Wimblog

Moest er in België een ramp met omvang zoals die in Pakistan gebeuren, ik zou het kunnen overleven. Althans in het begin. Want zou er nog eten voorradig zijn? Zou mijn familie de ramp overleefd hebben? …

Een mens mag er niet aan denken. Maar dat is dus wel wat er in Pakistan gebeurd is. En om dit probleem onder de aandacht te brengen is er de website http://www.overleefjijpakistan.be/ waar je een simulatie kan doen om na te gaan of jij een dergelijke ramp in België zou overleven. En uiteraard een oproep om te helpen.

Zou jij een dergelijke ramp overleven. Doe de test en laat het vooral weten.

Wim Allerlei het goede doel, Pakistand, ramp

Twee weken geleden logeerden we voor vier dagen in de gezellige gite, Le Petit Grenier, in de buurt van Neufchateau. Het leven was er mooi.

De gite was een mooi ruim huisje met alle voorzieningen. We deden uitstapjes, lazen en boek en elke avond werd de barbecue aangestoken. Het zal u niet verbazen dat de sfeer er – mede dankzij Carlsberg – optimaal was.

Maar toen kwam de dag van het vertrek. Omdat de eigenares op voorhand gezegd had dat de opkuis 50 euro zou kosten kozen mijn vrouw en M. ervoor om zelf te kuisen. Nu moet u weten dat mijn vrouw altijd zeer grondig in het kuisen. Op het maniakale af. Maar omdat we 4 dagen bijna constant buiten geleefd en gekookt hadden beslisten we om enkel te stofzuigen en niet met nat te kuisen.

Toen we klaar waren om te vertrekken ging de eigenares met ons naar naar de elektriciteitsmeter, noteerde het verschil tussen vrijdag toen we toe kwamen en maandag en rekende ons 20, 40 euro aan. 20 euro voor elektriciteit op amper 4 dagen. Eigenlijk 3 dagen als je het goed na gaat. Geen idee welk tarief de dame hanteerde, maar 20 euro lijkt me toch best veel. Uiteraard vergaten we een reçu te vragen om na te gaan bij het verhuuragentschap om te horen of dit een standaard tarief is.

Voor we vertrokken kregen we ook nog even te horen dat we de koelkast niet hadden uitgekuist. Nu weet ik niet hoe het zit bij anderen, maar op 4 dagen wordt een koelkast nooit zo vuil dat hij moet uitgekuist worden. Maar de grootste verrassing kwam achteraf. Toen T. nog onderweg naar huis was kreeg hij een telefoontje van de eigenares om te klagen dat we niet met nat gekuist hadden en dat dat normaal 50 euro kost.

Het probleem is dat we de waarborg die we betaald hebben teruggestort zal worden door het verhuuragentschap. Dus de eigenares kan uiteraard vertellen wat ze wil om die 50 euro in te houden.

Het moet niet gezegd zijn dat we het jammer vinden dat onze korte vakantie op deze manier een zure nasmaak krijgt. Blijkbaar is het bij sommige mensen immers echt om het geld te doen, op welke manier dan ook. En dat is betreurenswaardig. Normaal had ik deze gite aangeraden, maar mijn mening is nu echter compleet omgekeerd.

Wim Allerlei, Ergernissen ergernis, gite, Le Petit Grenier, Neufchateau

Onlangs wou ik wat tartaar eten bij mijn gegrild stukje kip maar omdat het potje mijns inziens al wat lang in de koelkast stond ging ik op zoek naar de houdbaarheidsdatum. Ik weet niet of er iemand het ook al gedaan heeft, maar uiteindelijk vond ik de datum, bovenop het deksel. Op de meest onlogische plaats dus.

Ah ja, ga maar na. Stel dat u een barbeque heeft met een stuk of tig vrienden die mee komen eten. Perfecte gastheer/vrouw die u bent zorgt u dat alles op tafel staat, sauzen inclusief. De kans bestaat dat u op voorhand het deksel van de sauspotjes hebt afgehaald en ergens in de keuken hebt laten slingeren want zo’n dekseltjes tonen nogal slordig op een gezellige tafel.

Als iedereen naar huis is en u – lichtjes aangeschoten – de tafel afruimt en alles weer op z’n plaats zet bent u natuurlijk vergeten welk dekseltje van welk potje was. Maar wat maakt het uit? Ze passen toch allemaal op elkaar. En voila, de houdbaarheidsdatum van het sausje klopt niet meer. Een verkeerd dekseltje op het verkeerde potje en voor u het weet hangt u een week of twee later een hele nacht boven de pot omdat de cocktailsaus, waarvan u dacht dat ze nog een maand goed was, al een tijdje nieuw leven aan het kweken wass. Had de houdbaarheidsdatum nu op het potje gestaan was u dat niet overkomen.

Welke reden zouden de mensen van de sausindustrie kunnen hebben om een onschuldig potje saus door slechts één kleine onoplettendheid te kunnen laten veranderen in een potentiele broeihaard van salmonella en andere levenbedreigende bacteriën? Ruik ik daar een verborgen agenda? Een of ander duister plan van de sausindustrie om middels biologische oorlogsvoering een gooi te doen naar werelddominantie? Ik weet het alleszins niet, maar vanaf nu schrijf ik, voor ik een potje voor de eerste keer open, de houdbaarheidsdatum op het potje zelf. En als ik u was, zou ik het ook doen. Een gewaarschuwd mens is er twee waard…

Wim Allerlei houdbaarheidsdatum, sausindustrie, sauzen, werelddominantie

Toen de mensen van Talking Heads vroegen of ik voor hun klant holland.com eventjes naar Zeeland wou gaan om wat recreatief te fietsen moest ik niet lang nadenken.

Het hotel

Overnachten mochten we in hotel Golden Tulip Westduin in Koudekerke waar we ook een à la carte maaltijd aangeboden kregen. We kregen een deluxe kamer en  bij aankomst lag er zelfs een kleine fruitmand klaar voor ons.

Over het hotel kan ik verder zeer kort zijn. Alles was zoals het hoort te zijn. Propere kamer, vriendelijk personeel en het eten ‘s avonds was zeer lekker. Toevallig was ik vorig jaar al eens in hetzelfde hotel geweest en ook toen waren we er zeer positief over.

Als ik dan toch een klein puntje van kritiek zou moeten geven, zou het gaan over het roerei bij het ontbijt. Een beetje te waterig en te flets van smaak. Maar voor de rest een aanrader.

Fietsen in Zeeland

Door het slechte weer is het fietsen letterlijk en figuurlijk in het water gevallen. En dat was zeer jammer. In het hotel werden ons twee fietsen en een fietspakket met oa. afgepijlde fietsroutes ter beschikking gesteld.

Zaterdag vertrokken we met de fiets richting Vlissingen. Een nieuw fietspad dwars door de duinen leidde ons praktisch tot op de dijk van Vlissingen. Daar hielden we een eerste tussenstop om iets te drinken op het terras. Na nog geen 10 minuten begon het echter stilletjes te regenen om daarna over te gaan in een heuse zondvloed zodat we genoodzaakt waren om binnen te gaan zitten.

Uiteindelijk zat er niets anders op dan door de regen terug te keren naar het hotel. Omdat we geen van beiden regenkledij bijhadden – de zon scheen immers toen we vertrokken in België – en het de rest van de dag bleef regenen zat fietsen er niet meer in.

Ook op zondag bleef het niet droog. We hebben wel nog een poging ondernomen maar zonder regenkledij was er geen beginnen aan. Zeer jammer wel, want Zeeland is wel degelijk zeer geschikt om te fietsen.

Wat me vorig jaar ook al opgevallen was is hoe fietsvriendelijk alles er gemaakt is. Zeer brede fietspaden en grote kruispunten zijn de verkeerslichten zo afgesteld dat de fietsers kunnen oversteken terwijl het voor de auto’s rood blijft. Ook de speciale stroken voor fietsen die links af willen slaan is iets waar ze hier in België nog zouden mogen invoeren.

Omgeving

Wat mij in het bijzonder opviel in Zeeland is het verschil met de Belgische kust. Geen hoogbouw, veel natuur en veel minder druk. En de afstand is – voor mij in elk geval – ongeveer hetzelfde als de Belgische kust. Ik kan mensen die op zoek zijn naar rust absoluut aanraden om eens naar Zeeland te gaan.

Ontspanning

Op aanraden van Herman trokken we op zaterdag avond naar Domburg op zoek naar een plaats om iets te drinken. En kwamen we terecht in café Tramzicht. De ambiance zat er daar zo dik in dat we de keet toededen om 2h30. Knappe diensters en een frisse pint. Meer vroegen we niet om de zaterdag af te sluiten.

Ondanks het slecht weer was het weekend zeer geslaagd te noemen. We gaan zeker nog eens terug gaan als het beter weer is en ik opnieuw mag fietsen. Want zoals eerder al aangehaald, daar is Zeeland uitermate geschikt voor.

Wim Allerlei holland.com, Nederland, review, Zeeland

Voor een goed doel wil ik mij graag eens voor de kar laten spannen. Vandaar dat ik jullie langs deze weg op de hoogte wil stellen van een actie van M&M’s® en SOS Kinderdorpen.

Naar aanleiding van het WK Voetbal 2010 lanceert M&M’s® een limited edition M&M’s® 3-kleuren pack! Deze zullen vanaf eind mei verkrijgbaar zijn in de winkels! In diezelfde periode zal er ook een online spel beschikbaar zijn, waarin je de Belgische driekleur kan verdedigen tegen andere landen. Op deze manier kan België toch nog succes oogsten, ook al doen we niet mee aan het WK MAAR, er is meer! Bij aankoop van 3 M&M’s®-Packs krijgt men er gratis een MBall bij! De M-Ball is een limited edition voetbal in een unieke en originele M&M’s®-vorm, beschikbaar in 5 kleuren.

M&M’s® en SOS Kinderdorpen slaan bovendien ook de handen in elkaar!

Een percentage van de opbrengst van de M&M’s® verkoop in deze periode zal gedoneerd worden aan het goede doel SOS Kinderdorpen.  Om zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel, zijn er  13 “special editions” van de M-BALL die geveild worden op ebay.

Eén van de topstukken van de veiling is de  M&M’s® bal gesigneerd door de spelers van RSC Anderlecht. Stiekem zou ik de bal graag zelf kopen, maar helaas past dit momenteel niet zo in mijn budget.

Maar er zijn onder mijn lezers zeker en vast nog Anderlecht supporters met het hart op de juiste plaats, dus haast u als de vliegende bliksem naar de ebay pagina en biedt op deze prachtige bal.

U krijgt er niet alleen een uniek stuk voor in de plaats, maar u helpt ook kinderen die het minder goed hebben. Als dat geen redenen genoeg zijn te bieden, wat dan wel?

Wim Allerlei goed doel, M&M's, SOS Kinderdorpen

Collega P vertelde me vorige week dat op de website van Philippe Geubels een tellertje stond dat aan het aftellen was. Aftellen naar 1 juni 0h00 meer bepaald.

Naar wat werd er afgeteld? Een nieuwe website? Een nieuwe show? We hadden er het raden naar. Toen ik vanmorgen vroeg op het werk toekwam surfte ik naar zijn site in de hoop tickets te kunnen bestellen voor een nieuwe show.

Helaas. De teller is stuk vrees ik, of er is iemand vergeten de website te updated, want dit was wat ik te zien kreeg.

Mooi geprobeerd, maar jammerlijk gefaald. Een goede poging om wat mysterie te creëren rond wat er te gebeuren staat, maar als je dan wil aftellen naar middernacht, zorg dan ook dat er om middernacht effectief ook iets te zien valt. En zeker al een paar uur later. Niet dat Philippe Geubels er een ticket minder door zal verkopen, maar het ruikt toch wat naar amateurisme. Volgende keer beter hopelijk.

Wim Allerlei countdown, fail, mysterie, Philippe Geubels

Gisteren was ik, samen met het kruim der Belgische bloggers, uitgenodigd door de mannen van de reclame op een blogevent bij Volvo Cars in Gent. Het nieuwste model van Volvo, de S60 wordt in Gent gebouwd en in deze moeilijke tijden binnen automotive mag zoiets al eens onder de aandacht gebracht worden.

Na een uitleg over hoe het productieproces van een nieuwe wagen eruit ziet en meer uitleg over de S60 mochten we een kijkje nemen in de fabriek zelf. De volledige lengte van de lopende band volgen (15km!) had wat te veel van het goede geweest en dus namen we shortcuts naar de indrukwekkendste punten. Het zal u niet verbazen dat dit meestal robots waren.

Zo zagen we onder andere hoe de vaste ruiten gemonteerd worden of hoe een dashboard in een auto gezet wordt. Ook de wedding – het samenvoegen van de body en de motor mocht uiteraard niet ontbreken. En zo waren we allemaal een beetje getuige op dit huwelijk.

Zo’n blik achter de schermen is zeker interessant, het is een beetje als kijken naar How it’s made op Discovery Channel, maar dan in het echt.

Het moment waar de meesten toch echt wel naar uitkeken was toch wel het testrijden zelf. Na eerst een rondje over de track gedaan te hebben als passagier mochten we zelf achter het stuur kruipen voor een rondje. Naarmate de testritten vorderden werden de snelheidsbeperkingen wel meer een meer overtreden. Zeker door de mensen – waaronder ook ondergetekende – die met de S60 T6 (304 pk) reden.

Ter promotie van The Power of WE hebben de mensen van Volvo Gent ook nog een filmpje gemaakt over the making of van de S60.

Zowel de muzikant als de cameraman zijn mensen die in de fabriek werken en er werd hun een fles champagne beloofd indien het filmpje 100.000 keer bekeken wordt op youtube. Ondertussen zitten ze aan een kleine 5.000 views dus ze kunnen nog wel wat hulp gebruiken.

En omdat ik zo’n vriendelijke mens ben, heb ik ook nog iets voor jullie. Ik heb twee tickets te geef voor de 12 hours of Spa BTCS met toegang tot de paddock. De persoon die via de comments mij vertelt waarom hij die tickets verdient, krijgt ze. Bedelen kan tot zondagavond 23h59. Ik zwicht trouwens zeer makkelijk voor vrouwelijke charme. Het is maar dat u het weet.

Wim Allerlei blogevent, S60, Volvo, Volvo Cars

Zondagavond zagen we in een uitverkocht AB More human than human van Alex Agnew. Het was de eerste keer dat ik Alex Agnew live aan het werk zag. Meer nog, buiten hier en daar een fragmentje had ik nog niets van zijn werk gezien. Maar omdat hij er zo rock and roll uitziet wou ik zijn show, de derde ondertussen, absoluut zien.

En ik werd niet teleurgesteld. Wat een fantastische humor brengt deze mens toch. Bij wijlen grof en voor sommigen misschien over the top maar ik heb twee uur en een half  zitten lachen. In één woord een fantastische show. En dat smaakt naar meer.

En dat meer zal waarschijnlijk in het Sportpaleis zijn, waar Alex Agnew eind september een best of brengt. En liefst voor een uitverkocht sportpaleis. Een gebrek aan ambitie kan je hem dus niet verwijten. Ik zal er in elk geval bij zijn.

En de (zelfingenomen) mensen die claimen dat ze voor de hoogstaandere humor gaan, weten volgens mij niet waarover ze spreken. Ik zou zeggen, geef het een kans. Het gaat echt wel wat dieper dan pis en kak.

Wim Allerlei AB, Alex Agnew, standup comedy

Het is maar om te zeggen dat ik mij op 20 november nog eens van mijn sociaalste kant ga laten zien. Onder de mensen komen en gesprekken aangaan met mensen die ik nog nooit in levende lijve ontmoet heb. Spannend!

Een simpele bloggers- en tweepsbijeenkomst. Geen fancy dingen, geen BBQ. Gewoon leuk babbelen en pintjes (of andere dingen) drinken.

Oja, er is die avond ook Jazzcafe, dus verwacht jullie maar aan live jazz & blues.

Wanneer? Vrijdag 20 november 2009 om 20u
Waar? In ‘t Smiske, Asse (Gemeenteplein 7 te 1730 Asse – Google Maps)
Wie? Iedereen die blogt, twittert, of op een andere manier met social media bezig is.
Wat? Gezellige babbel rond het haardvuur, proeven van de verschillende oude krieken en geuzes dat in ‘t Smiske in de kelder zitten, of van het nieuwe Smiske-bier.

Inschrijven? Dat kan hier!

Indien er iemand wil meerijden, drop gerust een comment.

Wim Allerlei blog meet, pintjes, samenkomst, sociaal

Twee vriendinnen besluiten om in Antwerpen een filmpje mee te pikken. Na een niet zo geslaagde film gaan ze terug naar hun wagen en omdat hun respectievelijke wagens elk in een ander deel van de parking staan nemen ze afscheid aan de lift.

Eén van de meisjes wandelt nietsvermoedend naar haar wagen, opent de deur en stapt in. Op het moment dat ze vertrekt ziet ze in de achteruitkijkspiegel een schim op de achterbank zitten. Onder bedreiging van een pistool beveelt deze haar de parking uit te rijden en vooral te doen wat hij zegt.

Eénmaal de parking uit geeft de persoon vanop de achterbank aanwijzingen van hoe het meisje moet rijden. In eerste instantie overheerst bij het meisje paniek en volgt ze de instructies blindelings op. Maar na een paar minuten vindt ze haar koelbloedigheid terug en begint na te denken wat haar opties zijn.

Uiteindelijk ziet ze maar één uitweg, een ongeluk veroorzaken in de hoop dat haar belager dan uit de auto vlucht. Bij het eerste kruispunt dat ze tegenkomt heeft ze meteen geluk, de verkeerslichten staan op rood en er staan reeds een paar auto’s te wachten om het kruispunt op te rijden. Ze zet zich schrap voor de impact en boort haar wagen zonder te in de auto voor haar.

De klap is enorm, maar dankzij haar veiligheidsgordel en airbags blijft de lichamelijke schade beperkt. En wat meer is, haar plannetje heeft gewerkt want haar belager verlaat strompelend het verhakkelde voertuig en vlucht de nacht is.

Nadat ze de eigenaar van de wagen waartegen ze gereden is heeft kunnen kalmeren door te vertellen waarom ze zonder remmen op hem is gereden stelt belt deze onmiddellijk de politie. Zodra deze toekomt vertelt ze het hele verhaal over de ‘ontvoering’ en haar plan om een ongeluk te veroorzaken.

Na het hele verhaal aanhoort te hebben vraagt de dienstdoende agent of de jongedame even de koffer van haar wagen kan opendoen.  En tot grote ontsteltenis zien ze daar een plastieken zak en een spade liggen.

Bovenstaande verhaal werd gisteren verteld door mijn vrouw. Haar zus had getelefoneerd om te vertellen dat dit gebeurd was met de vriendin van de dochter van een vriendin van haar schoonmoeder. En ze wou mijn vrouw waarschuwen op te letten als ze alleen op stap gaat.

Volgens mij is het echter een broodje aap verhaal. Denk er maar eens over na, het is gebeurd met een kennis van een kennis van een kennis, wat standaard is bij zulke verhalen. Je kan je ook afvragen hoe de dader weet dat de auto van een jonge vrouw is die trouwens nog eens alleen is en hoe hij in de auto geraakt is. Bovendien blijft er het feit van de spade in de koffer. Eerst en vooral, hoe krijg je de koffer van een wagen open als je de wagen al hebt open gekregen. En heeft u al eens geprobeerd om een spade in een koffer te krijgen? Erg eenvoudig is dat niet.

Nee, volgens mij is het een broodje aap, maar ik kan mij vergissen natuurlijk.

Wim Allerlei broodje aap, carjacker, inbreker, moordenaar, verkrachter