U mag het gerust weten, ik ben al aan het aftellen naar zaterdag. Dan vertrekken we naar aloude traditie (eigenlijk voor de tweede keer nog maar) met de tent naar de Vogezen, mannen onder elkaar, om ons fietsseizoen af te sluiten.

Het is niet dat ik het werk al terug beu ben na de zomervakantie, verre van zelfs, maar ik kijk er gewoon naar uit om een aantal dagen eens niets anders te doen dan te slapen, te eten en te fietsen. Leven op een heel ander ritme dan nu dus. Niets moet, alleen fietsen. Ver weg van alle drukte, geen mail, geen internet, geen telefoon, geen vrouw die vraagt om vanalles te doen (dat is niet waar hoor schat, ik schrijf dat hier maar om stoer over te komen). Rust en stilte, daar gaan we voor.

Het heeft er zelfs alle schijn van dat de weergoden ook goed gaan mee werken. Tot en met woensdag zouden de temperaturen zelfs boven de 20 graden kunnen uitkomen. Alleen ‘s nachts zou het wel eens bibberen kunnen worden. Maar dat kan verholpen worden met een dikke slaapzak. En eigenlijk hoort dat er wel bij. Back to basics wil dus ook zeggen koud lijden.

Maar eerst nog 5 dagen bugfixen maar daarna is het zo ver.