Wimblog

Lijstjes, wie is er niet gek van. Bij deze dus een lijstje van 100 zaken die je zou moeten gedaan hebben alvorens je laatste adem uit te blazen. De puntjes in het vet heb ik reeds gedaan.

Gepikt bij een jaar vrolijkheid.

1.een eigen blog begonnen. Duh.
2.geslapen onder de blote hemel.
3.gespeeld in een band.
4.in Hawaiï geweest.
5.een vallende sterrenregen gezien.
6.meer dan je kon missen aan een goed doel geschonken
7.Disneyland of de Efteling bezocht. In Eurodisney is de vonk tussen mij en mijn vrouw overgeslagen.
8.een berg beklommen. Als de Mont Ventoux meetelt.
9.een sprinkhaan gevangen. En aan de schildpadden gevoederd.
10.een solopartij gezongen (voor publiek).
11.gebungeejumped.
12.Parijs bezocht. Tijdens mijn schoolgaande jaren.
13.in een storm op zee gezeten.
14.jezelf een kunstvorm aangeleerd.
15.een kind geadopteerd.
16.bij Comme chez Soi gegeten.
17.In de bovenste bol van het Atomium geweest.
18.je eigen groenten gekweekt.
19.de Nachtwacht of de Mona Lisa gezien. Mona Lisa gezien in het Louvre.
20.in een nachttrein geslapen.
21.een kussengevecht gehouden.
22.gelift. Met mijn zatte botten na een fuif.
23.je ziek gemeld, terwijl je alleen een kater had. Op mijn allereerste job. Het was niet echt een kater, gewoon geen zin om te gaan.
24.een zandkasteel gemaakt. Toen ik klein was.
25.lamskoteletjes gegeten. Niet mijn persoonlijke favoriet.
26.naakt gezwommen in ‘n lichtende zee.
27.een (halve) marathon gelopen.
28.met een gondel over het Canal Grande gevaren.
29.een zonsverduistering gezien. Lang lang geleden.
30.de zon zien opkomen. Vaak. Heel vaak. Dat komt ervan als je in de week om 5h vertrekt en in het weekend vaak na 6h thuis komt.
31.gescoord met korfbal. Absoluut. Er is een groot talent aan mij verloren gegaan.
32.een cruise gemaakt.
33.de Niagara Watervallen gezien.
34.de geboorteplaats van je voorouders bezocht. Werchter is niet zo heel ver van bij mij.
35.een Amish familie gezien.
36.jezelf een vreemde taal geleerd.
37.genoeg geld gehad om tevreden mee te zijn.
38.de toren van Pisa gezien.
39.op een klimwand geklommen. En er af gevallen – zonder erg trouwens.
40.de David van Michelagelo gezien.
41.karaoke. Geen fijne ervaring voor de anderen.
42.een geiser zien spuwen.
43.een vreemde een frietje mét aangeboden.
44.Afrika bezocht.
45.bij maanlicht langs het strand gelopen. Check.
46.in een ambulance gelegen.
47.je portret laten schilderen (géén karikatuur in Parijs…).
48.diepzeevissen.
49.de Sixtijnse kapel gezien.
50.op de Eifeltoren geweest.
51.gaan duiken of snorkelen.
52.kussen in de regen. Dat is al gebeurt denk ik.
53.een modderbad genomen.
54.naar een openluchtfilmfestival geweest.
55.in een film- of televisiescène verschenen. Als het journaal op één meetelt.
56.op de Chinese Muur geweest.
57.een eigen onderneming begonnen. Nog steeds zelfstandige in bijberoep.
58.een kunstwerk gemaakt.
59.in Rusland geweest.
60.soep geserveerd. Ik heb nog voor een traiteur gewerkt.
61.dingen deur aan deur verkocht. Tombolakaarten.
62.op walvissafari.
63.zomaar tulpen gekocht.
64.bloed gedoneerd, of een ander orgaan. Ik geef geregeld bloed.
65.parachute gesprongen
66.een concentratiekamp bezocht. Auswitz toen we met school in Polen waren. Lang geleden.
67.met een geblokkeerde pinpas aan de kassa gestaan.
68.in een helikopter gevlogen.
69.een dierbaar speelgoed van vroeger bewaard. Mijn allereerste beer ligt nog steeds bij mijn ouders.
70.het Lincoln Memorial bezocht.
71.kaviaar gegeten. Soms op een feestje.
72.een sprei gehaakt.
73.op Times Square gestaan.
74.door de Everglades getrokken.
75.ontslagen. In de discotheek waar ik vroeger werkte.
76.het wisselen van de wacht in Londen gezien. Toen ik in Londen was met het school.
77.iets gebroken. Gebroken nog niet, maar de afgescheurde borstspier valt hier toch ook onder dunkt me.
78.achterop een snelle motorfiets gezeten. 200 km/h. Alstenblieft.
79.de Grand Canyon gezien.
80.een boek uitgebracht.
81.het Vaticaan bezocht.
82.een nieuwe auto gekocht. Hij was wel betaald door mijn grootvader of door het werk. Telt dat dan?
83.door Jeruzalem gewandeld.
84.in de krant gestaan. Drie keer tot nu toe dacht ik.
85.de gehele bijbel gelezen.
86.het Witte Huis bezocht.
87.je eigen eten geslacht. Kippen heb ik al wel eens de kop afgedaan.
88.de mazelen gehad. Denk ik toch.
89.iemands leven gered.
90.in een jury gezeten.
91.een BV gezoend.
92.lid geweest van de ECI.
93.een dierbare verloren. Mijn twee grootmoeders
94.een kind gebaard.
95.Adamo in levende lijve gezien.
96.gezwommen in het Great Salt Lake.
97.een rechtszaak aan de broek gehad.
98.een gsm gehad. Uiteraard
99.door een bij gestoken. Wie niet trouwens.
100.een heel boek in één dag uitgelezen. Op vakantie gebeurt zoiets geregeld.

Update
Bon, uiteindelijk nr 98 juist vertaalt en dus komt de score op 38/100. Nog steeds erg weinig.

Een tijdje geleden kreeg ik een pakje in de brievenbus met daarin een wasknijperzakje van Brabantia en een begeleidend briefje.

In de brief werd ik – net zoals andere bloggers – om mijn beste beentje voor te zetten om onze facteur te soigneren. En om een foto te nemen van onze poging. De 5 beste ideëen krijgen een gratis brievenbus van Brabantia.

Zo een kans laat ik niet voorbij gaat, zeker niet omdat ik mijn postbode best graag heb. En omdat deze mens altijd in weer en wind op stap is om onze brieven te bezorgen en zeker in deze donkere tijden dacht ik: laat ik zijn pad (tot aan onze deur) verlichten en hem ineens een opkikkertje geven. Vanaf nu zal onze postbode de brievenbus altijd vinden en met een warm gevoel verder op pad kunnen.

En hopelijk kan hij binnenkort onze brieven deponeren in een splinternieuwe Brabantia brievenbus.

PS: bedankt nogmaals Brabantia voor het wasknijperzakje. Het past perfect bij onze Wallfix.

Via

Een dik jaar geleden – toen we verhuisden van de WTC toren naar het gebouw waar we nu zitten – kwam iemand van de collega’s op de proppen met het lumineuse idee dat we een plant nodig hadden. En ik mocht er voor zorgen.

Mijn vrouw was toen een plant gaan halen voor 10 euri, met de gedachten dat moest te plant het overleven, we er toch niet teveel geld aan hadden uitgegeven. En dus ging de plant mee naar kantoor waar hij op een pc gezet werd.

En er werd goed voor gezorgd. Hij werd goed voorzien van koude koffie en Cola Light en soms ook eens water. Wonderwel was dit het ideale dieet voor onze kantoorplant en uit dankbaarheid stonden er altijd bloemen in de plant.

Na een jaar was de plant goed gegroeid – en vooral scheef gegroeid omdat wij hem niet vaak genoeg draaiden. Hij was de pot waar hij instond volledig ontgroeid en maakte dit duidelijk door van de pc te springen en hierbij het bord waar hij opstond te laten sneuvelen. Tijd dus voor mij om te laten zien dat ik groene vingers heb.

Samen met collega J. hebben we de plant succesvol kunnen herpotten en nu staat hij te blinken op de vensterbank/airco waar hij kan genieten van voldoende zonlicht en een zacht briesje. Wat kan zo’n plant nu nog meer wensen.

In navoling van Christophe, die elk veelvoud van 1000 km met zijn wagen filmt en op zijn blog zet, presenteer ik u vandaag The 70.000 km movie.

Wie kan raden waar het filmpje gemaakt is, wint eeuwige roem. Sorry voor de slechte kwaliteit. Het was donker gezien het vroege uur en ik heb blijbaar geen vaste hand.

Mijn autotje is binnen voor een groot onderhoud (67.400 km sinds april 2007) en omdat hij moest overnachten in de garage heb ik een vervangwagen gekregen. Ook een A3, met dezelfde motor maar met wat extra opties. Mijn A3 heeft niet zo veel opties dus is dit een mooie kans om eens te vergelijken wat ik moet missen.

Om eerlijk te zijn blijkt dat niet zo veel te zijn. Veel van die extra opties zijn wel nice-to-have, maar uiteindelijk best duur (veronderstel ik) voor hetgeen het eigenlijk maar is. Maar, er is echter één optie die ik zeker wil op mijn volgende auto en dat is follow me home.

Follow me home is het systeem waarbij de  lichten van de wagen even blijven branden nadat je bent uitgestapt en waarbij de lichten gaan branden als je de auto ontgrendelt met de afstandsbediening. Dit lijkt misschien nutteloos maar het is verdikke handig, neem het van mij aan.

Zo gebeurt het vaak dat ik na de fitness niet meer weet in welke rij op de parking ik mijn auto gezet heb. Normaal als je de wagen losmaakt met de afstandsbediening knipperen de pinkers even, maar het kan goed zijn dat je dit niet ziet. Niet zo bij follow me home. De lichten van de wagen gaan branden en je ziet onmiddellijk waar je wagen staat. Bovendien is de grond verlicht en kan je zien dat je niet in plassen stapt.

Nog een situatie waar het handig in zou zijn is als ik ‘s avonds thuis kom. Nu moet ik altijd zoeken achter het sluitelgat van de poort, maar als mijn lichten nog wat schijnen is dat uiteraard makkelijker gevonden. Al geldt dit nu wel niet meer vermits ik nu vooraan parkeer op onze private parking. Maar toch, het is handig voor de keren dat ik wel achteraan sta.

Dus al ik binnen een paar jaar (72.600 km) een andere wagen mag kiezen, ga ik toch gaan voor deze optie. Niets als voordelen. Btw, voor smart asses die zeggen dat zoiets van de batterij afpakt, je kan het systeem ook uitschakelen. Daar staat ge schoon hé, met uw commentaar.

Het weekend in de Vogezen is fantastisch meegevallen – waarover later meer – en het was uiteraard weeral vier dagen van vettige praat verkopen. U kent dat wel, mannen onder elkaar (mijn twee kameraden zijn beide trouwens 10 jaar ouder) leidt altijd tot vettige praat. Willen of niet.

En omdat ik zo’n vriendelijke jongen ben wil ik een (voor mij altans) nieuw acroniem met jullie delen: BOHICA.

Bohica is zo’n accroniem dat je gebruikt in de slaapkamer (eigenlijk eender waar) zolang je het maar tegen je vrouw/vriendin/verloofde/minares zegt. Succes gegarandeerd trouwens.

Bohica staat namelijk voor Bent Over, Here I Come Again. Dus de volgende keer dat u thuiskomt, helemaal opgedraaid door de kortgerokte secretaresse, zegt u gewoon tegen uw vrouw/vriendin/verloofde/minares BOHICA en u bent klaar voor uren plezier.

Normaal gezien zouden mijn vrouwtje en ik samen met kameraad T. en zijn vriendin M. onze eerste huwelijksverjaardag vieren met een midweekje Centerparcs Erperheide tijdens het Allerheiligenverlof.

Uiteraard keken we er allemaal naar uit. Ik was zelfs al aan het aftellen in de aard van: nog 2 weken werken, dan een weekje Vogezen, dan terug 4 weken werken en dan een midweek Centerparcs. Alles zag er veelbelovend uit, tot kameraad T. zondag na de voetbal zei dat hij een mededeling had.

Door omstandigheden op zijn werk – waarover ik hier niet ga uitweiden – kon hij zijn verlof – wat hij toch al 5 maanden geleden had aangevraagd – toch niet nemen. Allez, misschien kon het het wel nemen, maar opportuun zou dat niet geweest zijn. Hierdoor zou hij dus niet mee kunnen gaan naar Centerparcs. Uiteraard voelde hij zich schuldig en dacht hij zelfs dat onze vriendschap daar zou eindigen.

Natuurlijk is dit jammer maar wat voor een vriend zou ik zijn moest ik voor zo iets een jarenlange vriendschap beëindigen. Ik besef heel goed dat het soms niet anders kan en dat een mens prioriteiten moet stellen in het leven. En ik kan er heel goed inkomen – de situatie goed kennende – dat hij er niet aan kan doen en dat het werk op de eerste plaats moet komen.

We gaan dus nu onze midweek annuleren en gewoon een andere periode boeken.

En onze vriendschap? Die blijft altijd duren, wat er ook gebeurt.

Maandag reed ik op de E314 richting thuis toen ik opeens een luide tik hoorde. En jawel, rechts onderaa, mijn ruit zag ik een mooi sterretje als gevolg van een steeninslag.

Gelukkig kunnen wij met onze leasewagens bij Carglass terecht om de ruit te laten herstellen en vermits de inslag kleiner was dan een stuk van 2 euro, zou dat geen probleem mogen opleveren.

Toen ik eergisteren naar huis reed, dacht ik er opeens aan dat ik nog geen afspraak gemaakt had met Carglass dus nadat ik tussen mijn boorddocumenten het telefoonnummer van Carglass gevonden had belde ik om een afspraak te maken.

Een zeer vriendelijke dame stond mij te woord en na het verifiëren van mijn gegevens wist ze mij te vertellen dat de afspraak op woensdag al kon gemaakt worden. Op mijn vraag of ze ook herstellingen deden in ondergrondse garages wist ze mij te vertellen dat ze dit normaal niet doen, maar nu wouden ze blijkbaar een uitzondering maken. Goede service daar bij het callcenter.

Gisteren kreeg ik dan rond 9h00 een telefoontje van de Carglass mens om te vragen welke parking het precies was waar hij moest zijn en dat hij er zou zijn binnen twintig minuten. En inderdaad, nog geen twintig minuten later kreeg ik een tweede telefoontje waarin hij vertelde dat hij voor de ingang van de parking stond.

Daarna ging het allemaal snel. Met allerlei vloeistoffen en apparaten ging de man aan de slag om mijn ruit te herstellen. De verschillende handelingen duurden hoogstens een kwartier. En in die tijd werd ook mijn ruit nog eens helemaal gekuisd. En dat was nodig.

Omdat het sterretje blijkbaar vrij groot was, blijft er wel een litteken zichtbaar op de ruit, maar toch heb ik de levenslange garantie gekregen dat de ruit niet zal door barsten. Indien dit wel het geval is, plaats Carglass gratis een nieuwe voorruit.

Weet u wat ik een kick-ass WordPress plugin zou vinden? Eentje die automatisch een titel zoekt voor je bericht.

Hoe vaak is het mij al niet overkomen dat ik een schitterende blogpost in mijn hoofd had en dat ik die met de wereld wou delen, maar hem nooit geschreven had omdat ik al vastzat bij het zoeken van een goede titel. Ettelijke literaire hoogstandjes zijn zo al verloren gegaan. Gewoon omdat ik er de juiste titel niet voor vond.

En dus vroeg ik mij niet of of er een plugin zou bestaan die automatische en titel voor je verzint. Je typt dan bijvoorbeeld je blogpost helemaal uit, klikt op een knop en de plugin gaat aan de slag. De plugin zou dan je tekst scannen, begrijpen waar hij over gaat en dan de meest geschikte titel zoeken die bij de blogpost past en liefst nog een titel die ook nog een een beetje goed zou scoren bij Google.

Waarschijnlijk zal zo’n plugin niet bestaan en het lijkt me extreem moeilijk om zoiets zelf te maken, dus voorlopig zal het bij een wens blijven.

Tenzij er natuurlijk iemand weet heeft van zo’n plugin of er zelf eentje kan bouwen.