze ongestoord kan slapen.

Maar het leukste vinden we toch het nemen van foto’s. Ik probeer elke week een mooie foto van haar te nemen. En gelukkig is dat met zo’n pracht van een dochter geen probleem. Poseren kan ze al als de beste en ik maak daar dankbaar gebruik van. En ik ben er zeker van dat ze mij er later dankbaar voor zal zijn dat ze veel mooie foto’s heeft van een periode die ze zich waarschijnlijk niet zal herinneren, maar waarin we ons toch wel geamuseerd hebben.

Lenka

Afgelopen weekend was ik uitgenodigd op een etentje onder tweeps, u weet wel, mensen die Twitter gebruiken. Als hoofdgerecht kregen we gehaktballen volgens een heel erg lekker recept. Lekker kruidig met veel groentjes in de saus en overheerlijke aardappeltjes.

Als dessert was er Dame Blanche met versgeklopte slagroom en zelfgemaakte chocoladesaus. Aan mij was gevraagd om de slagroom te kloppen en hoewel ik geen enkele ervaring heb in de keuken wou ik het wel eens proberen. Op zich leek er ook niet veel aan. Room en suiker in een kom doen en kloppen maar.

Al bleek dat kloppen wel heel erg hard kloppen. Zo hard zelfs dat 1 liter room niet in één keer lukte. Na een tijdje leek het mij toch makkelijker om twee kommen te gebruiken en de room te verdelen en dan nog was het hard werken. Nooit gedacht dat mijn armspieren  zouden verzuren maar ik slaagde er toch in om de slagroom stijf te krijgen.

Slagroom kloppen

En het resultaat mocht er wel zijn volgens de andere gasten. Hij had volgens sommigen misschien wel iets zoeter gemogen, maar de structuur en smaak waren toch goed.

En toch ook nog even vermelden dat de zelfgemaakte chocoladesaus ook heel erg lekker was en dat heel de avond bijzonder geslaagd was.

Afgewerkte slagroom

Toen ik bijna een jaar geleden overstapte van Belgacom naar Telenet, kreeg ik als nieuwe klant 2 maanden lang gratis Prime, met de melding dat als ik dit niet zelf stop zette, het verlengd zou worden voor een jaar. Vergeetachtig als ik ben zette ik het dus niet stop, waardoor ik met het Prime abonnement van € 21,55 opgescheept zit.

Vermits we dat echt niet gebruiken wou ik dat opzeggen via mijntelenet.be. Toen ik dat deed kreeg ik de melding dat mijn contract nog loopt tot 07/03/2012 en dat er mij een opzegvergoeding zal aangerekend worden van € 13,35. Minderd dus als wat ik per maand betaal, dus opzeggen dat abonnement. Maar onderaan de pagina stond ook nog volgende boodschap:

De aanpassing aan je zenderpakket kan niet automatisch gebeuren.
Klik onderaan op ‘Bevestigen’, nadat je de algemene voorwaarden hebt aanvaard, als je ze toch wil laten doorgaan. We contacteren je binnen de 2 werkdagen om je aanpassing in orde te brengen.

Prime opzeggen

En inderdaad, gisteren kreeg ik telefoon van een vriendelijke dame van Telenet om de opzegging af te ronden. En omdat ze klantvriendelijkheid hoog in het vaandel dragen bij Telenet wou de lieve dame mij wel even melden dat ik een opzegvergoeding diende te betalen en of het dan niet beter zou zijn, het contract uit te doen tot 07/03/2012 en het dan stop te zetten. Toen ik vertelde dat volgens de website de opzegvergoeding minder bedroeg dan de maandelijkse kost voor het abonnement kreeg ik als antwoord dat ze dat even moest opzoeken. En inderdaad, de opzegvergoeding was wel degelijk € 13.35, maar, zo wist ze mij nog te vertellen, daar komt nog wel BTW bij. Maar aangezien het nog steeds minder is dan, besloot ik het toch maar op te zeggen.

Uitgaande van de goede wil van Telenet en hun vriendelijke medewerkster ben ik zo naïef om te denken dat ze het echt niet wist hoeveel de vergoeding bedroeg. Maar ik vraag me wel af hoeveel mensen in mijn plaats niet zouden gedacht hebben ‘Ai, een opzegvergoeding’ en hun abonnement nog 2 maanden langer hadden laten lopen en Telenet dus meer inkomsten hadden bezorgd. Ik vind dit toch een beetje truuken van de foor om het zo te zeggen, mensen toch nog proberen te overtuigen om nog wat langer te betalen.

Ik merkte net, toen ik het screenshotje nam, dat het Prime abonnement nog altijd in mijn pakket stond. Maar dat zou kunnen met de 30 dagen opzegtermijn. Deze keer mag ik niet vergeten om dat binnen 30 dagen na te kijken. Want het zijn precies wel sloebers daar.

Nog wel even dit, ik beklaag mijn overstap van Belgacom naar Telenet zeker niet.

Afgelopen week donderdag had ik ik mijn tweede afspraak bij de longspecialist om te kijken waar mijn hoesten vandaan zou kunnen komen. Deze keer moest ik niet naar zijn praktijk gaan, maar mocht ik mij aanbieden in het ziekenhuis Heilige Familie in Reet.

Op het programma stonden een fietstest en een test waarbij men ging kijken of mijn luchtwegen reageerden op een bepaalde stof die ook in mijn lichaam aanwezig is.

Maar dus eerst de fietstest. Nadat ik voorzien was van een twintigtal zuignappen en elektroden, iets wat volgens mij een bloeddrukmeter was en een helmpje met mondstuk mocht ik beginnen te trappen. Het doel was om een ritme te onderhouden rond de 60 omwentelingen per minuut terwijl het vermogen stilletjes aan opgedreven werd. Ik denk dat ik ongeveer een tien minuten gefietst heb en uiteindelijk ben ik tot een vermogen van 270 Watt geraakt bij een hartslag van 175 BPM. Geen idee of dat goed is, maar uit de testen kwam toch niets alarmerend naar boven, dus ook hier geen oorzaak voor mijn hoesten.

Ook over de prikkeltest kan ik kort zijn. Alle resultaten waren positief. Er was geen afwijking te zien in mijn ademen nadat ik de stof verschillende keren had ingeademd. Daar ligt de oorzaak van mijn hoesten dus ook niet. De specialist staat dus werkelijk voor een raadsel. In zijn bijna 30-jarige carrière had hij, zo zei  hij mij, nog nooit zo’n speciaal geval meegemaakt als mij. Wat de meesten ook niet zal verwonderen waarschijnlijk.

Voorlopig heb ik een corticosteroïden medicijn voorgeschreven gekregen, in de hoop dat dit beterschap brengt. Is dit niet zo, dan weet hij in elk geval wat de oorzaak niet is. En kunnen we verder zoeken. Ik heb weeral een nieuwe afspraak voor binnen twee weken en zo blijven we dus verder zoeken naar de oorsprong van mijn hoest.

En ik, ik leef nog steeds op hoop dat die oorzaak nu eindelijk eens gevonden gaat worden!

Vandaag vertoefde ik een groot stuk van de dag in Dadipark voor een photoshoot met Sons of Lioth.

Een collega van mij speelt in die groep en ze wilden een photoshoot. En omdat ze mijn stijl van urbex fotografie knap vonden wilden ze die stijl ook voor hun foto’s. En wie ben ik dan om dat te weigeren.

En zo komt het dat we ons heel erg goed hebben geamuseerd in Dadipark en dat ik met een pak foto’s naar huis ben gekomen. Het resultaat zal heel binnenkort te bewonderen zijn, dus ik hou jullie op de hoogte.

Lang heeft het niet geduurd eer ik er in geslaagd ben om alweer mijn smartphone om zeep te helpen. Hem laten vallen op kiezels bij het uit de auto stappen was voldoende om het hele scherm te laten barsten. Zelfs met de siliconen case er rond bleek hij niet opgewassen tegen een paar steentje.

Het zal u niet verbazen dat mijn maag even ronddraaide toen ik het toestel opraapte en zag welke schade hij had opgelopen.

Gebarsten HTC Desire HD

Ondertussen heb ik mij al een nieuw toestel besteld, want met deze valt echt niet meer te werken. Er beginnen zelfs stukjes glas los te komen waardoor je het gevoel hebt dat je je gaat snijden aan het scherm.

Uit praktische overwegingen heb ik gewoon hetzelfde toestel opnieuw gekocht. In de eerste plaats omdat ik er heel erg tevreden van was. Het toestel was gewoon perfect voor mij. Toegegeven, ik had een recenter en sneller model kunnen kopen maar die zijn natuurlijk ook duurder. Daarnaast zou ik dan ook extra moeten investeren in een case, een nieuwe armband voor het lopen en een nieuwe houder voor in de auto. En dan loopt de rekening natuurlijk nog een stukje hoger op.

De mensen die mij kennen en weten hoe ‘actief’ ik ben, durven al eens te zeggen dat ze hopen dat Lenka een beetje rustiger gaat zijn. Ik moet ze jammer genoeg teleur stellen. Onze kleine meid is een brokje energie en ze kan serieus tekeer gaan hoor. Oordeel zelf.

Ook deze winter heb ik weer last van mijn hardnekkige, steeds terugkerende hoest. Het was al van juli geleden trouwens. En dus leek het de afgelopen weken weer of ik mijn longen aan het ophoesten was. Naar de dokter gaan had niet veel zin omdat die toch nooit iets kan vinden en enkel nieuwe medicatie voorschrijft en mijn thuis wil houden. Maar toen de collega’s op het werk begonnen te klagen ben ik toch maar thuis gebleven.

Gelukkig was er één collega wiens oom longspecialist is en hij raadde mij aan om mij door hem te laten onderzoeken. En zo kwam het dat ik vandaag naar Kontich reed om een dokter te raadplegen.

Na de hele uitleg over de vreemde hoest mocht ik allerlei testen ondergaan. Rustig in en uit ademen in een buisje dat aan een pc verbonden was. Diep in en uit blazen in datzelfde buisje. Stopen met ademen, nog steeds in datzelfde buisje, … En elke test lukte bijzonder goed, zonder dat ik ook maar één keer moest hoesten. Dat deed ik enkel tussen de tests door. Een beetje zoals met het sporten dus. Tijdens de Tae Bo of het lopen moet ik nooit hoesten, maar van zodra ik stop, begint het.

Het was dus ook niet verwonderlijk dat de testen bijzonder goed waren. Astma kon dus ook al uitgesloten worden als oorzaak voor mijn hoesten. Ook de allergietesten waren allemaal negatief dus daar lag de oorzaak ook al niet.

Gelukkig is de longspecialist naar eigen zeggen geen opgever en is hij van plan om de oorzaak te vinden. Vandaar dat ik volgende week nog eens mag langs gaan, maar deze keer in het ziekenhuis voor een inspanningstest op de fiets en een test waarbij mijn luchtwegen geprikkeld gaan worden om na te gaan over ze overgevoelig zijn. Hopelijk lukt het deze keer wel om een oorzaak te vinden, want het liefst van al zou ik gewoon van die hoest willen verlost zijn. Zowel voor mezelf als voor de mensen rondom mij.

Lego brooddoos

Als kind was ik geweldig zot van Lego. Ik herinner mij bijvoorbeeld nog dat op dag dat mijn zus geboren werd, ik was 5 jaar, ik veel meer interesse toonde in de Villa Monte Carlo set die ik kreeg dan in mijn zus. Maar moest u die villa gezien hebben, u zou me wel begrijpen.

Uren kon ik spelen met Lego. Maar ik had dan ook kilometers straten en honderden huizen die ik in elkaar kon steken. Heelder kamers vol Lego. Althans zo leek het toch voor mij.

Ondertussen ligt al die Lego ergens op zolder bij mijn ouders thuis in de hoop dat Lenka ooit even gek gaat zijn van Lego als ik was. Natuurlijk gaat die bestaande Lego dan aangevuld worden met heel veel nieuwe sets, want er is tegenwoordig zoveel meer keuze dan vroeger. Maar daarvoor moet ik dus nog even wachten.

Maar toen ik gisteren op twitter zag dat iemand een Lego brooddoos had, was ik helemaal verkocht. Het kind in mij moest en zou er ook zo eentje hebben. En dan nog liefst met de bijhorende drinkfles. Gelukkig was er vlakbij een winkel die deze verkocht En kan ik vanaf nu mijn boterhammen mee naar het werk nemen in een geweldig hippe brooddoos. De jaloerse blikken zal ik er moeten bijnemen denk ik.