Augustus
Gisteren had ik opnieuw een afspraak met de chirurg die mijn borstspier aangehecht heeft.
Na de obligate beleefdheden te hebben uitgewisseld mocht ik mijn t-shirt uittrekken om de borstspier aan een controle te onderwerpen. Nadat hij een paar keer aan mijn arm getrokken had ik verschillende richtingen en gevoeld had waar de spier ligt besloot hij dat alles goed aan het genezen is. Hij vroeg me ook of ik tevreden was met de symmetrie want hijzelf vond dat het uitzicht hetzelfde was als ervoor. Ik kon niet anders dan mij hierbij aansluiten.
Zijn volgende vraag was wanneer ik graag terug zou willen beginnen met powertrainen. Ik vertelde hem dat ik graag zo snel mogelijk terug zou beginnen, maar dat mijn focus op dit moment op het fietsen ligt en ik voor mezelf reeds uitgemaakt had dat ik niet voor augustus zou beginnen om alles de tijd te geven om voldoende te herstellen. De chirurg was het eens met die planning dus begin ik na onze vakantie naar Malta terug met mezelf af te beulen in de gym.
De chirurg vroeg ook of ik het nog nuttig vond om naar de kinesist te gaan. Hij wou weten of de oefeningen die ik daar deed mij echt vooruit hielpen. Ik antwoordde naar waarheid dat ik er niet zo veel meer aan had en hij bevestigde door te zeggen dat ik wat hem betrof mag stoppen met de kine. Dus mijn geplande sessie gaat nog door, maar daarna stop ik met de kine. Misschien dat ik in augustus nog een paar keer ga gaan om rustig aan en onder begeleiding te kunnen beginnen met belasting van de borstspier, maar voor nu is het dus goed geweest.
Zoals u ziet verloopt alles goed en mag ik zeker niet klagen. Na zo’n operatie had het veel erger gesteld kunnen zijn. Ik heb het in het verleden al gemerkt en nu merk ik het nogmaals dat ik vrij snel herstel na een blessure/operatie. Maar ik ben dan ook nog jong he.
Super! Zeg, en is die pees nu uiteindelijk terug even dik geworden als bij je goede arm?
Zo fris als een hoentje!
Hallo Wim,
Errug fijn dat je zo nauwkeurig een blog hebt bijgehouden over je borstspierscheur. Vorige week is mij namelijk hetzelfde overkomen aan mijn rechterkant: de hele pectoralis major losgescheurd van het schoudergewricht.
Mijn verhaal is bijna hetzelfde: een nacht en dag veel pijn, daarna naar huisarts die een spierscheurtje vermoedt en 2 weken rust aanraadt. Maar de asymetrie was mij te groot: de pezen in mijn borst kon ik gewoon niet meer vinden. 3 dagen daarna ben ik gewoon naar een eerstehulp-chirurg gestapt, maar die vermoedde hetzelfde als de huisarts. Tegen die tijd was mijn hele bicep blauw-groen-zwart. Ik kreeg wel een heparinezalf tegen de bloeduitstorting én een verwijzing naar een andere chirurg. Twee dagen later zegt die chirurg OOK dat er waarschijnlijk niets aan de hand is, maar verwijst me gelukkig naar een radiologe. Die ziet vóór de scan al dat het niet pluis is, en zegt dat ik wel eens geopereerd zou moeten worden. Daarna weer naar de chirurg, die nog steeds denkt dat ‘t niets is – dus verwijst me naar een collega in het academisch ziekenhuis, die meer van dit soort gevallen kent.
Eindelijk, deze chirurg ziet na een minuut voelen en testen wat er aan de hand is. Ik mag blij zijn dat ik er zo op tijd bij ben, zegt hij. Jeezes, denk ik. De dag erna word ik meteen opgenomen in het ziekenhuis. Hele dag intakegesprekken (alles is wat burocratischer hier in berlijn) en mri-scans. Ik spiek op de scans en zie dat de (interne) wond groter is dan ik had gedacht: wel 4 of 5 cm aanhechting moet weg zijn.
De dag erna operatie (10 dagen na de scheuring) – in 1.5 uur alles teruggezet. Eerste nacht veel pijn, maar dat is elke dag snel minder geworden. Nu ben ik op de 5e dag na de operatie en zit in een soort mitella: een Shoulder Immobilizer.
Itt jou moet ik meteen deze week met fysiotherapie beginnen (kiné). Voornamelijk voor de armspieren -en gewrichten die ik in de mitella niet kan bewegen. Mijn borst-en schouderspieren mag ik ook 6 weken 24/7 niet gebruiken.
Ik ben heel benieuwd hoe het verder gaat met je, dat snap je. Tot nu toe geef je me goeie hoop. Ik zal je blog nauwkeurig volgen.