Wimblog

Via

Een dik jaar geleden – toen we verhuisden van de WTC toren naar het gebouw waar we nu zitten – kwam iemand van de collega’s op de proppen met het lumineuse idee dat we een plant nodig hadden. En ik mocht er voor zorgen.

Mijn vrouw was toen een plant gaan halen voor 10 euri, met de gedachten dat moest te plant het overleven, we er toch niet teveel geld aan hadden uitgegeven. En dus ging de plant mee naar kantoor waar hij op een pc gezet werd.

En er werd goed voor gezorgd. Hij werd goed voorzien van koude koffie en Cola Light en soms ook eens water. Wonderwel was dit het ideale dieet voor onze kantoorplant en uit dankbaarheid stonden er altijd bloemen in de plant.

Na een jaar was de plant goed gegroeid – en vooral scheef gegroeid omdat wij hem niet vaak genoeg draaiden. Hij was de pot waar hij instond volledig ontgroeid en maakte dit duidelijk door van de pc te springen en hierbij het bord waar hij opstond te laten sneuvelen. Tijd dus voor mij om te laten zien dat ik groene vingers heb.

Samen met collega J. hebben we de plant succesvol kunnen herpotten en nu staat hij te blinken op de vensterbank/airco waar hij kan genieten van voldoende zonlicht en een zacht briesje. Wat kan zo’n plant nu nog meer wensen.

Onlangs had ik hier geschreven dat ik een soort van Mensa test had afgelegd en dat ik daar niet bijzonder slecht op had gescoord – 29 van de 33 vragen had ik juist kunnen beantwoorden. Daarna was deze test volledig uit mijn gedachten verdwenen.

Tot gisteren. Toen vond ik in mijn mailbox volgende mail:

Beste,

Enige tijd geleden heeft u op www.mensa.be een on-line pré-test afgelegd.
Als u daaromtrent niets meer wil horen dan excuseren wij ons voor deze storing en kan u dit bericht gelijk wissen – nieuwe berichten hoeft u niet meer te verwachten.
Misschien heeft u ondertussen ook al deelgenomen aan een test onder toezicht om uw IQ nauwkeurig te laten bepalen en eventueel lid te worden van Mensa.
Zo ja, dan mag u dit bericht nu meteen wissen.
Zo neen, dan willen we u melden dat uw score van minstens 27 goede antwoorden op de 33 vragen van de on-line test laat vermoeden dat u best wel eens een zodanig hoog IQ zou kunnen hebben dat u toegelaten wordt tot Mensa.

Dit jaar worden nog volgende testen onder toezicht georganiseerd:

Woensdag 12 november om 20.00 uur (deuren 19.45 uur) – Marke (Kortrijk)
OC Marke, Hellestraat 6, 8510 Marke

Woensdag 26 november om 20.00 uur (deuren 19.30 uur) – Ekeren
Zaal De Geesten, Waterstraat 12 / 16, 2180 Ekeren.

Zaterdag 29 november om 14u00 (deuren 13u45) – Genk
Cultuurcentrum (Stadhuis) Vergaderzaal 1, Dieplaan 2, 3600 Genk

Dinsdag 2 december om 20.00 uur (deuren 19.30 uur) – Gent
Zaal ‘t Geestje, Zandloperstraat 83, 9030 Gent-Mariakerke

Donderdag 11 december om 20.00 uur (deuren 19.30 uur) – Diependaal, 3020 Winksele (Leuven) exact adres volgt bij inschrijving

Een dergelijke test kan vanaf de leeftijd van 16 jaar, is te vergelijken met een uitgebreide pré-test, duurt ca. anderhalf uur en kost 30 EURO (inclusief gratis herkansing). Uw resultaat (uw IQ en overeenkomend percentiel) is persoonlijk en vertrouwelijk, en wordt naderhand per post toegestuurd. Indien u zou willen deelnemen dan volstaat het om stipt op tijd aanwezig te zijn, maar gezien het eerder beperkt aantal plaatsen is het raadzaam op voorhand een plaats te reserveren d.m.v. een e-mail naar iq-tests@mensa.be (gebruik a.u.b. de link in de testkalender die u vindt op http://www.mensa.be/nl/toelatingstest.html).

Indien u wel aan een test zou willen deelnemen maar geen enkele van bovenstaande plaatsen en tijdstippen passen, dan vragen we u regelmatig onze website http://www.mensa.be/nl/toelatingstest.html in het oog te houden: daar worden nieuwe testlocaties en data geruime tijd op voorhand aangekondigd. U krijgt immers slechts één keer deze automatisch gegenereerde uitnodiging – geen herinneringen.

Met vriendelijke groeten,
Jan Houben
Coördinatie testen
Mensa Be

Ha, blijkbaar moet ik indruk gemaakt hebben op de juiste mensen dat ze mijn persoonlijk uitnodiging om naar een echte test te komen. Het is duidelijk dat ze moeite nog kosten sparen om mij in te lijven in hun slimme mensen club. Zelfs door zo’n klein testje hebben ze duidelijk ingezien dat mijn IQ hoog genoeg is om lid te worden.

Omdat ze zo vriendelijk waren mij hiervan op de hoogte te stellen, zal ik hun een wederdienst bewijzen door op 11 december de toelatingstest te gaan doen. Alhoewel dat met mijn hoog IQ uiteraard een formaliteit zal zijn.

PS: als dit het laatste is dat u leest over Mensa op mijn blog, is de kans groot dat ik niet geslaagd was.

Lieve vriendjes, vandaag mogen jullie mij – en mijn vrouw nog meer feliciteren met onze papier huwelijksverjaardag.

Vandaag precies een jaar geleden stapten wij – voor de wet althans – in het huwelijksbootje om samen aan ons leven als man en vrouw te beginnen. Ik denk dat ik in ons beider naam mag zeggen dat het een prachtig jaar geweest is.

Nog 79 jaar en we kunnen onze eiken huwelijksverjaardag vieren.

In navoling van Christophe, die elk veelvoud van 1000 km met zijn wagen filmt en op zijn blog zet, presenteer ik u vandaag The 70.000 km movie.

Wie kan raden waar het filmpje gemaakt is, wint eeuwige roem. Sorry voor de slechte kwaliteit. Het was donker gezien het vroege uur en ik heb blijbaar geen vaste hand.

Nadat ze een paar keer een comment had geplaatst dat ze een YCF-nummerplaat gespot had, kreeg ik afgelopen weekend van Iris een mailtje dat ze er in geslaagd was één te fotograferen met haar gsm. Ze heeft er zowaar een high speed chase voor ondernomen.

Ik zit met een enorm schuldgevoel, misschien dat het helpt om het van mij af te schrijven.

Afgelopen vrijdag moest ik normaal gezien gaan portieren, maar doordat ik vier nachten bijna niet geslapen had door mijn hoesten, had ik op het laatste moment – in de late namiddag – afgebeld. G. – patron van de firma en kameraad van mij - was er niet echt gelukkig mee, maar kon het begrijpen. Hij ging mij zaterdag nog bellen om af te spreken voor een MTB rit op zondag.

Maar zaterdag hoorde ik niets van G. en ook zondag bleef mijn bericht en voicemail onbeantwoord. Dit is niet de eerste keer dat zoiets gebeurt en dus schonk ik er niet te veel aandacht aan. Toen ik vanmorgen echter nog eens belde kreeg ik de melding dat zijn voicemail vol was. Een telefoontje naar zijn werk later wist ik dat hij de hele week ziekteverlof had. Toen voelde ik dat er iets mis zat.

Op het vaste nummer van zijn firma kreeg ik ook geen antwoord, dus belde ik naar een collega die vrijdag ook gewerkt had. Ook daar geen antwoord, maar blijkbaar sliep hij en belde hij een 10 minuten later terug.

Blijkbaar had er zich vrijdag een vechtpartij voorgedaan waarbij hij en G. aangepakt waren door 7 man die gebruik hadden gemaakt van broeksriemen. Blijkbaar had de rest van de 12 man die er aanwezig was als security het nagelaten van te komen helpen, let wel, ik veroordeel niemand, ik heb dit enkel van horen zeggen.

Mijn schuldgevoel komt nu natuurlijk voort uit het feit dat ik er niet was. Ik weet dat moest ik er bij geweest zijn, dat het geen 2 tegen 7 geweest was, maar 3 tegen 7. Ik draag collegialiteit nog hoog in het vaandel en ik heb nog nooit een stap achteruit gezet. Had het anders gelopen moest ik er bij geweest zijn? Ik weet het niet. Voor hetzelfde geld had ik ook een pak slaag gekregen en een week werkonbekwaam geweest. Of misschien had het wel helemaal anders uitgedraaid.

Maar ik dus met een schuldgevoel omdat ik op het laatste moment heb afgezegd.

Deze keer is het de beurt aan collega P. om in de spotlights te staan met een foto van een wagen met een YCF nummerplaat. En deze keer is het een Mini met als nummerplaat YCF-372.

Ik zou ook nog even iedereen die actief op zoek is naar wagens met een YCF nummerplaat al willen bedanken. Want uit verschillende berichten die ik krijg via mail/twitter of andere kanalen zijn er toch wel veel mensen die er op letten. Waarvoor dank dus.

Morgen komt er nog eentje. Maar één YCF nummerplaat blogpost per dag is wel voldoende denk ik.

Gisterenavond kreeg ik een mail van Microsoft met de mededeling dat er een kritische update was en dat gebruikers aangeraden werden deze zo snel mogelijk te installeren. Eerst twijfelde ik nog aan de echtheid van de mail, maar collega G. verzekerde me via Facebook dat de mail echt was.

Dus voor ik ging slapen even de update downloaden. Vanmorgen bleek dat ik ook SP1 voor Windows Vista had gedownload en dus installeerde ik deze ook maar. Nadat de SP geinstalleerd was vroeg Windows opnieuw op te starten. Gehoorzaam als ik ben deed ik dit en toen liep het fout.

Na het opstarten vroeg de pc zoals altijd welke versie van Windows diende opgestart te worden – ik heb nog steeds een dual boot van XP en Vista. Ik koos voor Vista en toen bleef hij staan op een kleurig scherm met golvende lijnen, maar meer deed hij niet. Zelfs na een paar keer proberen en zelfs de pc zonder stroom gezet te hebben weigerde hij verder te gaan.

Door een vreemde hersenkronkel kreeg ik dan opeens het idee dat het misschien een mooi moment was om ineens extra geheugen te installeren. Nadat mijn 2GB extra geinstalleerd waren deed de pc nog minder. Ik kreeg de melding dat er een fout was die veroorzaakt was door ofwel hardware of door software. De pc raadde mij aan om op te starten van de DVD van Vista en voor een herstel te kiezen.

Probleem! ik vond mijn DVD van Vista niet meer. Dan maar opnieuw naar de winkel voor een OEM versie van Vista Business. Dan de PC booten vanop de DVD en vervolgens een BSD krijgen met de melding dat mijn BIOS niet fully ACPI compliant is.

Op dat moment had ik de moed opgegeven en heb ik de pc naar de winkel gedaan. Uiteraard kunnen ze er pas dinsdagvoormiddag naar kijken en ben ik tot dan technisch werkloos. Jammer, zeker temeer dat ik een paar deadlines heb. Straks proberen of ik met de laptop van het wek kan connecteren op Excalibur waar ik mijn websites op bewaar. Dan kan ik tenminste zo nog werken.

Een tijd geleden kreeg ik van collega R. – de project manager op ons project en tevens beter bekend als God – een sms dat hij de wagen met nummerplaat YCF-402 gespot had.  Het bleek over de Hyundai te gaan die gebruikt werd in topmodel. Jammer genoeg had hij geen foto.

Daags erna kreeg ik van Monalisa met de mededeling dat ze de wagen ook had gezien in hetzelfde programma. Maar ook deze keer geen foto.

En nog wat later kreeg ik een mail van Dikkie om nog eens te vertellen dat hij de wagen gespot had en deze keer wel met foto. Dus de credits voor YCF-402 komen volledig aan hem toe. Tenzij er uiteraard iemand een foto heeft van de wagen in het echt – en dus niet vanop tv.