De operatie is achter de rug en is goed verlopen. We zitten namelijk alweer thuis achter de computer.

De reden dat dit stukje de titel Pediatrie draagt verwijst naar de afdeling van het ziekenhuis waar ik de dag doorgebracht heb. Normaal gezien had ik in het daghospitaal moeten verblijven, maar omdat er vandaag weinig op de planning stond was het daghospitaal gesloten en hebben ze mij op de kinderafdeling gelegd. Ik heb wel geen ballon gekregen omdat ikn iet geweent heb.

Na afloop van de operatie wist de chirurg mij te zeggen dat er eigenlijk geen probleem was met mijn meniscus, maar dat mijn knieschijf los staat en dat hij deze vaster heeft gezet (vraag me niet hoe, want daar heb ik ook het raden naar). Ook heeft hij de onderkant van mijn knieschijf gepolijst omdat deze afgebrokkeld was. De stukjes knieschijf die in mijn knie rondzweefden zijn natuurlijk ook uit mijn knie verwijderd.

Na de operatie kwam ook de kinesist van het ziekenhuis even op bezoek. En tot mijn grote ergernis was het dus een mietjes kinesist. Hij heeft mij heel mooi uitgelegd hoe ik met de krukken moet gaan en hoe ik de trap moet nemen. En dat ik zeker vier dagen met krukken moet gaan om mijn knie niet te veel te belasten en vooral voorzichtig moet zijn en oppassen en mij niet forseren.

En heb ik geluisterd? Natuurlijk niet. Heb ik al zonder krukken gestapt (natuurlijk wel). Als dat gaat zonder pijn, waarom zou ik dan met krukken gaan?

Woensdag heb ik mijn eerste afspraak bij de kinesist – iemand die u goed laat werken en vanaf dan zal het altijd beter en beter gaan met de knie.

Als u in de telefoonlijst van mijn gsm staat, dan kan het al gebeurd zijn dat u in het midden van de nacht een sms van mij gekregen hebt. En de kans is erg groot dat u hier niet door gediend was. Net zoals zoveel van mijn kennissen/kameraden.

Om de een of andere reden denk ik dat als ik wakker ben, iedereen wakker is en dan het dus niet geeft om een sms te sturen of te bellen om 3 uur ‘s nachts. Maar er zijn dus mensen die daar anders over blijken te denken.

Bij deze dus mijn excuses aan iedereen die tijdens zwoele dromen wakker gemaakt is door een (uiterst interessant) berichtje van mij. En ook alvast mijn excuses aan iedereen die in de toekomst nog berichtjes gaat krijgen, want ik ga er natuurlijk niet mee stoppen. De rest van de wereld moet zich maar aanpassen aan mij en niet andersom.

Ik heb voor morgen een dagje verlof gepland. Niet om zalig niets te doen, maar wel om te kunnen slapen.

Vanavond moet ik namelijk werken en ook vrijdag en zaterdag. Moest ik dan ook nog eens morgen overdag op het werk nodig zijn, dan zou ik 48 uur achter elkaar wakker zijn en hoewel ik het in het verleden nog gedaan heb, is het niet echt wenselijk. Niet dat ik opeens een mietje geworden ben, maar als het niet moet ga ik geen roofbouw plegen op mijn lichaam.

En vermits we vandaag op het project een Go gekregen hebben om live te gaan met de applicatie komt dit dagje verlof op een ideaal moment waarop ik even misbaar ben. De andere dagen kunnen ze daar uiteraard niet zonder mij. Het spreekwoord zegt wel dat iedereen vervangbaar is, maar wij zijn zo’n goed team dat niemad er eigenlijk vervangbaar is.