Wimblog

Schitterende reclame van Audi en meteen ook de reden waarom ik voor Audi kies.

Of hoe een hond de indruk kan opwekken dat alle zorgen van de wereld op haar schouders rusten. Of het moest zijn dat ze niet graag gefotografeerd wordt.

Naar aanleiding van dit had ik een mailtje gestuurd naar het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding om meer uitleg of dit zomaar kon.

Woensdag kreeg ik – geheel tegen mijn verwachtingen in – een mailtje terug

Beste meneer Van den Eynde,

We hebben uw melding via onze website goed ontvangen. Aangezien het hier specifiek gaat om een toepassing van de taalwetgeving, verwijs ik u door naar de bevoegde instanties, bij wie u klacht kan neerleggen (het is een tweetalige dienst):

COMMISSION PERMANENTE DE CONTRÔLE LINGUISTIQUE -  BESTENDIGE TAALCOMMISSIE
Adres : 4, rue Montagne du Parc – 1000 Brussel

Tel : 02 518 23 50 – 02 518 23 51 – 02 518 23 52

Fax : 02 518 26 20

Openingsuren : 8h – 18h

Secretariaat: Mme xxx (NL)

E-mail : xxx

Tél : xx/xxx.xx.xx

Ik hoop dat deze informatie u verder helpt.

Een duidelijk antwoord dus. En ook wel best grappig dat ze erbij schrijft dat het over een tweetalige dienst gaat, wat mij nogal evident leek in dit geval.

Mijn volgende stap is dus straks even telefoneren en horen wat mijn mogelijkheden zijn. De boete is ondertussen betaald en ik weet ook wel dat ik er niet veel bij kan winnen, maar het gaat mij om het principe.

Toen in december de eerste sneeuwvlokken vielen was ik blij als een kind, want ik heb dat graag, sneeuw. Niet om op een plank of twee laten van een berg naar beneden te scheuren, maar wel om in te wandelen of gewoon naar te kijken. Wat is er nu mooier dan moeder natuur bedekt onder een wit laagje badend in zonlicht onder een blauwe hemel met hier en daar een zacht wolkje.

Verschillende keren ben ik er op uitgetrokken, gewapend met mijn fototoestel, om te kunnen genieten van al die pracht die de winter ons kan bieden. Warm aangekleed door centimeters verse sneeuw stappen om daarna moe maar voldaan opnieuw op temperatuur te komen in aangenaam gezelschap. Dat is voor mij het ultieme wintergevoel.

Zelfs de bijhorende verkeersellende heb ik er met plezier bijgenomen. Ik heb dan ook maar slechts één enkele keer in de file gestaan. Een kleine prijs die ik graag betaal. Maar ondertussen is het wel genoeg geweest. We zijn al halfweg februari en opnieuw ligt er sneeuw. We hebben zelfs de koudste januari in 25 jaar achter de rug? Moet de aarde trouwens niet opwarmen volgens allerhande specialisten? Waar blijft het ons beloofde Middellandszeeklimaat? Sneeuw blijft mooi, maar zoals alles graag met mate.

De reden van mijn plotse afkeer van sneeuw hoor ik u vragen? Toen ik gisteren eens mijn trainingslogboek van dit jaar vergeleek met dezelfde periode van vorig jaar werd ik keihard met mijn neus op de feiten gedrukt. 110 km minder gereden tot nu toe. En de oorzaak moet niet ver gezocht worden. Slechts 4 ritten heb ik dit jaar op de weg gereden. Twee weekends op 7 weken. Een mens zou voor minder verlangen naar de lente.

Met nog ongeveer 6 weken te gaan voor de Ronde van Vlaanderen begint het nu toch een beetje spannend te worden. Ok, ik heb altijd nog een plan b waarbij ik de kleine toer van 160 km rij, maar dat zou wel een beetje falen zijn. Langs de andere kant, 260 km rijden zonder de goede basisconditie zou misschien de rest van mijn seizoen kunnen hypothekeren. Afwachten dus en hopen op beter weer zodat ik de kilometers tijdens het weekend kan opdrijven.

Maar een ding is zeker! Volgend jaar ga ik mijn seizoen voorbereiden op Mallorca of Spanje, net zoals de grote jongens. Nu alleen nog een sponsor vinden.

Eind oktober telefoneerde mijn vrouw met de fijne mededeling dat er een Pro Justitia voor mij was toegekomen. Niet zomaar een Pro Justitia, maar eentje van de Militaire Politie deze keer. Shit, dacht ik, hebben ze gezien dat ik mijn tank dubbel geparkeerd had naast het schietterrein. Of misschien had ik het Belgische vlaggetje wel in de verkeerde richting gehangen waardoor het op een Duitse vlag lijkt en hebben ze mij aanzien als de vijand. Maar niet van dat alles. De werkelijkheid was een stuk minder spectaculairder.

De Pro Justitia telde welgeteld 7 bladzijden waarvan de eerste 5 enkel in de taal van Voltaire waren opgesteld. Bovenaan de eerste 2 pagina’s stond in drukletters INFRACTION GRAVE te lezen, wat volgens mij duidt op een zware overtreding.

De vaststelling op zich was ook volledig in het Frans opgesteld en ging volgens mij over het feit dat ik de opgestoken arm van een agent van de Militaire Politie genegeerd had. Al kan ik mij vergissen, want het het was dus in het Frans. Maar het zou goed kunnen. Ik had inderdaad gezien dat die mens met gestrekte arm het straat wou opgaan om iemand die blijkbaar meer is dan de modale werkmens voorrang te geven om de wetstraat op te rijden. Maar omdat hij nog lang niet in het midden van het straat was reed ik door. En dat mag dus niet.

‘s Anderendaags vertrok er een mailtje naar de advocaat om te vragen of a) de Militaire Politie mij – als burger – mag beboeten en b) of dit wettig is dat het enkel in het Frans gebeurt. Een paar mails later blijkt dat beide zaken mogen en wordt mij aangeraden om toch maar te betalen.

Ondertussen had ik ook reeds naar de mensen van de MP getelefoneerd en vriendelijk uitgelegd dat ik de Franse taal niet erg machtig ben en of het mogelijk zou zijn om een Nederlandstalig afschrift te krijgen van mijn overtreding. De MP geloofde mij niet wat het Frans betrof en beschuldigde mij ervan dat ik het principieel wou spelen, maar ze gingen een Nederlandstalige versie opsturen.

Weken gingen voorbij totdat ik opeens een verzoek toch betaling kreeg van 160 euro. Ook dit document was – u raadt het al – enkel in het Frans opgesteld. Een Nederlandstalige versie van het verslag van mijn overtreding had ik nog steeds niet gezien.

Eerst dacht ik nog om niet te betalen en te kijken wat er zou gebeuren, maar Uiteindelijk besloot ik  gisteren om toch maar eens te telefoneren naar het parket met de vraag voor meer uitleg en waar mijn Nederlandstalige brief eigenlijk blijft.

Na ongeveer een kwartier gewacht te hebben vertelt de – overigens zeer sympathieke en behulpzame – dame mij dat er geen Nederlandstalige brieven gestuurd worden. Ik moet het maar doen met de Franse versie. Wat mijn verdere opties dan zijn? Ofwel de boete gewoon betalen ofwel mijn bezwaren schrifelijk overmaken aan het parket.

Nu rijst natuurlijk de vraag of dit zomaar kan. Blijkbaar wel natuurlijk, maar wat met mensen die echt geen Frans kunnen. Hoe dienen zij zich te verantwoorden/verdedigen als ze geeneens weten wat ze verkeerd gedaan hebben en geen vertaling kunnen krijgen? Zou het ook in de andere richting werken? Zou iemand uit Wallonië die in Brussel beboet wordt en een verslag krijgt in het Nederlands dit ook niet in het Frans kunnen krijgen? Eerlijk gezegd vind ik het allemaal een beetje raar zo.

Ik beken, als er iets is dat op mijn verlanglijstje staat, duurt het meestal niet lang eer ik het ook effectief koop. Zo ging het dus ook met de radarmelder en werden er vrijdag twee Mini Coyotes geleverd. Eentje voor mij en eentje voor Collega P. Na de radarmelder nog maar een paar dagen gebruikt te hebben kan ik toch al zeggen dat het een van de betere aankopen van 2010 zal zijn.

De Mini Coyote werkt een beetje zoals de vallende sterren op Q-music. Op het toestel staan twee knopjes. Ziet de gebruiker op een gegeven moment een mobiele camera staan drukt hij op een van de twee knopjes. Links voor een flitser tegen de rijrichting, rechts voor een radar met de rijrichting mee. Rijdt er vervolgens een andere Coyote gebruiker op diezelfde baan dan krijgt deze een melding dat er geflitst wordt en kan de chauffeur zijn snelheid aanpassen.

Gelukkig geeft de Coyote ook aan hoeveel Coyotegebruikers tijdens het laatste half uur op uw locatie zijn gepasseerd. Aan de hand van het aantal kan u inschatten of het veilig is om het gaspedaal diep in te drukken of niet.

Tot zover de theorie, maar hoe zit het in de praktijk? Na een paar honderd kilometer gereden te hebben met de Coyote aan boord kan ik zeggen dat het toestel doet wat het beloofd. Even een klein overzicht.

Vrijdag 22h
N223 (baan Sint-Joris-Winge – Aarschot) 1 verkenner op 1 km van mij
E314: 2 verkenners
E40: 4 verkenners

Zaterdag 19h30
N223: 0 verkenners
E314: 3 verkenners – één mobiele camera gemeld, maar omdat het donker was kon ik niet zien of hij er nog stond.

Maandag 05h30
E40: 2 verkenners

Maandag 16h30
E40: 14 – 37 verkenners, dichtstbijzijnde op 1 km van mij – twee mobiele camera’s gemeld, maar beiden waren reeds verdwenen wegens toch file
N223: 3 verkenners

Het is duidelijk dat de Coyote al aardig gebruikt wordt op de Belgische wegen en dat mobiele camera’s wel degelijk gemeld worden door de gebruikers. Zeker tijdens het smog alarm kan dit het verschil betekenen tussen je rijbewijs kwijtspelen of niet. Uiteraard blijft het een risico om snel te rijden, maar het wordt wel een berekend risico dankzij de Coyote. Het is natuurlijk zo dat hoe meer Coyotegebruikers er rond rijden, hoe meer kans op slagen dat dit systeem heeft.

Ikzelf ben echter gewonnen voor het apparaatje en zal met plezier elk jaar mijn abonnementskosten betalen. Vanaf de tweede mobiele camera (of de eerste afhankelijk van de snelheid) die gemeld wordt, is die kost namelijk al terug betaald.

Sinds ik zo wat met fotografie bezig ben heb ik mij ook aangemeld bij iStockPhoto. Via deze site kunnen fotografen foto’s uploaden die dan door anderen – tegen betaling welteverstaan – op hun beurt weer kunnen gedownload worden.

Voor u nu gaat denken dat ik het hoog in mijn bol gekregen heb zal ik alvast maar zeggen dat ik absoluut niet denk dat er ook maar iemand een foto van mij zou willen downloaden. U moet weten dat elke foto die je wil uploaden bij iStockPhoto eerst zeer grondig en zeer kritisch gewikt en gewogen wordt. Als de foto niet scherp genoeg is, of sporen van sensor dust vertoont of over- of onderbelicht is, zelfs nog maar enige sporen van purple fringing vertoont wordt hij, terecht, afgekeurd.

En daar ligt dan ook de reden waarom ik me bij iStockPhoto aangemeld heb. Juist om die kritische selectie die de foto’s moeten ondergaan is het mij te doen. Want van wat leert een mens meer dan van specialisten die kritisch oordelen over jouw foto. Hoewel ik ook niet altijd bijzonder goed om kan met kritiek in het algemeen, vind ik terechte opmerkingen van mensen met ervaring zeer leerrijk. Gewoon een paar puntje van kritiek in gedachten houden als ik mijn foto’s neem kan er al voor zorgen dat elke foto beter is dan de voorgaande.

Zodoende upload ik dus foto’s waarvan ik denk dat ze niet al te slecht zijn. En heel af en toe blijk ik er niet ver naast te zitten en wordt een foto van mij toegelaten. En de andere foto’s? Die zijn voor de categorie uithuilen en opnieuw beginnen.

Maar geld verdienen – ook al is het nog zo weinig – met één van mijn foto’s zie ik toch nog niet onmiddellijk gebeuren.

Het was weer even geleden, maar dankzij @bartvdb kan ik een extra foto aan mijn collectie toevoegen: YCF-937

Ik zo bijna gaan denken dat het aan mijn ligt, maar sinds vandaag zit Wimblog weer bij een andere hostingfirma.

Ditmaal heb ik onderdak gevonden bij Priorweb en ik ben er zeker van dat de samenwerking zeer vlot gaat verlopen. Ik zit met een paar andere websites al een paar jaar bij Priorweb en heb tot nu toe geen klagen.

De samenwerking met Deziweb, mijn vorige hostingfirma, was niet meer mogelijk omdat ze bleven beweren dat deze blog, samen met die van Collega G. er samen verantwoordelijk voor waren dat hun database server om de zoveel tijd crashte. Maar later meer daarover. Maar ik wil u alvast wel een klein stukje uit de communicatie tussen mij en de mensen van Deziweb geven.

Volledig uit de context gerokken trouwen, maar dat had u zo ook wel door zeker?

Wim,

Ik zie het, het is weer de database server die een load heeft waardoor geen enkele site normaal kan werken. Ik zal de sql server opnieuw gaan opstarten.

Dit kost ons klanten Wim, er zijn al verschillende mensen geweest die hier erg over klagen, en 1 die al heeft opgezegd!

WordPress staat er ook om bekend dat het een resource hog is. Zie ook: ->> http://www.google.nl/#hl=nl&q=wordpress+cpu&meta=&aq=f&oq=wordpress+cpu&fp=6cffa1e2a43e6a98

Ik wil je dan ook bij deze vragen dit >> nu << op te lossen. Gezien de load die je sites op dit moment veroorzaken vind ik niet dat je sites passen in een shared omgeving. De load op die server wordt voor het over grote deel bepaald door je sites. Ik ga er absoluut vanuit dat je zelf ook inziet dat dit niet kan.

In principe zijn er nu 3 opties ;
1. Upgraden naar een VPS / VDS
2. De plugins installen (wat al lang gedaan moest worden!)
3. Een andere webhost zoeken voor je sites…