Gisteren werden op de avondschool de foto’s van het tweede thema besproken: beweging.
Naar wat ik gehoord heb denk ik dat mijn foto’s voor dit thema er wel mogen zijn en zo mogen ingediend worden voor het eindwerk. Maar oordeel vooral zelf.
Een paar foto’s waar ik wat goede commentaren op heb gekregen en een paar mensen die zeggen dat ze fan zijn van mijn foto’s of vinden dat ik er een oog voor heb, meer heb ik niet nodig om mijn eigen fotoblog te beginnen.
En om het dan nog eens te doen op de url van mijn naam is een zeer groot ego nodig.
Enkel foto’s en geen tekst, dat is de voornaamste reden waarom ik een aparte blog opgezet heb. Wimblog blijft dan mijn (sterke) verhalen blog en de foto’s krijgen de aandacht die ze (volgens mij) verdienen op een aparte blog. Zonder gezever er rond.
Dus gauw allen daarheen en abonneer u op de feed. Ook uw input is meer dan welkom. Zeker opbouwende kritiek kan ik als beginnende amateurfotograaf gebruiken om bij te leren en betere foto’s te maken.
Of hoe een hond de indruk kan opwekken dat alle zorgen van de wereld op haar schouders rusten. Of het moest zijn dat ze niet graag gefotografeerd wordt.
Sinds ik zo wat met fotografie bezig ben heb ik mij ook aangemeld bij iStockPhoto. Via deze site kunnen fotografen foto’s uploaden die dan door anderen – tegen betaling welteverstaan – op hun beurt weer kunnen gedownload worden.
Voor u nu gaat denken dat ik het hoog in mijn bol gekregen heb zal ik alvast maar zeggen dat ik absoluut niet denk dat er ook maar iemand een foto van mij zou willen downloaden. U moet weten dat elke foto die je wil uploaden bij iStockPhoto eerst zeer grondig en zeer kritisch gewikt en gewogen wordt. Als de foto niet scherp genoeg is, of sporen van sensor dust vertoont of over- of onderbelicht is, zelfs nog maar enige sporen van purple fringing vertoont wordt hij, terecht, afgekeurd.
En daar ligt dan ook de reden waarom ik me bij iStockPhoto aangemeld heb. Juist om die kritische selectie die de foto’s moeten ondergaan is het mij te doen. Want van wat leert een mens meer dan van specialisten die kritisch oordelen over jouw foto. Hoewel ik ook niet altijd bijzonder goed om kan met kritiek in het algemeen, vind ik terechte opmerkingen van mensen met ervaring zeer leerrijk. Gewoon een paar puntje van kritiek in gedachten houden als ik mijn foto’s neem kan er al voor zorgen dat elke foto beter is dan de voorgaande.
Zodoende upload ik dus foto’s waarvan ik denk dat ze niet al te slecht zijn. En heel af en toe blijk ik er niet ver naast te zitten en wordt een foto van mij toegelaten. En de andere foto’s? Die zijn voor de categorie uithuilen en opnieuw beginnen.
Maar geld verdienen – ook al is het nog zo weinig – met één van mijn foto’s zie ik toch nog niet onmiddellijk gebeuren.
Het is weer zo ver, ik kan weer niet beslissen. En dus zal de stem van het volk doorslag moeten geven. Welke van deze foto’s rond het thema kleur geef ik af? U mag er de drie minst slechte uitkiezen.
Foto 1: Vier gekleurde palen.
Foto 2: Dynastiegebouw in Brussel, verkleed met lampions ter gelegenheid van Europalia China.
Foto 3: houten kistjes in een vitrine
Foto 4 & foto 5: snoepgoed
Update
Ik heb stiekem foto 5 vervangen door een nieuwe versie met een kleiner diafragma waardoor er meer scherpte zit in heel de foto.
Loading ...Tijdens mijn middagpauze trok ik vandaag Brussel in om foto’s te nemen rond het thema kleur. Gisteren had ik er al twee kunnen maken en vandaag was het plan om op zoek te gaan naar een winkeltje met felle kleurtjes in de vitrine. Een collega gaf mij nog snel mee dat er zich een kleurrijk snoepwinkeltje te vinden is in de Kleerkopersstraat.
Uiteindelijk ben ik in totaal drie winkeltjes binnen gegaan om foto’s te nemen. Bij de eerste keer had ik eerlijk gezegd nog wat schroom maar ik was aangenaam verrast dat als je het maar vriendelijk vraagt de mensen er helemaal geen probleem van maken. Telkens deed ik dezeflde uitleg waarbij ik zei dat ik voor de avondschool foto’s moest maken van kleur en vroeg ik of het een probleem was of ik een paar minuutjes mocht fotograferen in het winkeltje. En tot driemaal toe was het geen probleem.
Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht. Ik had meer norse reacties gekregen, maar blijkbaar is de maatschappij toch nog niet zo verzuurd als men laat uitschijnen. Een vriendelijk woord en een glimlach doen het blijkbaar nog altijd goed. In de laatste winkel die ik bezocht zie de verkoopster zelfs dat ik best op 2 februari zou kunnen terugkomen omdat er dan nieuwe stock geleverd word en de winkel een nog kleurrijkere aanblik heeft.
Mooi toch als de mensen je zo willen helpen.
Sinds vorige week zijn we gestart met een nieuwe module digitale fotografie in de avondschool. Een nieuwe module wil ook zeggen: nieuwe opdrachten.
Wat mag u zoal van mijn verwachten in de komende 14 weken?
Er zitten dus een paar leuke opdrachten ben. En nu maar hopen dat we aan de hoge verwachtingen kunnen voldoen. Aanstaande maandag is het namelijk al zo ver. Dan moeten onze foto’s rond kleur klaar zijn.
Vandaag hebben we de ‘punten’ gekregen voor het eindwerk van de cursus Digitale Fotografie 1. Dit is wat de jury over mijn foto’s te zeggen had
Rimte: G+
Heel mooi lichtspel op winkelkarretjes
Algemeen: heel mooi gefragmenteerd
Diepte: ZG
Straffe reeks
Knappe afwisseling, mooi experiment met de variabelen
Landschap: G+
Seascape = grafisch silouet voorplan : KNAP + avondsfeer
Landscape = reflectie licht water
Cityscape = toren uit centrum halen
Algemeen mooie atmosfeer
Licht: V+
Kruisbeeld en boomschaduw: durven snijden in onderwerp: accent meer op licht
Boom met zon: te druk silouet
Mens: V++
Brave portretjes: meer communicatie met model
Attributen moeten functioneel zijn
Lichtsituaties!! opletten voor te vlak licht
Algemeen: tof experiment, blijven doen, dan groei je tot beter!
Vrij werk: G+
Experimenteren doe je goed, blijven doen
Algemene score G+ = 75/100 (V = voldoende; G = goed; ZG = zeer goed)
Ik denk dat de resultaten in de lijn liggen van mijn verwachtingen. Van licht wist ik dat het mijn minste reeks was en voor mens had ik ook niet de beste commentaren gekregen tijdens de lessen. Maar over het algemeen ben ik best teverden. Zeker als je weet dat het gemiddelde in zo’n module 1 rond de 60 à 65% is.
En nu beter proberen te doen in module 2.
Foto’s met langer sluitertijd spreken mij enorm aan. Zowel om naar te kijken als om zelf te fotograferen. Dit weekend trok ik met kameraad P. er even op uit om lang na zonsondergang wat foto’s te gaan nemen.
Onderstaand beeld is genomen aan de Demer. De eerste foto is zoals hij uit de camera gerold is gekomen, alleen wat bijgecropt. Op de tweede foto heb ik de auto levels functie van Photoshop losgelaten alsook de foto wat verscherpt. De foto is genomen op ISO 100 f/7.1 en een sluitertijd van 604 seconden.
Eigenlijk wou ik nog wat een nog wat langere sluitertijd om te kijken wat dit zou doen met de kleuren, maar we waren al bijna verkleumd, dus dat zal voor een andere keer zijn. Bij een kortere sluitertijd en een kleine diafragma was de lucht veel roder, maar de foto natuurlijk ook donkerder.
Ik weet dat er veel mensen zijn die zulke foto’s maar niets vinden, maar voor hebben ze toch een bepaalde charme.
De eerste maandag van de kerstvakantie schafte ik mij de Canon EOS 7D aan, een kleine investering waar ik zeker veel plezier aan zal beleven. Maar na een paar dagen bleek dat de pret wel eens van korte duur had kunnen zijn.
Op een bepaald moment wou ik de interne flits gebruiken maar toen ik de ontspanknop indrukte gebeurde er niets. Op het kleine display en door de zoeker zag ik enkel Busy staan. Ook na ettelijke pogingen bleef er busy en kon ik geen foto’s meer maken met flits. De batterij uit het toestel halen en enkele seconden wachten om ze er opnieuw in te steken leek het euvel te verhelpen. Het incident werd snel vergeten.
Twee dagen later, weer hetzelfde. Deze keer kreeg ik naast de busy melding echter ook nog een Error 20 foutboodschap op het LCD scherm. Batterij eruit halen, wachten, en batterij er weer insteken. Meer kon ik niet doen.
Nadat het probleem zich nog een paar keer voordeed ging ik op 31 december terug naar Studio 73 omdat dit verre van normaal was. Nadat ik mijn probleem had uitgelegd – ik kon het uiteraard niet reproduceren – begon de verkoper mijn toestel zeer nauwgezet te bekijken.
Een paar minuten later zei hij dat het toestel eigenlijk al te oud was om als defect toestel in te ruilen tegen een ander en dat het al sporen van gebruikersschade toonde. Toen ik meer uitleg vroeg over die gebruikersschade toonde hij mij een krasje onderaan het body van 2 mm en ook het scherm had volgens hem last van gebruikersschade waarop ik dan maar antwoorde dat hij het gewoon maar moest kuisen.
Maar waar ik mij nog meer over opwond was dat hij het toestel als te oud omschreef terwijl het geen twee weken oud was. Wat volgde was een uitleg dat hij ook maar hardop aan het denken was en dat het moeilijk is om een defect toestel terug te sturen naar Canon en dat het niet echt defect was omdat het toestel nog wel functioneerde.
Gelukkig ben ik in zo’n situaties niet op mijn mond gevallen en probeerde ik zijn argumenten te counteren. Dit werd me niet echt in dank afgenomen en ik kreeg zelfs als commentaar dat ik tevreden mocht zijn dat ik geen Nikon gekocht had, want Nikon nam helemaal geen defecte toestellen terug. Uiteraard deed dit niets ter zake want ik had een Canon gekocht.
Na nog wat gediscussieer in mijn zeer gekende stijl begon de verkoper het LCD scherm van mijn camera te kuisen en op te blinken. Nadat hij de lens eraf had gehaald kwam zijn collega met een nieuwe doos, nam daar de camera uit en stak mijn – prachtig opgeblinkte maar toch defecte – camera in het beschermetui en stak hem daarna terug in de doos.
Zonder verdere uitleg had ik dus een nieuwe camera, waar ik mijns inziens toch recht op had, dus ik was tevreden. Het flitsprobleem heeft zich (tot nu toe) nog niet voorgedaan bij de nieuwe 7D, en ik hoop dat het zo blijft.
Maar er is nog wel iets waar ik me wel wat vragen bij stel. Waarom deed de verkoper in eerste instantie zo moeilijk over het ruilen van de camera. Is dit echt de policy bij Canon? En waarom deed hij zoveel moeite om mijn oorspronkelijke camera opnieuw op te blinken om dan weer mooi in de doos te steken? Is dat echt nodig om de camera terug te sturen naar de fabrikant?
Of heeft het misschien te maken met dat het hier een body betrof die met witte doos verkocht werd? Zo’n body wordt uit een kit genomen en de lens en body worden apart verkocht. Ik vraag me dan ook af of mijn oorspronkelijk body echt zal opgestuurd worden naar Canon met de melding dat hij defect is. Misschien is de camera gewoon zo proper mogelijk gemaakt om daarna gewoon terug te verkopen. Want uiteindelijk is het niet echt defect volgens de verkoper.
Naar het ware verloop van wat er nu met mijn oorspronkelijke camera gebeurd is, heb ik uiteraard ook maar het raden, maar ik heb er wel mijn bedenkingen bij. Maar wat me vooral zo stoorde is dat er echt moeilijk gedaan werd. Voor mij had het gewoon van in het begin moeten zijn dat ik een nieuwe camera had moeten krijgen, zonder dat ik met argumenten moest afkomen. Of zie ik dit verkeerd?
Recent Comments