Wimblog

Lang geleden dat ik nog iets over ons appartementje heb geschreven. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er niets meer gebeurd is. Integendeel, er is tamelijk veel gebeurd zelfs. De afgelopen week heb ik niet veel tijd gehad om er in te werken, maar vorig weekend en dit weekend hebben we toch een aantal zaken kunnen doen.
Dit weekend is er zelfs meer kunnen gebeuren dan voorzien omdat ik een nachtje heb overgeslagen. Dat zat zo: Vrijdagnacht moest ik niet werken en dus kon ik zaterdag een hele dag in het appartement werken. Maar zaterdagnacht moest ik wel werken en normaal slaap ik dan bijna de hele zondag. Nu had ik echter afgesproken om op iemand zijn pc software te gaan installeren en ik moest daar om half twee zijn. Nu was dat voor mij anderhalf uur rijden dus was ik van plan om rond een uur of twaalf te vertrekken. Aangezien ik beter ben als ik niet slaap dan dat ik een paar uur slaap, was het de bedoeling om wakker te blijven en daarna te gaan slapen. Maar door omstandigheden kon ik niet gaan en wou ik dus eigenlijk wel gaan slapen. Maar doordat ik een sterke energybooster had genomen waardoor ik echt niet kan slapen – ik lig gewoon wakker in mijn bed naar het plafond te staren dan – ben ik maar opgestaan en in het appartement gaan werken en het is nog goed vooruit gegaan ook.

Er is ondertussen een heel groot deel van de gyproc gezet. De thermostaten zijn aangesloten (wat echt wel een prutswerkje is), de keldertrap staat en is heel mooi, een deel van het plafond van de keuken is al geïsoleerd met piepschuim, …

Wie al dit hard labeur eens wil bekijken, kan altijd naar onze website gaan kijken. Commentaren hierover zijn steeds welkom.

Ik heb weeral een truitje bij in mijn collectie. Dit maal gaat het over het nieuwe shirt van de Engelse nationale ploeg. Dit is niet rechtstreeks gekocht via de onlineshop van England-Direct, maar via iemand van wie ik nog shirts gekocht heb.
Het truitje is een van de mooiste die er ooit gemaakt zijn van Engeland vind ik persoonlijk. Vooral de assimetrie (let op het rode kruis op de rechterschouder) vind ik prachtig.

Ik moet wel dringend ergens kapstokken gaan bijzoeken want die zijn bijna op. En als ik verhuis zal er een aparte kast moeten komen vrees ik, want ze beginnen al wat plaats in te nemen.

Ik heb trouwens ook op de pagina hier waar al mijn truitjes opgesomd staan het lijstje een beetje aangepast. Ze staan nu alfabetisch gerangschikt.

Ik zou ook nog een oproep willen plaatsen: al wie (originele) truitjes heeft en er van af wilt, mag altijd contact met mij opnemen…

Naar aanleiding van mijn sollicitatie bij Dolmen voor de functie van Junior Software Engineer Java heb ik vandaag een mail gekregen waarin ze mij uitnodigen om deel te nemen aan de testen die daarvoor gehouden worden.
Het zou gaan om technische en psychotechnische testen waaruit moet blijken of ik geschikt ben voor de job. Enig nadeel is dat het een zaterdag is om 11 uur en dat ik de avond ervoor moet werken, maar ik heb ook al examens gedaan zonder de nacht ervoor te slapen, dus dan zal dit ook wel lukken zeker.

Na volgende zaterdag weet ik hopelijk meer.

De Champion’s League finale van 2006 gaat door gaan in het Stade de France in Parijs. Op zich natuurlijk niet bijzonders zou je zeggen, maar het is natuurlijk wel een kans om een item van mijn todo-lijstje te schrappen. Dus hopen dat a) ofwel Anderlecht de finale speel om zo aan tickets te raken of b) hopen dat ik ergens op een andere manier tickets kan kopen.
Ik hoop echt dat ik er kan bij zijn en ik zal ook wel alles proberen om aan een ticket te raken. Zoiets is natuurlijk niet makkelijk, maar ik geef niet vlug op.

Vannacht was er in de buurt van de dancing waar ik werk grote politiecontrole – wat eigenlijk zeer begrijpelijk is aangezien er soms wel eens klanten zijn die durven drinken en rijden. Politiecontroles gebeuren er wel vaker, maar deze keer was het echt strenge controle, je kon langs nergens weg en ze bleven langer staan dan normaal. Dus toen ik naar huis reed om iets na 7 stonden ze er ook nog. Ik moest ook stoppen en zette mijn wagen mooi op de parking. Ik deed mijn deur open en de volgende dialoog speelde zich af.

Ik: “Goeieavond meneer de agent”.
Agent: “Het is wel al goeiemorgen he meneer” – Ik zag meteen dat die agent dacht ik gedronken had
Ik: “Ahja, sorry, ben al een hele nacht tegen de mensen goeieavond aan het zeggen. Heb moeten werken daarmee. Wat wilt u allemaal zien van mij?”
Agent: “U mag beginnen met uw papieren te geven” – Waarop ik dus mijn papieren geef: paspoort (zo’n nieuw digitaal zonder adres erop), rijbewijs, verzekeringsbewijs, inschrijvingsbewijs en papier van de radiotaks.
Agent: “Heeft u gedronken?”
Ik: “Ja, Ice-Tea.”
Agent: “Dat zullen we dan eens controlleren he”. – De agent gaat naar de combin en komt terug met een blaastoestelletje.
Agent: “U mag hier eens blazen zolang u de pieptoon hoort en dan mag u stoppen.” – Ik blaas dus tot de pieptoon stopt.
Agent: “U bent save meneer, u mag verder rijden en gaan slapen”. – Ik dacht nog een welgemeende “Duuuuh” te zeggen, maar heb maar gewoon vriendelijk dank u gezegd en verder gereden.

Waarom geloven die mensen dat toch niet direct als ik zeg dat ik Ice-Tea gedronken heb. Of het moet zijn doordat ik goeieavond zei ipv goeiemorgen.
Enfin, het was toch eens een belevenis om eens te moeten blazen. Had dat eigenlijk nog nooit moeten doen.

Bovenaan mijn blog is er een link bijgekomen naar een overzicht van mijn bescheiden verzameling truitjes. Voorlopig nog zonder foto’s maar als ik eens meer tijd heb zal ik de foto’s erbij zetten.

Hoewl ik waarschijnlijk voor het pas opgerichte bedrijfje van mijn kameraad kan gaan werken (van zodra ze mij een full-time kunnen betalen natuurlijk) ben ik toch begonnen met te solliciteren. Kwestie van iets achter de hand te hebben en niet op 1 paard te gokken.

De firma die de eer heeft om mijn allereerste sollicitatiebrief te ontvangen is Dolmen. Ik heb er gesolliciteerd voor de functie van Junior Software Engineer Java. Aangezien ik in mijn opleiding drie jaar Java gekregen heb en ik dit jaar een pracht van een projectwerk gemaakt heb met nog 3 andere studenten leek het me logisch om voor deze functie te solliciteren.
Hetgeen Dolmen mij te bieden heeft is het volgende.

• Permanente upgrading van vakkennis.
• Een boeiende job in een dynamisch ICT-bedrijf waar een ‘no-nonsence’ cultuur centraal staat.
• Re?le doorgroeimogelijkheden zowel wat functie als informaticakennis betreft
• Een competitive salari?ring
• Een firmawagen

Ik ben eens benieuwd naar de reactie op mijn sollicitatiebrief. Ik vind het eigenlijk best wel spannend. Wie weet weet ik morgen meer. Ik hou jullie zeker op de hoogt.

Gisteren was er een pakje met de post toegekomen bij mijn vriendin, maar omdat er niemand thuis was, moest het vandaag afgehaald worden op het postkantoor. Dat pakje was dus het Arsenalshirt dat ik onlangs op ebay gekocht had. Het is natuurlijk niet zomaar een shirt, want zo heb ik al eentje. Dit shirt is gehandtekend door Thiery Henry, Frederik Ljunberg, Robert Pires, Patrick Viera en Edu. Er zit ook een certificaat van echtheid bij dat de echtheid van de handtekeningen garandeerd voor het leven.

Dit truitje is dus nu echt het pronkstuk van mijn verzameling. Over mijn verzameling gesproken: ik ga binnekort een extra pagina aanmaken op mijn blog met daar de truitjes op die ik heb met een foto erbij, kwestie van een beetje te toneen wat ik zoal heb, want het gewoon opnoemen zegt natuurlijk niet zoveel.

Voor degene die de foto iets groter willen zien: gewoon klilkken op het fotootje.

Mijn kleine schildpadjes van vroeger zijn ondertussen weeral wat gegroeid en wat sterker geworden en het blijken ook nog eens echte varkentjes te zijn.
Het verwarmingselement dat in de aquarium zit blijft nooit langer dan een half uur vasthangen tegen het glas. Blijkbaar kunnen Stella & Artois daar niet goed tegen ofzo, want ze moeten het altijd kunnen lostrekken. Ook hebben ze dat gedaan met de pijp die in het waterhangt waar het verse water uitkomt.
Ben juist een half uur bezig geweest om alles terug mooi op zijn plaats te zetten en de lucht uit de filter te krijgen die er per ongeluk was ingekomen.

Ook vinden ze het blijkbaar leuk om vanaf half zes ‘s morgen (ik sta rond kwart na zes op) met hun poten op het water beginnen te slaan met de vraag om eten (ik denk toch dat dat hun bedoeling is). Maar eigenlijk zou ik niet zo mogen klagen want als ik ze zie rondzwemmen of als ze liggen te zonnen op hun eilandje dan zijn het toch zo’n lievekes he. Ik ben echt blij dat ik ze gekocht heb.

Ik heb een heel weekend in the middle of nowhere vertoeft in Duitsland. Niet voor mijn plezier, maar voor de firma waar ik binnenkort voor ga werken (en nu eigenlijk ook al een beetje voor werk). Dat is de firma die opgericht is door een kameraad van mij samen met een kameraad van hem, maar vermits die tweede persoon in Duitsland woont en werkt zijn we dus naar Duitsland getrokken, meerbepaald naar Seebron een gehucht met ongeveer 500 inwoners.

Het was een gezellig weekend, veel gelachen, maar ook keihard gewerkt. Vrijdag toegekomen rond half 7. Eerst hebben we een hapje gegeten om daarna te werken tot half 2 ‘s nachts. Zaterdag opgestaan om 8 uur en ook gewerkt tot half 2 ‘s nachts. Overdag zijn we slecht een klein uurtje even buiten geweest om een wandeling te maken – kwestie van een frisse neus te halen – en voor de rest hebben we non-stop doorgewerkt en soms ook nog eventje gegeten (enkel ‘s morgens en? ‘s avonds). Het was dus tamelijk vermoeiend, mede door de autoreis (+/- 550 km enkel) maar zeer productief.