Sinds afgelopen maandag zit ik weer op de schoolbanken. Tenminste voor één avond per week. Ik volg namelijk bij het CVO in de opleiding Digitale Fotografie 1.

Ik heb mijn Canon EOS 400D nu al goed twee jaar en een half en ik was het beu om slechts af en toe eens een foto te zien waar ik tevreden over was. Net zoals iedereen waarschijnlijk wil ik van bijna al mijn foto’s tevreden kunnen zijn. En dus drong een cursus zich op.

De cursus wordt elke maandagavond gegeven voor Uschi Claes, een jongedame die net afgestudeerd is (blog en flickr). Net doordat ze pas afgestudeerd is, lijkt ze mij zeer geschikt om mij/ons nieuwe kennis over digitale fotografie bij te brengen. En uiteraard is het ook eenvoudiger en aangenamer om aandachtig te luisteren naar een 22-jarige jonge deerne dan naar een pak weg 45 jarige en behaarde vent om maar iets te zeggen.

Traditiegetrouw begint elke curst met een kort woordje uitleg. Nadat we geïnformeerd werden over wat er van ons verwacht wordt, kregen we ook meteen het eerste thema waarrond we moeten werken voorgesteld: ritme. En omdat het mooi weer was trokken we er meteen op uit om een uurtje te gaan fotograferen in het Groot Begijnhof. Het doel? Leren kijken als een fotograaf en proberen om ritme zo goed mogelijk vast te leggen op foto.

Na dit uurtje fotograferen werden van iedereen telkens 3 foto’s klassikaal besproken. Wat ik duidelijk niet doorhad bij deze oefening was dat ritme de hoofdzaak van de foto moest vormen. Mijn eerste foto waarbij ik een stuk van een gebouw had met 3 dezelfde dakvensters bleek dus niet goed. Mijn tweede foto – van een muurtje – was al wat beter maar in vergelijking met anderen vond ik het toch ook niet zo goed. Ook mijn derde foto was in vergelijking met andere foto’s niet bijster goed. Maar daarom ga ik dus naar die cursus, om bij te leren en als je alles van de eerste keer kan is dat dus onmogelijk.

Mijn eerste gedacht is wel dat ik een pak ga bijleren op deze cursus. Zowel op technisch gebied zoals wat de verschillende instellingen zijn van mijn toestel alsook praktisch. Het leren kijken als een fotograaf dus. Want dat is mijns inziens natuurlijk nog altijd het belangrijkste.

Ik hoop trouwens dat u nu niet onmiddellijk perfecte foto’s verwacht, want daar ben ik zeker nog niet toe in staat. Maar na afloop van de cursus hoop ik toch dat het rendement van mijn arbeid iets groter zal zijn dan nu het geval is.