Wimblog

Deze maand zijn er blijkbaar iets meer dan 10000 bezoekers op mijn blog geweest. Geen idee waarom ik zo populair ben (misschien ben ik het ook niet en is er iets mis met de statistieken) maar het is wel fijn om te weten dat er toch wel wat mensen zijn die graag lezen wat ik hier neerpen.

PS: de afbeeling is klikbaar voor een groter formaat te kunnen zien

Zaterdag avond ben ik voor de eerste keer in lange tijd nog eens gaan portieren op een fuif. Het was een openlucht fuif van de Chiro in Houthalen-Helchteren.

Het eerste wat mij opviel was hoe jong de jeugd tegenwoordig naar fuiven begint te gaan. Jongens en meisjes van 14-15 jaar waren daar geen uitzondering. Ik weet nog dat ik pas op mijn 16 jaar mocht uitgaan en dan nog kwamen ze mij halen om 2 uur ‘s nachts. Blijkbaar zijn er veranderingen in de opvoeding t.o.v. vroeger.
Een ander opmerkelijk feit is dat de jeugd er bijna allemaal hetzelfde bijloopt. T-shirts van Bikkembergs of scappa, allemaal dezelfde schoenen, kapsels lijken op elkaar en de jongens allemaal een oorbelletje met een (namaak)diamantje erin. Precies klonen van elkaar.

En ik heb nog een minpunt ontdekt aan de jongeren van vandaag. De geldingsdrang. In het begin van de avond was het een rustige fuif, maar eens er een paar gasten twee pinten teveel uithadden begon het spelletje, elkaar opjutten, trekken en duwen, … Daarbij kwam dan nog dat het tussen een groep allochtone jongeren en autochtone jongeren ging en we waren dus vertrokken voor de rest van de nacht. Er is nooit echt zwaar gevochten geweest, maar we moesten toch constant op onze hoede zijn en verschillende keren tussen beide komen als er weer eens geduwd en getrokken was. Zelfs tot buiten toe op de straat bleven ze door gaan. En de politiemacht die opgetrommeld was (5 man sterk)? Die stond erbij en keek ernaar. Die zullen waarschijnlijk gedacht hebben dat wij dat goed genoeg deden.

Enfin. Een hele voormiddag slecht geslapen wegens stress van de fuif waardoor ik de rest van mijn zondag met hoofdpijn heb rondgelopen. Als het zo een stresserende nacht geweest is, slaap ik altijd slecht. Ik kan dat blijkbaar niet van mij afzetten. Voorlopig zal het er echter bijhoren vermits er op Discotheken niet zo veel plaatsen beschikbaar zijn. Maar ondertussen verdien ik toch weer wat bij.

Vandaag kwam ik tijdens mijn dagelijkse surftocht over het net op gastenboek van de discoteek waar ik tot voor kort werkte terecht. Ondanks dat ik er niet meer werk blijf ik toch nog wel het gastenboek lezen omdat er soms wel leuke reacties op staan. En vandaag stond er wel een heel erg leuke reactie op. Volgens de bazen waren een veel klanten die over mij klaagden dat ik streng was maar dat is wel normaal veronderstel ik als je je werk correct wil doen. Daarom dat onderstaande reactie ook wel erg leuk overkwam

heykes peter, we hadden graag geweten waar die lieve wim van op de parking is gebleven? we missen de lieve verwelkoming van wim. de girls met het grijze golfje! p.s. we vinden het heel plezant in het zottekot

Ik moet zeggen dat het mij deugd deed dat er mensen waren die mijn werk waarderen en dat ook laten blijken. De reactie die er door de DJ op gegeven werd vond ik eigenlijk een beetje zwak, maar daar gaan we niet over vallen he:

Wim werkt niet meer voor ons.Indien Wim zich niet aan de regelskan houden….ja dan gebeuren er dingen die hij niet graag heeft.Wim kent zijn fout !!!!!Vraag het hem maaar.Onderwerp gesloten.

De mensen die het willen weten mogen het altijd vragen of anders onderstaande post lezen.

Vanaf heden werk ik niet meer in de Discotheek waar ik drie jaar lang gewerkt heb als parkingwachter. Het zat er al een tijdje aan te komen om eerlijk te zijn. E?n van de bazen had het niet voor mij en hij liet dit ook merken. Dat ging van altijd commentaar geven op hoe ik mijn werk deed – mijn collega-parkingwachter die er twee nachten per maand stond – had daar ook last van maar in mindere mate, constant mijn beslissingen herroepen, altijd de klanten het voordeel van de twijfel gunnen terwijl het andersom zou moeten zijn, …

Maar tot nu toe hadden ze nog nooit een reden gehad om mijn te ontslaan. Tot zondag… Het was de derde nacht op rij dat ik moest werken en ik was moe en ondanks het iets betere weer had ik toch een beetje kou, wat wel zal te maken gehad hebben met de vermoeidheid. En dus heb ik – tegen de regels in – een rode wodka gedronken (die ik wel zelf betaald heb). Ik dacht dat het wel niet zo erg zou zijn moest het uitkomen – hoe zou het in godsnaam kunnen uitkomen dacht ik – maar dat bleek dus anders uit te pakken. ‘s Morgens riep ??n van de bazen zich bij mij en vroeg of het waar was dat ik een rode wodka gedronken had. Ik zei dat het waar was, want ontkennen zou het alleen maar erger maken dacht ik. Toen kreeg ik een – terechte – preek over het feit dat er regels zijn en dat die door iedereen gevolgd moesten worden en toen zei hij dat ik niet meer hoefde te komen. Dat vond ik persoonlijk een zware beslissing, maar hij kwam er niet op terug.

Mijn eerste gedachte was natuurlijk dat het een streep door de rekening was wan tik verlies toch wel een groot stuk inkomsten nu. Maar naar alle waarschijnlijkheid kan ik voor een andere firma aan de slag gaan in de bewakingssector (evenementen, fuiven, …) dus ik kan een centje extra blijven bijverdienen. Het gaat wel jammer zijn om niet meer samen te werken met de portiers die er stonden want dat waren stuk voor stuk goede mensen. Ook met een paar klanten had ik een goede relatie opgebouwd en het zal vreemd zijn om die niet meer te zien, maar soms zal ik ze nog wel eens zien want ik zal er geregeld nog eens binnenwippen om goeiendag te zeggen.

Vandaag waren we op het werk bezig over de terreurdreiging. Vermits ik vlak aan Brussel-Centraal werk en daar dus ook met de trein toekom ‘s morgen en ‘s avonds de trein neem waren we er over bezig dat we hoopten dat ze het nooit in hun hoofd zouden halen om daar een bom te planten – als het komt komt het natuurlijk en is er niet veel aan te doen. Maar volgens ons waren er toch ‘geschiktere’ locaties om terreur te zaaien.

Toen ik na het werk buitenstapte, zag ik verschillende combi’s staan en waren twee ingangen van de metro – langs waar je ook naar het station kan gaan – afgesloten en stonder er agenten (in uniform en in burger voor). Mijn eerste gedacht was natuurlijk: een bom!!!. Maar het bleek veel minder spectaculair te zijn. Er had zich blijkbaar iemand voor de metro gegooid in een poging een einde te maken aan zijn leven, waardoor niemand de metro in mocht.
Dat is natuurlijk ook een manier om in the picture te komen, zelfmoord doen tijdens het spitsuur. Hij/zij was waarschijnljk meteen het gespreksonderwerp bij uitstek.

Ik heb iets bijzonders vreemd opgemerkt aan mijn bezoekersaantallen. De laatste tijd (ongeveer een maand) zijn die enorm gestegen. Ik heb nu gemiddeld tussen de 200 en 300 bezoekers per dag. Ik vind dat vreemd dat het zo van de ene moment op de andere omhoog gegaan is. Niet dat je mij hoort klagen natuurlijk maar ik vind het toch wel vreemd.

Het aantal aanvragen voor een Gmail-account is ook wel een beetje gestegen – zijn er toch zo’n 5 per week – maar dat die mensen zorgen voor het grote aantal bezoekers zal wel niet zijn. Ik vind het toch vreemd. Daarbij een oproep. Al wie dit berichtje leest wordt vriendlijk gevraagd om commentaar achter te laten, dan weet ik hoeveel van die bezoekers mijn berichtjes ook echt lezen. Gewoon je naam is al meer dan voldoende. Ik ben eens benieuwd.

De nieuwe job viel tot nu toe een beetje tegen. Voor het deel van het project dat ik en mijn collega T. moeten programmeren is nog geen analyse gemaakt en dus kunnen we er niet aan beginnen. Een bijkomend probleem is dat de projectmanager afwezig is tot begin september.
In het kort komt het er op neer dat ik heel vorige week en deze week mijn dagen heb moeten vullen met surfen op het internet, boekskes lezen, beetje vakliteratuur raadplegen, … Maar gisteren kregen we in de namiddag een paar uurtjes uitleg of encryptie, authenticatie en dies meer. Ik had dat op school wel al allemaal gezien, maar toch was het interessant om er nog eens een andere uitleg over te krijgen.
Vandaag kregen we meer uitleg over de eID (nieuwe elektronische identiteitskaart in Belgi?) en het systeem dat er mee gepaard gaat. Heel erg interessant moet ik zeggen, maar best ook ingewikkeld. De mogelijkheden voor deze identiteitskaart zijn werkelijk enorm – voorlopig wordt ze enkel nog maar gebruikt als identiteitskaart, maar later zou er eventueel ook nog de SIS-kaart gegevens op kunnen komen, rijbewijs gegevens, etc.
Maar de eID kan bijvoorbeeld ook gebruikt worden om – indien met over een kaartlezer beschikt – Word-documenten digitaal te ondertekenen, in te loggen op de website van het rijksregister om jouw dossier in te kijken, …

Omdat de aquarium van Stella & Artois stilaan te klein aan het worden is, was ik al een tijdje aan het uitzien naar een nieuwe aquarium. Omdat aqauria in de winkel nogal prijzig zijn en we door de verbouwingen niet echt veel geld op overschot hebben, nam ik geregeld een kijkje op eBay. Eind vorige week viel mijn oog op een aquarium van 120x60x40. Dit formaat moet me toelaten om mijn lieverdjes een paar jaar te huisvesten. Het bedrag dat er op dat moment voor geboden was viel ook heel goed mee en wat ook belangrijk was, de locatie van het object was in de buurt – want zo’n aquarium kunnen ze moeilijk met de post opsturen natuurlijk.
Na overleg met de vriendin besliste ik om 75 als maximumbod in te geven en toen ik zondagmorgen thuis kwam van de discotheek bleek dat ik het hoogste bod had uitgebracht, nl 66,50 euro. In de loop van de week ga ik de aquarium halen. Dan moet er nog een eilandje inkomen en dan kunnen de lieverdjes in hun nieuwe verblijfplaats. Het gaat een heel verschil zijn voor hun, en vooral een hele verbetering.

Vorige week woensdag verjaarde de vriendin. 23 is ze geworden. Omdat ze niet wist wat ze wou had ik toen niet kunnen kopen voor haar. Die avond gingen we wel bij kameraden eten, dus had ik naar daar gebeld en gevraagd of ze voor mij bloemen wouden gaan halen die ik dan kon geven. Kwestie van niet met lege handen te staan op haar verjaardag. De bloemen kon ik zelf niet gaan halen omdat die volgens mij de treinreis van Brussel naar Tienen niet zouden overleefd hebben.

Ondanks dat de vriendin echt blij was met de bloemen vond ik het toch maar magertjes als cadeau, zeker omdat ik recent van haar een gsm had gekregen. Dus ben ik gisteren naar de juwelier geweest en mijn oog viel direct op een mooi zilveren armbandje van Esprit. Het is een bandje met lange smalle schakels, heel modern en toch stijlvol.
Toen ik thuis kwam liet ik het cadeautje aan haar moeder zien – de vriendin was aan het helpen op een barbeque om geld in te zamelen voor de nieuwe speelplaats van haar school. Haar moeder zei dat het armbandje haar precies bekend voorkwam en ze dacht dat de vriendin zo al eentje had. Ik – als goede partner – had er echt totaal geen idee van welke juwelen ze heeft dus hoopte ik stiekem dat haar moeder zich vergistte.
Op de barbeque gaf ik het cadeautje aan de vriendin en nadat ze het had geopend liet ze mij haar arm zien waaraan bijna hetzelfde armbandje hing. Ik had ter plaatse wel door de grond kunnen zakken van schaamt. Gelukkig kan ze het nog gaan ruilen voor iets dat ze zelf kiest deze keer.

Ze was er uiteraard wel blij mee.

Vandaag heb ik dus mijn eerste werkdag gehad. Om 10 uur werd ik verwacht ten tegen mijn normale doen in, was ik eens op tijd. Vandaag begon er nog 1 iemand met mij als Junior Java Developer. Na het invullen van de papieren Рinformatiefiche, groepsverzekering, hospitalisatieverzekering Рmochten we onze laptop gaan afhalen. We hebben een Maxdata laptop gekregen met een 1.6Ghz Mobile Pentium Processor, 1024 MB Ram en 40 GB harde schijf die we ook voor priv̩-doeleinden mogen gebruiken Рop eigen verantwoordelijkheid natuurlijk. Daarna ging er iemand komen om ons naar de klant te brengen. Wij dachten dat we op de hoofdzetel van het bedrijf zelf zouden werken, maar dat bleek dus niet waar te zijn.

We werden naar het centrum van Brussel gereden bij een bedrijf dat op wandelafstand ligt van het Centraal Station. Vermits er in de buurt geen gratis parkeerplaats is, heb ik er dus voor gekozen om vanaf morgen met de trein te gaan werken.
Veel informatie kregen we nog niet echt vandaag. Wel weten we dat het een klein projectje is dat een onderdeel is van de software van de Belgische e-ID. Wat op zich wel bijzonder interessant lijkt en volgens mij ook is.

Buiten mij en mijn collega-starter zaten daar nog twee mannen en ̩̩n vrouw Рalle drie Franstalig natuurlijk. Dit is natuurlijk wel goed om mijn Frans aan te scherpen. De projectmanager is wel Nederlandstalig maar die is voorlopig nog twee weken in verlof.

Hopelijk weten we morgen meer over het project dat we moeten programmeren en kunnen we er snel aan beginnen want ik sta echt te popelen om te kunnen programmeren.

Later volgt er zeker meer informatie.