Wimblog

Vrijdag vertrekken mijn collega’s voor een verlengd weekend op team-event naar Cannes. De reden hiervoor is een succesvolle Release 3.0 op het Siebel project waar we allemaal samen op zitten.

En ik zal er niet bij zijn. Niet omdat ik niet goed gewerkt hou hebben. In tegendeel. Ik ben één van de personen die het hardst gewerkt heeft om de release tot een goed einde te brengen, dixit mijn PM. De reden dat ik er niet bij zal zijn hoeft ook niet gezocht te worden bij het feit dat ik mijn collega’s niet tof vind of iets van die strekking. Dat is het zeker niet. Ik vind ze één voor één schitterende mensen om mee samen te werken en de sfeer is hier altijd optimaal.

Waarom ga ik dan niet mee? Wel, de reden is heel simpel. Ik blijf in België om met de fiets te kunnen rijden. Ik had me voorgenomen om elk weekend vanaf het moment dat ik terug mocht fietsen ook effectief op de fiets te zitten. Zelfs al moet ik daar een fantastisch weekend voor laten schieten.

Maar mijn weekend zal er daarom niet minder fijn op worden. Mijn kameraad – die getuige was op mijn trouw – komt zaterdag tot bij ons met zijn vriendin. Terwijl de mannen gaan fietsen, kunnen de vrouwen alles klaar zetten voor de BBQ en als wij thuiskomen kunnen we het vlees boven het vuur leggen en kunnen de krachten terug aangevuld worden. Ik kijk er nu al naar uit.

En ik zal waarschijnlijk wel een beetje denken hoe het in Cannes had kunnen zijn, maar Cannes zal er later nog wel zijn veronderstel ik.