Vandaag is Patrick Swayze na een lange strijd overleden aan kanker. Uiteraard kreeg dit nieuws de nodige aandacht in de verschillende media. En natuurlijk werd het nieuws ook gestaafd met beelden uit twee topfilms waarmee Patrick Swayze bekend werd bij het grote publiek nl. Dirty Dancing en Ghost. Uiteraard twee zeer goede films, maar toch niet echt mijn genre.
Ik zal Patrick Swayze herinneren als de surfer/bankovervaller Bohdi uit Point Break, maar nog meer als James Dalton in Road House.
Volgens De Standaard werd deze film slecht onthaald en werd hij zelfs genomineerd voor een paar Razzie Awards:
The dancing’ s over. Now it gets dirty’, leest de poster van Road House. Het was een van de films die in de nasleep van Dirty Dancing genoeg had aan Patrick Swayze’s naam en gezicht om aan publiciteit te geraken. Swayze is buitenwipper Dalton, die de gemoederen moet bedaren in een club in Missouri. De film werd slecht onthaald en kreeg enkele nominaties voor de Razzie Awards, de prijzen voor de slechtste films van het jaar. Swayze kwam in aanmerking voor de prijs van slechtste acteur – zowel voor zijn rol in Road House als in Next of Kin, maar greep naast de ‘eer’. William Shatner in Start Trek V bleek nog minder indruk gemaakt te hebben.
Voor mij echter is deze film de ultieme portiers film met een schitterende Patrick Swayze in de hoofdrol. Ok, de film moet het niet hebben van hoogstaand acteerwerk of spitsvondige dialogen, maar hij is wel uitgegroeid tot een cultfilm. Indien u de kans heeft, en u houdt wel van het genre, kan ik u garanderen dat u het met mij eens zult zijn.
Vrijdag ben ik eindelijk – als laatste Vlaming waarschijnlijk – gaan kijken naar Loft. Collega Suzanne had mij gezegd dat ik er met niet te veel verwachtingen naar toe mocht gaan. Omdat zoveel mensen de film hadden opgehemeld zou de kans bestaan dat de hij de verwachtingen niet kon inlossen.
Maar dat was dus niet het geval. Voor ik het wist waren we twee uur verder en was de film gedaan. En ik heb er van genoten. Een zeer sterk verhaal en goede acteurs die stuk voor stuk een zeer sterke prestatie neer zetten.
Vooral de prestatie van Marie Vinck kon mij bekoren. Wat een staaltje van perfecte acteerprestatie tijdens de nu al beruchte zwembadscene. Zelden gezien in de Vlaamse film. Meer van dat graag.
Er was mij op voorhand ook gezegd dat ik er van uit mocht gaan dat ik de film aan mijn vrouw zou mogen uitleggen, maar ondanks het late uur had ze hem helemaal begrepen. En zoiets gebeurt zeer zelden, dus Bart De Pauw heeft een zeer sterke film gemaakt.
Trouwens, Collega R. – die de film al eerder had gezien – had mij gezegd dat er twee personages waren die hem aan mij deden denken. Zelf weet ik absoluut niet wij hij bedoelde en waarom, maar mijn vrouw wist het onmiddellijk. Indien u de film gezien hebt, zou u het weten?
Verwacht van mij nu niet de zoveelste recensie van de film – er zullen er wel genoeg te vinden zijn op het internet. Het enige wat ik wou zeggen is dat de vierde Die Hard film zalig goed is. Ok, soms is het over the top, maar gewoon als actiefilm is hij zeer geslaagd. Veel beter als nummer 2 en 3. Of hij beter is dan de eerste weet ik nog niet, daarvoor moet ik hem nog eens bekijken. Maar als je € 7,00 teveel hebt en je weet niet wat doen, ga hem kijken, je zal niet teleurgesteld zijn.
American Pie – Bandcamp is de vierde film in de reeks van American Pie. In deze aflevering doen de hoofdpersonages uit de vorige afleveringen niet meer mee.
Alles draait nu rond Matt Stiffler, de jongere broer van Steve, The Stiffmeister, Stiffler. Nadat Matt een grap uithaalde met de schoolband moet hij van de guidance counselor mee op bandcamp om beter leren om te gaan met de bandleden. Zoniet wordt
hij van school gestuurd. Om bandcamp toch nog wat draagelijker te maken en om in de voetsporen van zijn broer te treden verzint hij het plan om overal in het
kamp verborgen camera’s te plaatsen zodat hij de seksuele uitspattingen van de bandleden kan filmen en monteren tot de film “Bandgeeks gone wild”. Hierbij krijgt hij de hulp van Ernie Kaplowitz, een ander groentje op het kamp die hem helpt met het maken van beelden door middel van zijn rijdende robot met camera. Als wederdienst zorgt Matt ervoor dat Ernie het meisje krijgt op wie hij stiekem verliefd is. Nadat Matt een paar keen op het matje geroepen is wegens slecht gedrag en het hem ook maar niet lukt om goede beelden te maken besluit hij het over een andere boeg te gooien. Hij sluit vriendschap met de bandleden en probeert hen te helpen om de wedstrijd voor beste band van het kamp te winnen. Ondertussen wordt hij verliefd op Elyse, de dirigente van het kamp.
De film beschikt – in tegenstelling tot de vorige afleveringen – over minder onderbroekenhumor en neigt meer naar een romantische komedie. De onderbroekenhumor is wel nog aanwezig (zoals het obligate penis-steekt-vast-in-een-voorwerp-dat-daar-niet-voor-gemaakt-is-moment) maar blijft wel boeien. Natuurlijk is de film bedoeld voor de jeugdigere kijkers, maar ik heb er toch plezier aan kunnen beleven. Geen hoogstaande film, maar wel goed om een avondje te ontspannen en te (glim)lachen.
Recent Comments