Monthly Archives: August 2007

Favorieten

Een tijdje geleden kreeg ik van Smara Ratih een stokje toegeworpen en nu heb ik eindelijk tijd om het op te pikken:

My favorite “grab-a-bite” :
Zo zijn er wel een paar. In Leuven is dat zonder twijfel De Clijne Taefel in de Naamsestraat. Erg lekker, goed bij prijs en een paar speciale creaties op de kaart.

Als we in thuis in de buurt iets snels willen eten gaan we altijd naar Brasserie Centro op het gouden kruispunt, waar vroeger de Quick was. Erg lekker en ook heel goed van prijs.

En in Brussel de Brussels Grill (zowel aan het Hilton hotel als op de Anspach laan). ‘s Middags erg lekkere (echte) hamburgers aan spotprijzen.

My favorite shop in town :
Dit is een moeilijke vermits ik erg weinig winkel en dus ook geen favoriete winkel heb. Dus het antwoord op deze vraag zal ik schuldig moeten blijven.

My favorite restaurant :
Ook weer een paar. In Lubbeek kan ik de Carré aanraden. Onlangs in Brussel hebben we Little Asia leren kennen en is ook zeker een aanrader. Ook Pommodoro in Brussel is best aan te raden als je trek hebt in Italiaans.

My favorite “take my friends when in town”:
Ik ga zelden op café wegens te weinig tijd, maar als we in Leuven iets gingen drinken was het altijd in The Pocket, de pool- en snookerbar in de JP Minckler straat. Verder zou ik het niet zo kunnen zeggen. 

Benieuwd naar hun favoriete plekjes werp ik het stokje naar Buddha, PieterC en Depechie.

365 Photos V3

Onder het motto derde keer goede keer ga ik nog eens een poging ondernemen om 365photos.be nieuw leven in te blazen.

De layout is drastisch veranderd en ook het opzet is een beetje veranderd. Het zal niet meer elke dag een foto zijn en het zullen ook niet zo maar foto’s zijn die iets zeggen over die bepaalde dag.

Ik ga proberen om op regelmatige basis mooie foto’s te plaatsen die ik zelf genomen heb zonder dat ze een verhaal vertellen. Gewoon foto’s die ik mooi vind. En jullie hopelijk ook. Maar daarvoor zijn de comments er om jullie kritiek op de foto’s mee te delen.

Eéntje waar ik tot nu toe niet ontevreden over ben is genomen in Nicosia, aan de grens tussen Grieks-Cyprus en Turks-Cyprus.

Cyprus: dag 7 – 8

Zaterdag 11 augustus 2007

Vandaag was de voormiddag ééntje van nietsdoen en aan het zwembad liggen met een boekje. Omdat er nu toch nog iemand bij was die ik kende, besloten Peter en ik om nog eens mee te doen met de animatie en het beste van onszelf te geven in een partijtje aquavolley. Uiteraard behaalde onze ploeg de overwinning.

Na het eten besloten we met ons gevieren nog eens aan cultuur te gaan doen en een bezoekje te brengen aan Tombs of the Kings ofte Konginsgraven. Deze naam is echter een beetje misleidend omdat hier nooit koningen begraven zijn, maar wel omdat de graven zo mooi waren dat het gekund had, dat het koningen waren.

De reisbegeleidster had ons aangeraden om extra water mee te nemen omdat het wel eens warm zou kunnen worden, maar zelfs het meegenomen water was binnen erg korte tijd zo warm geworden dat het niet meer te drinken was. Meer dan een uur in die hitte rondlopen is werkelijk niet aan te raden, maar de graven waren toch best de moeite waard.

De eerste graven die we zagen, waren niet meer dan in rotsen uitgehaalde nissen. Best wel vreemd trouwens hoe men in die tijd reeds zulke werken kon uitvoeren. De werkelijk prachtige graven waren ook allemaal uitgehouwen, maar hier had men zelfs zuilen uitgehaald zodat de graven veel weg hadden van Romeinse villa’s. Zodra de foto’s online staan zullen jullie wel zien wat ik bedoel.

Terug in het hotel was een frisse duik welgekomen en we waren toch bij de laatsten om uit het zwembad te komen. Daarna nog even naar de kamer om op te frissen en dan de bar induiken in afwachting tot we konden gaan eten.

Na het eten zijn we dan nog even naar de Nightclub in het hotel gegaan om het laatste stuk van de bingo mee te pikken en daarna te lachen met de Mister Cypria Bay verkiezing.

Zondag 12 augustus 2007

Vandaag was onze laatste dag in Cyprus. Vermits de terugvlucht naar Brussel al om 12 uur is en we in het hotel opgepikt zijn om 9h40 is het eigenlijk een beetje een verloren dag. Veel meer dan ontbijten (samen met het toffe koppel dat we hier hebben leren kennen) en nog een beetje in de lobby van het hotel zitten, was ons niet gegund vandaag.

Ik ben dit postje aan het schrijven in de luchthaven van Paphos terwijl we wachten tot we kunnen instappen. Als u dit kunt lezen, wil het zeggen dat de vlieger onderweg niet ontploft/gekaapt/neergestort is en we dus veilig zijn toegekomen.

Als ik vergelijk met de reis naar Tenerife van vorig jaar, moet ik zeggen dat deze reis veel beter meeviel en dat ik met meer spijt in het hart naar huis vertrek. Maar zoals het spreekwoord zegt: Aan alle mooie liedjes komt een eind en dus ook aan deze vakantie. Nu rest er mij nog een weekje vakantie en daarna terug aan de slag.

Cyprus: dag 5 – 6

Donderdag 9 augustus 2007

Vandaag stond de uitstap Bitter Lemons (naar het boek van Lawrence Durerell) naar Nicosia (Lefkosia in het Cypriotisch) en het Turks gedeelte van Cyprus op het programma. Men had op voorhand gewaarschuwd dat we veel op de bus zouden zitten vermits Nicosia 150 km van Paphos ligt maar dit hadden we er voor over.

Misschien weet u het of misschien ook niet maar Nicosia is de laatste gescheiden hoofdstad te wereld. Door de invasie van Turkije in Cyprus loopt er sinds 1974 een scheidingslijn door Cyprus en ook door Nicosia.

Om zoiets te zien anno 2007 is een zeer vreemd zicht. Temeer omdat de scheidingslijn echt uit prikkeldraad bestaat en bewaakt wordt door het leger. Achter de prikkeldraad ligt een bufferzone waar de huizen compleet vervallen zijn en overwoekerd worden door onkruid.

Na een korte pauze in Nicosia trokken we de scheidingslijn over naar het Turks gedeelte van het eiland. Hiervoor moesten we beschikken over een speciaal visum en werden alle paspoorten en identiteitskaarten nog eens extra gecontroleerd bij het passeren van de scheidingslijn.

In het Turks gedeelte van het eiland hebben we eerst het klooster van Bellapais bezocht. Dit klooster is een prachtig voorbeeld van de Gotische kunst. Het ligt aan de flank van het Pentadaktyolosgebergte en is gebouwd in de periode van 1198 – 1284. Doordat dit klooster niet meer gebruikt wordt, konden we het bezoeken zonder aangepaste kleding en konden we overal fotograferen. Na de lunch in een plaatselijk restaurtantje ging de trip verder naar Kerynia.

De grote bezienswaardigheid in het Kerynia is de Middeleeuwse vestiging en het pitoreske haventje. De vestiging – die overigense heel goed bewaard gebleven is – herbergt ondermeer ook een scheepswrakmuseum waar het oudste scheepswrak ooit geborgen ligt. Althans een deel hiervan.

Op de terugreis zijn we dan nog even gestopt om halverwege iets te drinken en rond 19h waren we terug in het hotel. Na het eten – van alweer een zeer lekker buffet – en de obligate Tequilla Sunrise zijn we erg snel onder de wol gekropen.

Vrijdag 10 augustus 2007

Vandaag was het weer een luilekkerdag met niet al te veel inspannende gebeurtenissen. Zonnen en zwemmen en tussendoor een stukje eten. Soms kan een mens wel eens genoeg hebben hiermee.

Toch heb ik me laten overhalen om samen met een paar andere mensen mee te doen met de waterpolo georganiseerd door het animatie team. Hierdoor hebben we een ander jong koppel uit België wat beter leren kennen en hebben we nog een paar leuke uren op het terras doorgebracht. Met dat zelfde koppel gaan we ook vanavond nog samen eten. Wat mij betreft is het altijd leuk om andere mensen te leren kennen en zeker als ze van dezelfde leeftijd zijn, dus het beloofd nog een leuke avond te worden.

Cyprus: dag 1 – 4

Zondag 5 augustus 2007

Aangezien de vlucht vetrok op zondagmorgen om 6h05 en ik nog even een paar uurtjes ben gaan portieren op een fuif stapte ik de vlieger op zonder geslapen te hebben in de hoop dat ik daar wel zou kunnen slapen. Maar helaas, ik denk dat ik alles bij elkaar amper een half uurtje geslapen heb.

Na een verder voorspoedige vlucht van ongeveer 4 uur kwamen we op Cyprus aan. In het hotel toegekomen bleek dat het nog even ging duren eer we op de kamer konden en gingen we alvast iets eten bij het zwembad. Rond 14h konden we dan in onze kamer. Omdat we pas rond 17h een samenkomst hadden met de hostess van Jetair besloten we nog even een uiltje te knappen.

Na de vergadering waarin we een korte uitleg kregen over Cyprus en we twee excursies planden zijn we richting restaurant getrokken om een hapje te eten. Zoals het de gewoonte is in bij een all-inclusive formule, werd het eten niet opgediend, maar konden we ons tegoed doen aan een zeer uitgebreid en lekker buffet.

Na het eten maakten we nog een kleine wandeling in de omgeving en trokken dan naar de kamer om vroeg onder de wol te kruipen om het gebrek aan slaap goed te maken.

Maandag 6 augustus 2007

Na een deugddoende nachtrust stonden we om 7h30 aan het restaurant om te ontbijten. Ook hier buffet en zeer naar mijn zin, Engels ontbijt. Spek, worst, bonen in tomatensaus, … Wat wil een mens nog meer ‘s morgens.

Na het ontbijt haastten we ons naar het zwembad om ons te verzekeren van een goed plaatsje met parasol in de buurt, want we hadden al gemerkt dat de zon hier goed kan branden. In het hotel is het niet toegestaan om zetels te reserveren voor 9h ‘s morgens en dus liepen er constant 2 à 3 personen rond om handdoeken te verwijderen van stoelen waar niemand op lag. Blijkbaar lagen wij op twee stoelen waar handdoeken van weggehaald waren, want even was er een kleine woordenwisseling in het Frans met iemand die beweerde dat wij zijn plaats ingepikt hadden. De snuggere man legde zijn handdoeken dan maar op twee andere stoelen en ging opnieuw naar binnen. Waarna zijn handdoeken weer verwijderd werden en er opnieuw andere gasten op zijn stoelen gingen liggen. Hilarireit alom dus.

Veel is er in de voormiddag niet gebeurd, zonnen en zwemmen en lezen. Meer hoefde niet voor ons. ‘s Middags opnieuw gegeten in het openluchtrestaurant naast het zwembad. Zeer goede keuze trouwens van het hotel om dit zo te doen. Je hoeft je er namelijk niet voor om te kleden en je kan blijven genieten van het aangename weer.

Rond 14h hebben zijn we dan even naar het haventje van Paphos getrokken om daar een bezoekje te brengen aan het oude fort. Het haventje zelf is klein maar erg gezellig. Daarna zijn we nog even doorgegaan naar het oude stadscentrum maar buiten winkeltjes viel er niet erg veel te beleven. Terug in het hotel hebben we wat op het terras gezeten tot het tijd was om te gaan eten. In het restaurant was het Chinese avond en het eten was weer super goed. Na het eten nog een kleine wandeling alvorens te gaan slapen.

Dinsdag 7 augustus 2007

Na het ontbijt werden we rond 8h30 opgepikt door een bus voor de excursie Bus & Boat waarbij we achtereenvolgens het Ayois Neophytos-klooster en het Bad van Aphrodite zouden bezoeken en een boottocht zouden maken langsheen de kust van het Akamas schiereiland. Cultuur hoort nu ook eenmaal bij op reis gaan.

Het klooster was mooi in al z’n eenvoud en vooral de omgeving was erg prachtig. Ook mooi waren de muurschilderingen volgens de Bizantijnse traditie – voornamelijk over de verrijzenis van Christus. Het klooster wordt trouwens tot op heden nog steeds bewoond door een 8-tal monikken.

Na het klooster was het de beurt aan het Bad van Aphrodite. Hiervan gaat de legende dat Aphrodite hier kwam baden met haar minaars en voornamelijk met Adonis. Al wie hier een bad neemt ondergaat een verjonginskuur van 30 jaar, maar om onduidelijke redenen was dit niet toegestaan en voor de meesten op de bus maar goed ook, vermits de gemiddelde leeftijd minder dan 30 jaar was.

Na een kleine tussenstop in Polis (letterlijk vertaald: stad) hielden we halt in het haventje van Latchi. Hier kregen we een lunch aangeboden, de typische meze. Deze bestaat uit vele kleine bakjes met voor- en hoofdgerechten.

Na de lunch was het tijd voor het boottochtje. Na een tijdje gevaren te hebben ging de boot voor anker aan Fontana Amarosa waar we een half uurtje de tijd kregen om te zwemmen in het kristalheldere water. Het water hier was zo zout dat je bijna geen moeite moest doen om te blijven drijven. De Vriendin bleef moeiteloos drijven terwijl ik toch nog zonk. Aan boord was het nodige snorkelgerief voorzien, maar jammer genoeg hebben we geen vissen kunnen spotten. Dit komt ondermeer omdat de Middellandse zee stilletjes aan leeggevist is. Na het boottochtje gingen we met de bus terug richtig hotel. Op de terugweg was er blijkbaar een bosbrand te bespeuren – een van de velen dit jaar – maar deze heb ik gemist omdat ik in slaap gevallen was.

Na aankomst in het hotel en een verkwikkende douche hebben we ons genesteld op het terras en met een (paar) lekkere Tequilla Sunrise en een goed boek de zon zien ondergaan om daarna naar het restaurant te trekken en te genieten van de Italiaanse avond.

Woensdag 8 augustus 2007

Over woensdag valt niet veel te vertellen. Na het ontbijt richting zwembad getrokken en buiten zonnen, zwemmen en lezen is er niets noemenswaardig gebeurd.

Als u dit kunt lezen wil dat zeggen dat het mij gelukt is om het draadloze internet in de hotellobby aan de praat te krijgen en dit te posten.

Een volgend verslag volgt één van de komende dagen of als we terug zijn in België.

Cyprus

Komende week gaat het hier waarschijnlijk erg stil zijn vermits ik binnen 3 uur op de vlieger zit richting Cyprus.

Misschien dat we een internetconnectie hebben op het hotel, maar waarschijnlijk zal er zelfs dan niet veel geblogd worden. Een weekje uitrusten is welgekomen en dat ik ook wat ik ga doen om er daarna weer keihard tegenaan te gaan.

Tot binnen 8 dagen.

Charlotte

Gisteren geboren, mijn eerste nichtje: Charlotte Mertens. Charlotte woog 3,02 kg en is 48 cm groot. Zowel moeder (mijn zusje) en kind stellen het goed. En de papa is erg fier natuurlijk.

Charlotte Mertens

Briefje

Een tijdje geleden schreef Smara Ratih dat ze erg graag brieven krijgt en verstuurt en daarvoor had ze speciaal nieuw briefpapier en inkt voor haar vulpen gekocht. Alleen zocht ze nog mensen om brieven naar te schrijven. En omdat ik ook altijd graag brieven ontving en schreef, stelde ik dan maar voor dat ze naar mij een briefje mocht schrijven – hoewel we elkaar totaal niet kennen.

En gisteren was het eindelijk zo ver. Een briefje in de bus. En ik heb niet moeten wachten tot ik ‘s avonds thuis kwam om het te weten te komen. Toen ik met de Vriendin telefoneerde vroeg ze mij wie xxx was, want ik had daarvan een brief ontvangen die zelfs geparfumeerd was. Natuurlijk legde ik even snel uit hoe de vork in de steel zat.

Ik moet toegeven dat het nog eens fijn was om een echte brief te lezen ipv al die snelle communicatie met email van tegenwoordig. Begrijp me niet verkeerd, email is erg handig, maar een gewone geschreven brief heeft ook z’n charmes. En ik ga er zeker ook op antwoorden. Zelfs nog voor ik naar Cyprus vertrek.

@ Smara: uiteraard het rode briefje eerst gelezen.