Wimblog

Gespot door Gregory op de kruising van de Vredelaan en Zuidlaan te Blankenberge: YCF-593

Ik gebruik mijn Coyote nu ongeveer een half jaar en ik ben er zeer tevreden over. Sinds ik hem gebruik zie ik dat het aantal gebruikers zichtbaar toeneemt – althans de verkenners die voor mij rijden nemen zichtbaar toe.

Maar soms doet de Coyote ook wel eens gek vrees is. Hoe anders kan je verklaren dat er gisterenavond niet minder dan 65 verkenners reden op de N2 Sint-Joris-Winge –  Diest. Gelukkig is zoiets nog niet al te vaak voorgevallen.

Gespot door Christophe aan het Total tankstation in Eeklo: YCF-418.

Hét grote plan voor deze zomer was om te proberen beter te doen dan de 1h46 die ik vorig jaar nodig had om de Mont Ventoux te beklimmen vanuit Bédoin. Maar omwille van mijn operatie moest ik mijn ambities opbergen tot volgend jaar. En dus werd het een rust vakantie.

Ons huisje lag in Malaucène – aan de voet van de Mont Ventoux – op een kilometer wandelen van het dorpscentrum. Het huisje was voldoende groot voor twee man en pikfijn in orde.

Een week lang hebben we kunnen proeven van hoe het leven hoort te zijn. ‘s Morgens op het gemak te voet naar de bakker en een krantje kopen. Na het ontbijt was er dan tijd om de krant van voor naar achter te lezen.

Elke dag bezochten we een markt, telkens in een ander dorp. Mind you, ga niet naar de markt in Vacqueyras, want 10 kraampjes is amper een markt te noemen. Daarentegen zijn de markten in Vaisson-La-Romaine, Bédoin en Malaucène zelf aan te raden. De markt in Carpentras is dan echter weer te groot en ook het soort mensen dat er rond loopt is niet hetzelfde als in op een dorpsmarkt.

Afhankelijk van hoe groot de goesting was kozen we er in de middag voor om een uitstap te doen of aan het zwembad te gaan liggen met een boek. En aangezien ik iets van een 1.000 bladzijden heb gelezen kan u er van op aan dat we vaak aan het zwembad hebben gelegen.

‘s Avonds bakten we een stukje vlees op het elektrische grilletje – bbq met vuur was verboden omwille van de droogte – en lazen we nog wat of legden een kaartje. Niet zelden werden we gezelschap gehouden door vakantiepoes. Eén van de katten van de eigenaars vond ons gezelschap namelijk zo goed dat ze verkoos om de avonden bij ons door te brengen. Ons niet gelaten natuurlijk.

Het was dus een bijzonder deugd doende vakantie en daar doen we het voor, ook al ben ik de Mont Ventoux enkel met de auto naar boven gereden. Maar zoals gezegd, met een beetje geluk, ligt hij volgend jaar nog steeds op de zelfde plaats en zal ik hem dan wel naar boven fietsen.

Gezien door collega P.: YCF-563 op de Boomsesteenweg in Wilrijk.

Het is maar even om te zeggen dat ik er dus absoluut niets aan kan doen. Maar het probleem wordt binnenkort verholpen.

Twee weken geleden logeerden we voor vier dagen in de gezellige gite, Le Petit Grenier, in de buurt van Neufchateau. Het leven was er mooi.

De gite was een mooi ruim huisje met alle voorzieningen. We deden uitstapjes, lazen en boek en elke avond werd de barbecue aangestoken. Het zal u niet verbazen dat de sfeer er – mede dankzij Carlsberg – optimaal was.

Maar toen kwam de dag van het vertrek. Omdat de eigenares op voorhand gezegd had dat de opkuis 50 euro zou kosten kozen mijn vrouw en M. ervoor om zelf te kuisen. Nu moet u weten dat mijn vrouw altijd zeer grondig in het kuisen. Op het maniakale af. Maar omdat we 4 dagen bijna constant buiten geleefd en gekookt hadden beslisten we om enkel te stofzuigen en niet met nat te kuisen.

Toen we klaar waren om te vertrekken ging de eigenares met ons naar naar de elektriciteitsmeter, noteerde het verschil tussen vrijdag toen we toe kwamen en maandag en rekende ons 20, 40 euro aan. 20 euro voor elektriciteit op amper 4 dagen. Eigenlijk 3 dagen als je het goed na gaat. Geen idee welk tarief de dame hanteerde, maar 20 euro lijkt me toch best veel. Uiteraard vergaten we een reçu te vragen om na te gaan bij het verhuuragentschap om te horen of dit een standaard tarief is.

Voor we vertrokken kregen we ook nog even te horen dat we de koelkast niet hadden uitgekuist. Nu weet ik niet hoe het zit bij anderen, maar op 4 dagen wordt een koelkast nooit zo vuil dat hij moet uitgekuist worden. Maar de grootste verrassing kwam achteraf. Toen T. nog onderweg naar huis was kreeg hij een telefoontje van de eigenares om te klagen dat we niet met nat gekuist hadden en dat dat normaal 50 euro kost.

Het probleem is dat we de waarborg die we betaald hebben teruggestort zal worden door het verhuuragentschap. Dus de eigenares kan uiteraard vertellen wat ze wil om die 50 euro in te houden.

Het moet niet gezegd zijn dat we het jammer vinden dat onze korte vakantie op deze manier een zure nasmaak krijgt. Blijkbaar is het bij sommige mensen immers echt om het geld te doen, op welke manier dan ook. En dat is betreurenswaardig. Normaal had ik deze gite aangeraden, maar mijn mening is nu echter compleet omgekeerd.

Afgelopen week in de Provence besloot ik om naast foto’s met mijn Canon ook foto’s te maken met de Samsung Wave die ik nog altijd heb om te testen. Kwestie om hierover ook een review te kunnen schrijven.

En zo kwam het dat ik aan het uitkijken was over de Vallée des Baux en een foto wou maken. Meer door een stom toeval dan door kunde ontdekte ik ineens de panorama functie die de Samsung Wave aan boord heeft. Ik heb nooit geweten dat panorama foto’s maken zo eenvoudig was.

Nadat je de functie hebt gekozen, geef je aan in welke richting je panorama foto moet gaan. Boven, onder, links of rechts. Vervolgens neem je de eerste foto en verschijnt er, naast de  standaard ‘zoeker’ (de focus indicator) een tweede rechthoekje in beeld. Door de Samsung Wave in de richting te bewegen die je in het begin opgaf probeer je dit rechthoekje in de ‘zoeker’ te krijgen. Dit kan je drie keer doen om zo tot een panorama foto van 4 foto’s te komen.

En zo ziet de panorama foto er uit.

Uiteraard kan zo’n panorama foto niet tippen aan een ‘echte’ foto – onderstaande foto is gemaakt met mijn EOS 7D en bestaat uit 16 nabewerkte foto’s – maar het mag gezegd worden dat de Samsung Waver het er zo slecht nog niet van af brengt, zeker gezien het maar een gsm is. Ideaal dus als je snel een panorama foto wil maken en geen fototoestel in de buurt hebt. Ik denk dat veel mensen zelfs niet zouden zien dat de foto met een gsm gemaakt is. Een mooie functie dus.

Onlangs wou ik wat tartaar eten bij mijn gegrild stukje kip maar omdat het potje mijns inziens al wat lang in de koelkast stond ging ik op zoek naar de houdbaarheidsdatum. Ik weet niet of er iemand het ook al gedaan heeft, maar uiteindelijk vond ik de datum, bovenop het deksel. Op de meest onlogische plaats dus.

Ah ja, ga maar na. Stel dat u een barbeque heeft met een stuk of tig vrienden die mee komen eten. Perfecte gastheer/vrouw die u bent zorgt u dat alles op tafel staat, sauzen inclusief. De kans bestaat dat u op voorhand het deksel van de sauspotjes hebt afgehaald en ergens in de keuken hebt laten slingeren want zo’n dekseltjes tonen nogal slordig op een gezellige tafel.

Als iedereen naar huis is en u – lichtjes aangeschoten – de tafel afruimt en alles weer op z’n plaats zet bent u natuurlijk vergeten welk dekseltje van welk potje was. Maar wat maakt het uit? Ze passen toch allemaal op elkaar. En voila, de houdbaarheidsdatum van het sausje klopt niet meer. Een verkeerd dekseltje op het verkeerde potje en voor u het weet hangt u een week of twee later een hele nacht boven de pot omdat de cocktailsaus, waarvan u dacht dat ze nog een maand goed was, al een tijdje nieuw leven aan het kweken wass. Had de houdbaarheidsdatum nu op het potje gestaan was u dat niet overkomen.

Welke reden zouden de mensen van de sausindustrie kunnen hebben om een onschuldig potje saus door slechts één kleine onoplettendheid te kunnen laten veranderen in een potentiele broeihaard van salmonella en andere levenbedreigende bacteriën? Ruik ik daar een verborgen agenda? Een of ander duister plan van de sausindustrie om middels biologische oorlogsvoering een gooi te doen naar werelddominantie? Ik weet het alleszins niet, maar vanaf nu schrijf ik, voor ik een potje voor de eerste keer open, de houdbaarheidsdatum op het potje zelf. En als ik u was, zou ik het ook doen. Een gewaarschuwd mens is er twee waard…

Met al die drukte hier (ahum) was ik het haast vergeten, maar de prijs voor mijn behaalde tweede plaats in de Cutest Male Geek Contest is een tijdje geleden toegekomen.

Uiteraard had ik graag gewonnen, maar een tweede plaats is zeker niet slecht. En de prijs die erbij hoorde ook niet. Van de mensen van Choqoa.com (blog en twitter) kreeg ik chocolade – smaken Colombie en Papouasie.

Maar de leukste attentie kwam toch van Whisky Import Belux. Een fles single malt scotch whisky van de Càrn Mòr Vintage Collectie uit 1998. Niet meteen een whisky om cocktailsaus mee te maken of om je cola op smaak mee te brengen. Wel iets om op een warme zomerse avond van te genieten na een overheerlijke barbeque. Al een geluk dat die er nog zitten aan te komen.