Sinds Lenka geboren is werk ik 4/5. Deels om de kosten van de onthaalmoeder te drukken en deels natuurlijk om meer tijd met haar te kunnen doorbrengen. Zo komt het dus dat ik op vrijdag alleen thuis ben met haar en dat is dan een echte papa-dochter-dag.

Die eerste glimlach die ze mij ‘s morgens schenkt als ik haar uit haar bedje haal, daar smelt ik gewoon van. En dan weet ik telkens weer dat het een hele leuk dag gaat worden.

Natuurlijk is ze nog jong en heel veel doen we nog niet op zo’n dag, maar ik geniet van alles wat we doen. Van de eerste fles ‘s morgens tot het geven van haar groentenpapje – waar ik ondertussen beter in word want ik weet nu zelfs dat ik die moet opwarmen.

We spelen ook wat af op zo’n dag. Vliegebaby, bouncybaby, noem maar op, we doen het allemaal. En allemaal met de mooiste lach die je je maar kan indenken. Zelfs slapen doen we samen. Als Lenka een dutje doet ben ik solidair en leg ik mij ook eventjes in de zetel. Gewoon om te zorgen dat het stil is in huis en dat ze ongestoord kan slapen.

Maar het leukste vinden we toch het nemen van foto’s. Ik probeer elke week een mooie foto van haar te nemen. En gelukkig is dat met zo’n pracht van een dochter geen probleem. Poseren kan ze al als de beste en ik maak daar dankbaar gebruik van. En ik ben er zeker van dat ze mij er later dankbaar voor zal zijn dat ze veel mooie foto’s heeft van een periode die ze zich waarschijnlijk niet zal herinneren, maar waarin we ons toch wel geamuseerd hebben.

Lenka