Wimblog

Zoals u misschien weet wonen wij op een appartement. Dat wil dus zeggen dat er nog andere mensen in het gebouw wonen. Drie andere mensen om precies te zijn. Eén iemand naast ons, één iemand recht boven ons en één iemand schuin boven ons.

Met al onze buren hebben wij de beste verstandhouding, nooit ruzie, alles peis en vree. En toch ging het er gisterenavond over. En fel erover wat mij betreft.

Omdat ik op tijd wou gaan slapen kroop ik rond half 11 onder de wol. Na nog wat gelezen te hebben deed ik het nachtlampje uit en iets later kwam de bovenbuurvrouw thuis. In plaats van haar tv op te zetten zoals gewoonlijk – welk we horen, maar absoluut niet stoort – zette ze muziek op en voerde ze een gesprek met twee andere mensen. Zowel de muziek als het praatten waren betrekkelijk luid en stoorden maar ik dacht dat het wel gauw zou ophouden.

Eventjes ben ik in slaap gevallen, maar niet langer dan een tiental minuten. Voor de rest heb ik tot ongeveer half 1 wakker gelegen en mij liggen ergeren aan het lawaai. En het beterde er niet op. Niet enkel stond de muziek op, maar er werd ook meegezongen.

Een vijftal minuten laten ben ik opgestaan, heb ik mijn kleren aangedaan en ben ik boven gaan vragen of het aub een beetje stiller mocht. De bovenbuurvrouw heeft zich verontschuldigt en ik moet blijkbaar erg kwaad gekeken hebben want ze heeft twee- tot driemaal gevraagd of ik zeker niet kwaad was. En nee, ik was niet kwaad. Allez, ik ga er niet kwaad voor blijven. Ik wou gewoon slapen en dat lukte niet, maar ik ga ze er zeker niet vies voor bekijken. Daarvoor is de verstandhouding te goed. En buren zijn voor het leven, dus ruzie maken voor zo’n bagatel ligt niet in mijn aard.

Maar ondertussen heb ik maar iets van een 4 uur geslapen en dat net terwijl ik eens langer wou slapen. Maar we hebben al erger meegemaakt, dus zal ik het wel overleven.