Wimblog

Het uitgebreid verslag van mijn vrijgezellenavond volgt nog, maar tot dan kunnen jullie al genieten van een paar sfeerbeelden van de dag/avond.

Vandaag was een speciale dag!

Niet alleen waren de Vriendin en ik 10 jaar samen, maar vandaag was ook het begin van ons leven samen als man en vrouw. Sinds 17h30 vandaag (30 oktober 2007) zijn we officieel gehuwd. De trouw voor de kerk is wel pas aanstaande zaterdag maar vandaag is het reeds officieel.

Lap, ik heb weer een tv-serie waar ik aan verslaafd ben: The Shield. Een Amerikaanse politieserie, maar dan compleet anders dan we gewoon zijn van Amerikaanse politieseries.

The Shield is geen gewone politieserie. Het speelt zich af in een wereld vol dubbele moralen waar de grens tussen goed en kwaad makkelijk wordt overschreden. Detective Vic Mackey geeft leiding aan een team agenten dat zeer succesvol is in het bestrijden van misdaad. Ze werken alleen wel volgens eigen regels, op zeer controversiële wijze en ze schuwen een keiharde aanpak niet! Commandant David Aceveda is het jongste districtshoofd die niet blij is met de werkwijze van Mackey en hem liever ziet gaan dan komen. Het enige dat hem tegenhoudt zijn de zeer goede resultaten van het team en de invloedrijke vrienden van Mackey.

Het eerste seizoen van deze serie had ik een tijdje geleden gekocht zonder dat ik er ooit een aflevering van gezien had want ik geloof niet dat ze bij ons ooit op tv zijn uitgezonden. Ik was voortgegaan op recensies in Humo en P-magazine en de serie greep me meteen bij de keel vanaf aflevering 1. Rauweactie, goed speurwerk en dat alles mooi in beeld gebracht. Wat moet een mens nog meer hebben?

Vandaag ben ik seizoen 2 gaan halen en waarschijnlijk ga ik alle afleveringen gezien hebben tegen het einde van de week. Voor wie fan is van het genre zou ik zeggen: niet twijfelen, kopen die handel.

Zonet een nieuwe plugin geinstalleerd op dit blog: Twitter Tools!

Zoals de naam het zegt is het een Twitter plugin. Dankzij deze plugin kan je in je sidebar van je blog je laatste updates van Twitter op je blog laten verschijnen. Maar er is meer. Je kan ook een Tweet maken van elke blogpost die je doet of heb je het liever omgekeerd, dan kan je van elke Tweet die je maakt een blogpost maken. Vind je dat overkill, dan kan je ook dagelijks een blogpost maken met al je Tweets van die dag.

Twitteren vanuit de sidebar van je blog? Geen probleem voor Twitter Tools. Al deze zaken heb ik trouwens uitstaan. Ik laat enkel mijn 5 laatste Tweets zien, hoewel ik misschien wel eens wil proberen om van elke blogpost een Tweet te maken. Maar dat gaat al gauw op spammen beginnen te lijken natuurlijk.

GMail is nog een stukje interessanter geworden. Naast POP3 ondersteuning is er nu ook IMAP ondersteuning. Beide functies zijn bedoeld voor mensen die hun GMail account ook in een mail client (bijv. Outlook) willen gebruiken.

Het nadeel bij POP3 was – mijns inziens – dat de bestanden gedownload werden van de server en dus niet meer via webmail of op een andere client konden worden gelezen. Tenzij natuurlijk je een kopie van het bericht op de server liet staan, wat dan weer resulteerden in een heel groot aantal ongelezen emails als je een paar weken niet meer met de webmail je mail had gelezen.

Maar nu is er dus IMAP waarbij je met verschillende clients je mail kan binnenhalen en alles blijft ook op de server staan. Lees je je mail in bijv. Outlook, dan zal hij ook als gelezen gemarkeerd worden in de webmail applicatie. Eigenlijk kan je het dus vergelijk als werken met een exchange server.

IMAP is wat mij betreft een erg interessante zet van Google geweest om dit toe te voegen. Nu kan ik ook thuis een oogje houden op mijn emails zonder telkens te moeten aanloggen op de webmail applicatie. Two thumbs up voor Google dus.

De upgrade naar WordPress 2.3.1 is zonet gebeurd en alles blijkt toch nog te werken.

Erg moeilijk was het uitendelijk niet: Nadat ik de laatste versie (2.3.1) gedownload had en een backup gemaakt had van de hele root dir en de database heb ik de nieuwe release geupload met FileZilla.
Eens alles op de server stond moest ik naar de wp-admin folder surfen, op de knop upgrade klikken en klaar was kees. Ik had het mij moeilijker voorgesteld.

Het zal waarschijnljk wel even duren eer ik alles gevonden heb wat nieuw is, maar zolang ik kan blijven bloggen ben ik al tevreden.

Deze post bevat trouwens voor het eerst tags die standaard via WordPress zijn ingegeven en niet via de Jerome’s keyword plugin. Ik ben benieuwd.

Update: tags blijken nog niet te werken, dus voorlopig nog even met de plugin werken.

Pfff, het trouwfeest is volgende week zaterdag al en we hebben nog steeds geen openingsdans. Zelfs na het kopen van de cd met De mooiste openingsdansen zijn we nog geen stap verder gekomen. Blijkbaar is geen enkel nummer echt geschikt genoeg. Ik word er bijna zot van.

Indien u een goed idee hebt, laat het maar weten, misschien komen we zo een stap verder.

Vanop de locatie waar ik dagelijk zit te Siebelen kijk ik recht op de Dexia-Toren. Zoals u op de foto kan zijn (als u op de link klikt) is deze toren mooi verlicht ‘s nachts en ‘s morgens. Niet alleen veranderd hij van kleur, maar er is ook de mogelijkheid om van de toren een ware lichtkrant te maken en tevens is hij in staat om het weer te voorspellen. Elke dag tot 7 uur kan ik genieten van de mogelijkheden van deze toren.

Maar deze week kreeg ik een schitterend idee. Zou het niet vet geil zijn moesten we Tetris kunnen spelen op de toren. En omdat de toen reeds aanwezige collega’s het ook geen slecht idee vonden gebruikten we website van Dexia om onze vraag door te spelen naar de juiste persoon. Via het online formulier hebben we dan onze vraag geformuleerd.

Ik had eerlijk gezegd geen antwoord verwacht maar gisteren zat er toch een mailtje van dexia in mijn mailbox. Ik was echter wel teleurgesteld met het antwoord omdat ik toch de indruk had dat ze mij een beetje afwimpelden. Lees zelf maar:

Geachte heer xxx

Wij danken u voor uw idee en zijn blij dat de Dexia Tower op elk uur van de dag en de nacht tot de verbeelding van de mensen spreekt.

Met vriendelijke groeten

Katelijne Ronsmans
Dexia Contact

Maar ik geef niet op. Ik ga Dexia opnieuw een mailtje sturen met de mededeling dat ik het serieus meen en dat dit toch een mooie reclamestunt zou zijn voor hun. Een manier om op een ludieke wijze in de media te komen. Waarschijnlijk gaat het niet lukken, maar onmiddellijk opgeven ga ik nu ook weer niet doen. Ik wil namelijk echt Tetris spelen op die toren en alle hulp hierbij is welkom. Kent u zelf iemand bij Dexia die mij hierbij kan helpen, u mag het mij altijd laten weten.

Ik zou dringend mijn blogsoftware moeten upgraden. WordPress zit ondertussen aan versie 2.3 en Wimblog draait nog steeds op versie 2.0.3. Schandalig eigenlijk. En misschien pottentieel gevaarlijk ook.

Een upgrade dringt zich dus op. Eerdaags toch eens tijd voor maken. Want waarschijnlijk gaat er toch het een en het ander fout lopen.
Vandaar ook volgende vraag: iemand ervaring met de upgrade naar 2.3? Wat zijn de valkuilen? Wat kan er eventueel fout gaan? Hoe gaat het precies in z’n werk? Is het gewoon de 2.3 downloaden en alles uploaden naar m’n server of is dat een beetje kort door de bocht? Alle hulp is welkom. Via de comments of via het contactformulier of zelfs nog via mail (wim.vandeneynde[apestaartje]luciddreams.be).

Eeuwige dankbaarheid zal uw beloning zijn. En bij eeuwige dankbaarheid mag u gerust denken in termen van Don Corleone.

Zoals u misschien al dan niet weet draag ik een bril. Meestal heb ik mijn lenzen aan, maar als ik echt te lui ben om mijn lezen aan te doen – en dat is meestal in de weekends, draag ik mijn bril.

Zo dus ook gisteren toen ik ging lopen. Het was reeds donker toen ik mijn loopkleren (uit de Lidl) aantrok en er trok een lichte regenbui over mijn landelijke gemeente. Niet dat me dat deert, integendeel zelfs. Ik loop graag in de regen. Vraag me niet waarom want het klinkt onlogisch maar toch is het zo.

Echter de combinatie van een bril dragen en regen bleek niet zo geslaagd te zijn. Door de regen hing mijn bril na een paar minuten reeds vol waterdruppels en daarbovenop dampte hij nog harder aan dan de badkamerspiegels op een pornoset. Bovendien was het donker en werden de straten aldus verlicht door de straatverlichting. De schittring hiervan op de waterdruppels op mijn brilglazen beperkten het zicht nog een beetje meer.

Ik ben dus ongeveer 37 minuten onderweg gezien zonder eigenlijk ook maar een steek te zien. Ik kon – gelukkig maar – nog net zien waar ik liep, maar verder dan vijf meter voor me kijken ging niet. Sommige momenten kon ik zelfs de cijfers op mijn hartslagmeter met moeite aflezen. De optie om mijn bril uit te doen en zo verder te lopen werd snel overboord gegooid vermits ik dan wel degelijk verder kon zien, maar veel minder scherp.

Uiteindelijk ben ik toch veilig thuis geraakt, maar volgende keer doe ik toch mijn lezen in alvorens te gaan lopen. Dan ga ik trouwens ook veel meer kunnen genieten van de prachtige natuur rondom mij in mijn idylische gemeente.