Wimblog

Vrijdag ll. ging in de Brabanthal in Haasrode een Q-party door. Normaal gezien zijn dit rustige fuiven, maar zo niet in Leuven blijkbaar. Afgelopen jaar hadden een paar heethoofden er nog voor gezorgd dat twee van onze mensen ‘s morgens een tussenstop mochten maken op spoedgevallen en daardoor was het dit jaar alle hens aan dek om soorgelijke taferelen te voorkomen.

Op een gegeven moment worden we opgeroepen voor een vechtpartij aan één van de togen. Tegen dat we aan de toog zijn is het handgemeen gestopt en lijkt het erop dat één van de twee agressors gaan vliegen is. Omdat er op dat moment maar één persoon meer aan de in/uitgang stond besloot ik ook terug naar daar te gaan.

Op het moment dat ik bijna aan de andere kant van de zaal ben, zie ik iemand als een briesende stier de zaal binnenstormen. Ik zet de ‘achtervolging’ in maar telkens ik mijn hand op zijn schouder leg schud hij mij agressief van zich af. Op dat moment verwittig ik de collega’s dat deze persoon naar hun op weg is, maar vlak voor hij kan uithalen kan ik hem in een klem nemen.

Op dat moment komt ook zijn kameraad erbij en probeert de persoon tot rede te brengen. Omdat het lijkt te lukken laat ik mijn klem los. Ondertussen waren ook twee collega’s erbij gekomen en wordt het ons duidelijk dat deze persoon ook de agressor van het incident daarvoor was en dus beslissen we om de persoon naar buiten te begeleiden.

Mijn collega neemt de persoon bij de arm en vraagt hem vriendelijk of hij mee wilt gaan. Hierop reageert de persoon agressief en haalt uit naar mijn collega. Mijn reactie hierop is onmiddellijk een armklem en naar buiten ermee. Onderweg naar buiten laat de agressor zich met opzet vallen in de hoop dat mijn greep verslapt. Maar dat was buiten een collega gerekend die de persoon bij de benen neemt en ik mijn klem kan loslaten en hem vastnemen in een wurging waardoor zijn agressief gedrag iets mindert.

Zo lukte het ons om de nooduitgang te bereiken en de persoon zonder moeilijkheden buiten te zetten. Eenmaal buiten leggen we de persoon op de grond waarbij ik met mijn knie op zijn hals ging zitten. Zo agressief als hij ervoor was, zo tam wordt hij nu – het is al vaak aangetoond dat zelfs de sterkste beer kalmeert zodra er iemand op zijn hals zit.

Eenmaal gekalmeerd verdwijnt de persoon samen met zijn zus de nacht in. Probleem opgelost denk je dan. Kordaat opgetreden zonder geweld te gebruiken. Iedereen tevreden dus.

Helaas! Een uurtje later komt de politie langs om te vragen achter de verantwoordelijke. Blijkbaar had er iemand gebeld om te zeggen dat hij met veel geweld was buitengezet. De persoon die we inderdaad hadden buitengezet beweerde tegen de politie dat we hem verschillende keren hadden geslagen en op de grond hadden gegooid en dat hij hierbij zijn gezicht had geschaafd.

Uiteraard doet de politie ook maar hun werk en als er klacht ingediend wordt moeten zij daar gehoor aan geven. De vrouwelijke agente heeft onze gegevens genoteerd en wist ons te vertellen dat het verder afgehandeld zou worden door de wijkagent.

Ik weet dat ik recht in mijn schoenen sta – en de collega’s ook – en ik zal dit ook vertellen aan de commisaris. Normaal gezien zal ik hier nooit nog iets van horen – op een verhoor na dan – maar je weet maar nooit.