Even een klein poll houden onder mijn lezers.
De Schotse collega op het werk vroeg ons of wij ‘persoonlijke papieren’ – dus met adresgegevens, bankgegevens, … – door een papierversnipperaar halen of niet. Van de paar mensen die ik hier gehoord heb weet ik ondertussen dat zij het niet doen en ikzelf ook niet.
Volgens mijn collega lopen we nu allemaal gevaar om het slachtoffer te worden van identiteitsdiefstal en wij vonden onze collega paranoia. En dus wou ik eens van jullie weten of jullie hier rekening mee houden of niet. Ik hoor het graag in de comments.
Vorige week maandag merkte ik opeens dat ik mijn bankkaart en Visakaart kwijt was. Het is te zeggen, ik kon me niet meer herinneren waar ik ze gelegd had en kon ze ook niet onmiddellijk terugvinden. Ik wist nog wel dat ik ze de vrijdag ervoor nog gebruikt had om geld af te halen maar daarna had ik ze niet meer gebruikt en met de beste wil van de wereld kon ik me dus ook niet herinneren waar ik ze daarna gedaan had. U moet namelijk weten dat ik die zelden in mijn portefuille steek, maar meestal gewoon los in mijn achterzak. En zoiets moet natuurlijk wel eens fout aflopen volgens sommige mensen.
En kijk, de voorspelling is uitgekomen. Overal heb ik gekeken, maar geen kaarten te vinden. Mijn vrouw was al een beetje in paniek, maar ik ging er iets losser over. Maar uiteindelijk heb ik dan toch maar naar Card Stop gebeld om beide kaarten te laten blokkeren. Niet dat ze er iets mee konden doen (buiten aankopen doen op het interweb misschien, gesteld dat ze echt gestolen waren), maar veiligheidshalve toch maar laten blokkeren.
Maar dan begint natuurlijk de miserie. Geen bankkaart wil zeggen dat je geen betalingen kan doen of geld kunt afhalen. Dus moest ik schooien bij mijn vrouw of bij mijn collega’s met als gevolg dat ik daar mooi in de schulden staan. Maar er zijn natuurlijk nog dingen waar je op voorhand niet aan denkt. Betalen op het internet lukt natuurlijk sowiezo niet meer. Maar opeens kreeg ik een mai lvan eBay dat mijn automatische betaling niet is kunnen doorgaan. Logisch natuurlijk vermits mijn paypal account gebruik maakt van mij geblokkeerde Visakaart.
Toen bleek dat er twee domeinnamen moesten hernieuwd worden bij mijn hosting, kreeg ik melding dat ook hier de automatische betaling niet kon gebeuren. Want, u raadt het al, ook daar maakte ik gebruik van mijn Visakaart en die is dus geblokkeerd. Overschrijvingen doen lukte uiteraard ook niet meer. Tot voor kort kon ik bij Argenta nog van internetbankieren gebruik maken met de codes, maar net nu kan dat niet meer en moet ik met mijn digipasding en bannkaart inloggen. Maar die heb ik niet meer, dus overschrijvingen doen behoort ook niet meer tot de mogelijkheden.
Dus nu wacht ik geduldig af tot ik mijn nieuwe kaarten heb om weer schandalig veel geld te kunnen uitgeven. Iemand moet de economie toch aan de waggel houden zeker.
Ik zit dagelijks om den brode in Brussel centrum. En soms gebeurt het wel eens dat ik naar een winkel in de buurt ga. Als ik bijvoorbeeld naar de apotheker moet gebeurt dat altijd in Brussel omdat ik daar 20% korting heb en sommige winkels zijn gewoon dichter bij als ik in Brussel ben. Niets dan voordelen dus.
Maar geloof het of niet, soms durf ik me wel eens ergeren als ik ga ‘winkelen’. En dan vooral aan de tweetaligheid van sommige verkopers/verkoopsters of eerder het gebrek aan tweetaligheid. Kijk, ik ga er van uit dat Brussel tweetalig is en als ik naar een winkel ga begin ik altijd in het Nederlands aangezien dit mijn moedertaal is. Ik ben klant en klant is nog steeds koning.
Maar ik ben ook geen onmens. Als ik merk dat zo’n verkoper/verkoopsters echt moeite wil doen om Nederlands te praten (zoals bijvoorbeeld bij de apotheker of in The Phone House) maar hij kan op een bepaald woord niet opkomen, dan mag wil ik het gesprek gerust in het Frans verder zetten. Geen probleem. Maar als ik onmiddellijk beantwoord word in het Frans weiger ik pertinent om Frans te praten en zal ik mijn hele uitleg in het Nederlands doen. Het maakt me zelf s niet uit of de ander persoon dan Frans praat omdat hij of zij het Nederlands niet machtig is of het gewoon niet wil praten, maar als de verkoper die aan mij gaat verdienen geen moeite doet, waarom zou ik het dan doen.
Ik vind het gewoon niet kunnen dat mensen die in een winkel werken in Brussel slechts één taal onder de knie hebben of slechts één taal willen spreken. Ik snap ook niet dat zulke mensen niet op de vingers getikt worden door hun werkgever. Echt klantvriendelijk komt het niet over. En als ik weet dat ik in een bepaalde winkel toch niet in het Nederlands geholpen kan worden, dan blijf ik er een volgende keer gewoon weg.
Om af te sluiten wil ik nog even een voorbeeld geven. Vanmorgen ging ik koffiekoeken kopen voor het hele team en ik bestelde in het Nederlands 12 croissants en 12 chocoladebroodjes. Na een minuutje bedenktijd vroeg de verkoopster of ik ‘douze‘ bedoelde. En dat ik € 24,60 euro diende te betalen maakte ze duidelijk door het in het Frans te zeggen en het scherm van de kassa naar mij toe te draaien.
‘Verdomme’ denk ik dan, ‘zou het nu echt zo moeilijk zijn om op z’n minst een basis aan Nederlandse kennis te vergaren’. Is het uit omwil of gewoon omdat het een dom kalf was. Ik kan het u niet zeggen. Ik wou het haar nog vragen, maar toen ik aanstalte maakte om iets te zeggen zag ik de angstige blik in haar ogen en heb ik het er maar bij gelaten.
Gisteren kreeg ik een mailtje van Boogie via het contactformulier met nog eens een wagen met YCF nummerplaat. Deze auto werd gespot op het klaverblad in Lummen.
En gisterenavond was er nog een mailtje van Boogie en schreef hij het volgende:
YCF-803
Vandaag (23/02) dacht ik opnieuw prijs te hebben, maar het is meer het antwoord
op de vraag “Wanneer komt de eerste dubbele”
Foto genomen met GSM, op de Antwerpse ring, juist voor de kennedy tunnel.
Dus bij deze is de eerste dubbele YCF nummerplaat gespot. Toch bedankt Boogie voor beide foto’s.
Het is blijkbaar een jaarlijks terugkomend fenomeen: 100 pushups proberen te doen. Al twee maal heb ik het geprobeerd en al even veel keer is het mij niet gelukt, maar vorig jaar had ik wel een geldig excuus aangezien pompen met een afgescheurde borstspier niet echt goed lukt.
Maar door de uitdaging van Aaiboek en Christophe ga ik mij er nog eens aan wagen met het schema van 100pushups.info en ik kan onmiddellijk met week 5 beginnen. Dus aan de tegenstanders, weet waar u waar aan begint! Maar als geen ander weet ik dat hoogmoed voor de val komt dus ik zal pas mijn grote klep opentrekken als ik de 100 pushups gehaald heb.
Naar aanleiding van de valentijns-blogactie van Pikantegeschenken.be had ik een bericht gepost over deze nieuwe erotische webwinkel. De deal was dat indien blogger dit deed hij een gratis valentijnpakket zou krijgen.
Dit pakket zou bestaan uit:
- Naughty Secrets Pocket Rocket (waarde € 14,50)
- Penis Muntje (waarde € 5,95)
- Vibrerende Lovering (waarde € 3,64)
- Pink Bondage Tape (waarde € 6,95)
En ik hield me aan mijn deel van de deal, ik schreef een mooi postje dat ondertussen 246 keer gelezen is (zonder de homepage views mee te tellen), en dus toch een beetje verkeer naar hun website zal gestuurd hebben.
Gisteren leek het alsof Pikantegschenken.be zich ook aan hun deel van de deal had gehouden en kreeg ik een pakketje thuis. Mooi discreet verpakt en op het eerste zicht was alles ok. Maar toen bekeek in de inhoud en zag ik dat de Naughty Secrets Pocket Rocket ontbrak. In de plaats kreeg ik de Naughty Secrets warming gel. Toegegeven, de gel heeft ongeveer dezelfde waarde, maar daar was het mij niet om te doen. Om de Pocket Rocket ook niet echt, maar beloofd is beloofd. En daar komt nog bij dat de geleverde gel eigenlijk ongelooflijk had stinkt. Laat ons zeggen dat ik niet meteen geneigd ben om deze op iemand te smeren, laat staan er op ga blazen.
Is dit nu slechte reclame voor pikantegeschenken.be? Niet echt. Ze zijn namelijk een deel van de afspraak nagekomen, maar dus niet helemaal. Het kan uiteraard een fout zijn, maar ik hoop dat zulke fouten niet gebeuren als je effectief iets via de site bestelt en ervoor betaalt. Ik ga niet schreeuwen dat ik mijn Pocket Rocket kost wat kost moest krijgen, maar moesten de mensen van Pikantegeschenken.be er alsnog eentje willen opsturen, dat mogen ze dat altijd doen.
Ik ga mij hier even wagen aan een dure belofte: vanaf nu ga ik mijn leven beteren. Of toch wat betreft die tijd van mijn leven dat ik in de auto doorbreng.
Vanaf nu ben ik zen als ik in de wagen zit. Ik ga mij niet meer ergeren aan mensen die niet met de auto kunnen rijden. Ik ga me zelfs houden aan de geldende snelheidsbeperkingen en zelfs elkaar inhalende vrachtwagens zullen mij niet meer uit evenwicht kunnen brengen.
Ook beloof ik niet meer gaan duwen of met mijn lichten flikkeren en niet meer ingaan op provocaties van anderen. M.a.w. ik zal een voorbeeldige chauffeur worden. Het is maar dat u het weet.
Ratko Svilar zal zich zijn eerste dag als hoofdtrainer van Antwerp misschien lichtjes anders hebben voorgesteld.
Soms zegt een beeld meer dan duizend woorden.
Ze hebben mij gevraagd of ik zaterdag aanstaande nog eens mee wil gaan portieren. Waar ik vroeger onmiddellijk enthousiast zou geweest zijn, heb ik nu eerder niet veel zin.
Ik denk dat het ergens van in november geleden moet zijn dat ik nog eens gewerkt heb in het weekend en eerlijk gezegd heb ik het niet zo hard gemist. Meer zelfs, ik heb nu meer tijd gehad om af te spreken met vrienden of om eens gewoon een avondje gezellig thuis te zitten met mijn vrouwtje.
En ik ben ondertussen ook gewoon geworden aan het gaan slapen op een deftig uur en ‘s morgen op een normaal uur op te staan en overdag met de fiets gaan rijden. Ik zou er wel aan kunnen wennen zo.
En het (extra) geld? Dat heb ik niet als een gemis ervaren. Een mens past zich blijkbaar snel aan.
Morgen beslis ik of ik ga gaan of niet. En misschien is het wel ineens de definitieve beslissing.
Iedereen die wel eens in Brussel komt weet dat er soms niet naast te kijken valt: daklozen. Mensen die door omstandigheden geen dak boven hun hoofd hebben en proberen te ontsnappen aan de koude door in portieken of in parkeergarages te gaan slapen. Mensen zonder inkomen ook. En dat proberen ze te verhelpen door wat klein geld vast te krijgen van voorbijgangers.
Bijna dagelijks passeer ik zulke minderbedeelde mensen in de parking. En evenveel keren geef ik niets. Waarom niet? Omdat ik vind dat ze het niet verdienen. Dat klinkt hard, maar laat mij het even uitleggen. Uiteraard vind ik het zeer erg dat die mensen geen dak boven hun hoofd hebben en moeten bedelen om te kunnen overleven. Ik zou niet graag in hun plaats zijn. Maar toch geef ik hen geen aalmoes.
Elke morgen als ik in Brussel toekom heb ik de keuze tussen mijn adem inhouden of spurten om zo snel mogelijk de parking uit te komen. De reden? De indringende geur van urine en soms zelfs uitwerpselen van de daklozen die er overnachten. Niets zo onsmakelijk als pis en kak te ruiken op een nuchtere maag. Iedere ochtend ben ik blij als ik de schuifdeuren door ben en mijn longe vol frisse lucht (en fijn stof) kan zuigen.
En bijna elke namiddag/avond als ik naar huis keer zie ik onderaan te trap één of meerdere haveloze bedelaars zitten, met naast zich een bekertje waarin passanten een aalmoes kunnen achterlaten. En elke keer, zonder uitzondering, heeft zo’n dakloze een blikje bier in de hand of op z’n minst binnen handbereik. Het lijkt me dan ook dat bier de grootste uitgavenpost is in het budget van de Brusselse dakloze. En wie geregeld een pintje (te veel) drinkt weet, bier werkt vochtafdrijvend. En wat doet een rechtgeaarde dakloze die kampt met hoog water? Hij doet zijn gevoeg in de parking.
En daarom weiger ik mijn kleingeld in het bekertje te werpen. Het zou toch alleen maar bijdragen tot een grote budget voor bier en bijgevolg een nog grotere stank ‘s morgens. Maar ik ben geen onmens zoals u nu misschien reeds denkt. Van zodra ik één van de dakloze in de weer zie met bleekwater en een enthousiasme waar zelfs Sien en Maria nog wat van zouden kunnen leren geef ik hem spontaal al het kleingeld dat ik in mijn zakken zitten heb. Want van mij mogen zulke mensen zeker en vast een onderkomen zoeken in parkeergarages, maar graag heb ik dan ook dat ze het een beetje proper houden. En zolang dat niet gebeurt zal ik geen geld geven.
Recent Comments