Wimblog

Zonet gelezen: Koen Waters – het zangkonijn van Clouseau – gaar reclame maken voor een uitvaarverzekeraar. Alles voor het geld blijkbaar.

Hoe gaan uitvaarten er vanaf nu dan uitzien? Stel je voor dat je bij die firma verzekerd bent, ben je dan verplicht om een nummer van bovenstaande groep te spelen (moet je trouwens een SABAM bijbrage betalen bij het spelen van eender welk nummer op een begrafenis)? Worden de doodprentjes standaard voorzien van een tekst uit ??n van hun liedjes? Kan je – tegen betaling van forse sommen geld – de groep live komen laten spelen op de uitvaart (wederom: alles voor het geld en de bekendheid natuurlijk).

Waarschijnlijk hadden sommigen het al gemerkt, maar ik vind het degoutant om voor zoiets reclame te gaan maken. Begrafenissen zijn al erg genoeg, en ik zou dan niet geconfronteerd willen worden met de kop van bovenstaande zanger. Ik hoor de mensen in de kerk al fluisteren: “Hebt ge het al gehoord, ze waren verzekerd bij die firma waar KW reclame voor maakt. De snobs.”

Dat hij voor mijn part reclame gaat maken voor WC-papier (dat zou nu eens een gat in de markt zijn, WC-papier bedrukt met zijn foto) of eender welk ander ding, maar niet voor uitvaartverzekeringen. Heb aub een beetje respect en zeker voor jezelf, want alles voor het geld doen komt echt zielig over.

Op het bedrijf waar ik aan het werk ben voor het project hebben ze rare idee?n over energiebesparing lijkt me. De verlichting in het gebouw brand 24u/24u, maar de printer/kopiemachine/scanner zetten ze ‘s avonds wel af, zodat de mensen die ‘s morgens vroeg toekomen eerst nog een half uur kunnen wachten tot het ding is opgestart. Bergrijpen wie kan natuurlijk.

Iedereen kent wel het reclamespotje van de wakkere bakker waarbij men promotie maakt voor – hoe kan het ook anders – de bakker. In de reclame wordt gezegd dat de bakker al zijn energie in zijn brood steekt zodat hij geen tijd heeft voor iets anders.

Welnu, de realiteit is net iets anders. Vanmorgen had ik zin in versgebakken chocoladebroodjes die ik met smaak zou opeten aan mijn bureau. Ik zag mezelf al smakelijk zitten eten om mijn dag zo op een perfecte manier te beginnen, maar dankzij de niet-zo-wakkere bakker is het dus anders uitgedraaid. Op weg naar het werk ben ik een stuk of vijf ? zes bakkerijen voorbijgekomen en geen enkele was open hoewel het al 6u00 gepasseerd was. Het beeld dat men wil ophangen van een bakker die in het midden van de nacht opstaat en voor dag en dauw zijn winkel open heeft zodat hij zijn klanten van ‘s morgens vroeg al kan bedienen, heeft bij mij afgedaan.

Ik ga nu niet veralgemenen, er zullen wel degelijk bakkers zijn die van ‘s morgens heel vroeg open zijn, maar die zullen dan blijkbaar niet op mijn weg naar het werk liggen.

Onlangs las ik ergens dat de communicatie via mail met de gemeenten erg slecht was hier in Belgi? en deze week heb ik het zelf kunnen vaststellen.
Ik moest voor mijn bijjob een bewijs van goed gedrag en zeden hebben en nu wist ik niet meer of ik dat op het politiekantoor of op het stadhuis moest gaan halen. Op de website van Tienen vond ik deze informatie ook niet, dus besloot ik maar een mail te sturen om het te vragen. Deze mail heb ik verzonden op maandag 7/11 om 10:56. Voor alle zekerheid had ik de leesbevestiging opgezet. De leesbevestiging is diezelfde maandag toegekomen om 13:34, maar tot op heden heb ik nog geen antwoord ontvangen. Ik heb dan maar getelefoneerd en het zo gevraagd.

Persoonlijk vind ik het niet kunnen dat ik als inwonen van mijn stad zo lang moet wachten op een simpel antwoord. En het ergste van al is dat ze nog een leesbevestiging durven sturen en helemaal niet antwoorden.

Het gebeurt niet zo veel dat ik zomaar doelloos achter de tv zit en wat zap (eigenlijk kijk ik zelden gewoon tv), maar vanavond was het nog eens zo een avond. En dat beklaagde ik mij eigenlijk ook onmiddellijk. Het niveau is tegenwoordig blijkbaar erg bedroevend (en dat ligt niet enkel aan de makers van programma’s).

Eerst kwam ik tijdens het zappen terecht op het 7 uur journaal van VTM. De reportage die juist bezig was ging over Na?ma Amzil en het feit dat er een verdachte was aangehouden in verband met de driegbrieven naar de zaakvoerder van het delicatessenbedrijf Remmery. In het filmpje lieten ze een huilende Na?ma zien die troost zocht bij een vrouwelijke collega die het woord voerde. En dit nadat Stef Wauters gisteren nog in Humo zei “We zijn heel zorgvuldig geworden: elke overdrijving vliegt eruit”. Ik vond het om eerlijk te zijn toch een beetje goedkoop om deze beelden te laten zien. Was dit echt nodig bij dit item. Moeten ze bij VTM nu echt altijd zulke beelden gebruiken die op het sentiment van de mensen spelen.
Maar ik wou VTM nog het voordeel van de twijfel gunnen en ik wachtte
het 8 uur journaal op Canvas af. Al zappend tussen Man bij hond en het
journaal kreeg ik plots ook daar het item over Remmery en Co te zien.
En wat ik verwachtte gebeurde ook. Geen beelden van een wenende vrouw,
maar wel eentje die moedig haar uitleg deed en niet een collega voor
haar liet spreken. Deze reportage had een hele andere ondertoon dan de
reportage op VTM terwijl ze eingelijk toch over hetzelfde gingen.

Maar
ook de VRT blijft niet van mijn kritiek bespaard (of toch de personages
die ze aan bod brachten in Man bij hond). Eerst konden we binnen kijken
bij een gezien waarvan de vrouw werken was, en ??n van de drie kinderen
(Clyde – tweelingsbroer van Bonny!!!) samen met de papa thuis was. De
tweede zoon – Sylvester (naar Stallone) – was ook uithuizig. Bij het
aanschouwen van de rommel die her en der verspreid lag in het huis en
in de tuin merkte de reportagemaaktster op dat er precies hard gewerkt
werd in het huis.
Niet zonder trots zei de man dat dat inderdaad zo
was. Ze waren sinds ’92 bezig met de verbouwing van hun huis en ze
waren nu in de fase van de afwerking. Ik ben zelf ook aan het verbouwen
en ik weet wat voor rommel en ongemak het met zich meebrengt, maar waar
wij bezig zijn is het tien maal netter en opgeruimder als wat we daar
te zien kregen. Het is ondertussen trouwens al 2005 (13 jaar verder) en
het huis van deze familie was nog steeds niet af. Ik ben er niet de
persoon naar om mensen te veroordelen, maar komaan zeg. Dat had toch al
lang af moeten zijn.

Het volgende item was ‘Wordt gevolgd’
waarin we de schepen van Ertvelde zagen op de golfbaan en daarna in het
stadhuis waarin ze een huwelijk inzegende met de profetische woorden
“you may kiss the bride”. En ze vond zichzelf nog grappig ook nog.
Daarna volgde nog een verplicht praatje met het pas getrouwde paar
waaruit moest blijken dat ze echt wel ge?nteresseerd was hoe ze elkaar
hadden leren kennen, maar dat kon je er toch niet uit opmaken.

En
als afsluiter van het programma volgde ‘De korste quiz’ met een
fantastische kandidaat. Ik ga ervan uit dat iedereen bekend is het met
pricipe van deze quiz. De eerste vraag van de quizmaster was: “Welke
stoet trekt om de 3 jaar door Ieper”. Zo een gemakkelijke vraag dacht
ik, dat weet toch iedereen. (Het antwoord is trouwens de kattenstoet).
Toch bleek kandidaat 2 dit niet te weten. Kandidaat 1 en 3 wisten het
wel.
De tweede vraag was iets moeilijker en ging als volgt: “In
welke sport was Stephen Hendry verschillende keren wereldkampioen?”
Niet heel erg moeilijk, maar niet iedereen weet dat het juiste antwoord
snooker is. Kandidaat 2 wist het ook dit maal niet.
Maar de derde
vraag (en vooral de antwoorden) sloeg echt alles. De vraag luidde: “Hoe
noemt men een gecastreerde stier?” “Wat een slechte vraag” dacht ik bij
mezelf. Dat weet toch het kleinste kind. Tot ik de antwoorden van de
kandidaten zag. Kandidaat 1 wist het (ze mag terecht fier zijn hierop),
kandidaat 2 wist het natuurlijk niet (daar stond ik al niet meer stom
van), maar kandidaat 3 spande echt de kroon door “Ruin” te antwoorden.
Ik moest even met mijn ogen knipperen om er zeker van te zijn dat ze
mij niet bedrogen. Dat niet iedereen weet dat een ruin
een gecastreerd paard is tot daar aan toe, maar dat je niet weet dat
een gecastreerde stier een os is, dat vind ik eigenlijk heel erg.

Na
het aanschouwen van zoveel kennis en wijsheid heb ik maar besloten om
de tv af te zetten en mij achter mijn pc te zetten en mijn ergernis van
mij af te schrijven. En ik moet toegeven, het doet deugd…

E?n van mijn ergernissen de laatste tijd is de Belgische Post. Aangezien ik de laatste tijd verscheidene pakjes heb laten afkomen (voetbaltruitjes natuurlijk) heb ik al verschillende keren schuttingstaal gebruikt als ik het had over de effici?ntie van de Post. Maar deze keer zijn ze toch een beetje aan het overdrijven.

Vandaag kom ik bij mijn vriendin thuis en omdat ik een pakje verwachtte liep ik naar de brievenbus en tot mijn grote teleurstelling vond ik geen pakje in de brievenbus maar wel een kaartje van de post met mijn naam erop. Op het kaartje stond dat de postbode van dienst op 02/05/05 bij mij aan de deur geweest was en dat ik er niet was. Het pakketje zou 15 dagen blijven liggen op het postkantoor en beschikbaar zijn vanaf 04/05/05. Dat is dus niet morgen, maar overmorgen.

Ik vraag mij echt af hoe dat toch komt. Die postbode moet na zijn ronde toch nog terug naar het postkantoor gaan om zijn brommerke terug binnen te doen en zijn postzakske af te geven. Kan hij dan niet gewoon dat pakje daar laten zodat ik (of iemand anders) het morgen kan gaan halen. Gaat hij dat soms eerst mee naar huis nemen, om te kijken of er iets in steekt dat hij kan gebruiken (waarschijnlijk weet hij niet eens wie Joe Cole is en van welk land dat rood truitje is – hij zou het waarschijnlijk aan zijn dochterke geven om in te slapen ofzo).

En op het kaartje staat dat het aangetekend is – wat volgens mij niet zo is want dat had ik afgesproken met de persoon die het verstuurde – zodat ik het zelf moet gaan halen en omdat ze bij de post niet echt graag werken en de file graag voor zijn (tegenwoordig is er echt wel druk verkeer van het postkantoor in Tielt naar cafe ‘De Vuile Hoek’ met al die werken in en rond Antwerpen) sluit het postkantoor natuurlijk om 16:00 zodat ik op mijn stageplaats moet vragen of ik om drie uur al mag vertrekken. Ik hoop dat ze het daar dan ook hebben en dat het niet zo is dat Marieke van Jean de Postbode in mijn truitje geslapen heeft want dan zou het wel eens wijlen Jean de Postbode kunnen zijn.