Wimblog

Ik geloof niet dat ik hier al een foto had getoond van de limousine waarin we vorig jaar getrouwd zijn.

Oorspronkelijk was het idee dat we zouden trouwen in een Jaguar maar een paar maanden voor de trouw werd ons voorgesteld of we niet wilden trouwen in de Excalibur. Na het bekijken van een paar foto’s waren we onmiddellijk voor het idee gewonnen. Het is dan ook een schitterende wagen. Deze wagen heeft er deels mee voor gezorgd dat ons huwelijk een onvergetelijke dag was.

Bij deze ook nog een woordje van dank voor Erwin van Ceremoniewagens Erwin voor de goede service, zowel wat de auto’s betreft als zijn optreden als ceremoniemeester. Ook hij heeft bijgedragen tot het welslagen van onze dag.

Gisteren is mijn vrouw (eindelijk) de trouwalbum kunnen gaan afhalen bij de fotograaf.

Het heeft dus een tijdje geduurd – 3 maand zijn we nu getrouwd – maar het lange wachten is zeker en vast beloond. Het is echt een juweeltje geworden. Dit heeft natuurlijk deels te maken met het goede voorkomen van mijzelf en mijn vrouw, maar nog meer met het vakmanschap van de fotografe.

Het zijn erg mooie foto’s geworden en een erg mooi album dat de foto’s heel goed tot hun recht doet komen. Ik kan het hier natuurlijk moeilijk allemaal tonen, dus u zal mij op mijn woord moeten geloven. Tenzij u mij natuurlijk kent en mij weet wonen. Dan mag u altijd eens binnen springen om er een kijkje naar te komen nemen.

En nogmaals bedankt aan de fotografe voor het mooie werk.

Tijdens ons trouwfeest hadden we op elke tafel een wegwerpfototoestel gezet zodat iedereen zelf foto’s kon maken tijdens het verloop van het feest. De bedoeling was dat dit mooie/grappige foto’s zou opleveren en dat is ook gebeurd.

Bij deze:

Uiteindelijk zijn we er in geslaagd van een openingsdans te kiezen. En hij kwam zelfs van de cd die de Echtgenote gaan kopen was. Uiteraard bent u benieuwd naar welke het geworden is, dus ik ga u niet langer in spanning houden. Het was trouwens geen cliché openingsdans als u het mij vraagt.

Maar nu to-the-point: Het nummer was Don’t ever go van Reborn. Een geslaagde keus als je mij vraagt.

Eén van de cadeaus op het trouwfeest was de Botswana boom van mijn collega’s.
Deze boom blijkt een hele speciale boom te zijn. Als je deze plant in een bodem van behangerslijm, koper en nikkel dan groeit er geld aan de takken.

Ik ga er mijn plezier nog aan beleven om alles te zoeken. Maar toch heel hard bedankt aan mijn collega’s.

Het uitgebreid verslag van mijn vrijgezellenavond volgt nog, maar tot dan kunnen jullie al genieten van een paar sfeerbeelden van de dag/avond.

Vandaag was een speciale dag!

Niet alleen waren de Vriendin en ik 10 jaar samen, maar vandaag was ook het begin van ons leven samen als man en vrouw. Sinds 17h30 vandaag (30 oktober 2007) zijn we officieel gehuwd. De trouw voor de kerk is wel pas aanstaande zaterdag maar vandaag is het reeds officieel.

Pfff, het trouwfeest is volgende week zaterdag al en we hebben nog steeds geen openingsdans. Zelfs na het kopen van de cd met De mooiste openingsdansen zijn we nog geen stap verder gekomen. Blijkbaar is geen enkel nummer echt geschikt genoeg. Ik word er bijna zot van.

Indien u een goed idee hebt, laat het maar weten, misschien komen we zo een stap verder.

Gisteren legde de Vriendin Verloofde een belangrijke taak op mijn schouders. Ze vroeg mij om liedjes uit te zoeken die we zouden kunnen spelen tijdens de huwelijksviering en als het kon ook de openingsdans maar daar had ze zelf een voorstel voor waar ik me goed kon in vinden.

Dus kroop ik achter mijn computer, opende mijn M schijf (van Muziek uiteraard) en begon alle nummers één voor één te doorlopen. Na ongeveer anderhalf uur was ik door mijn muziekbestanden door en had ik een lijstje van een tiental nummers klaar waaruit de Verloofde dan de nummers voor de misviering gekozen heeft. Welke nummers dat zijn, ga ik natuurlijk nog niet verklappen, maar als u naar de mis komt, zal u het zelf kunnen horen.

Ik kan u wel enkele nummers meegeven die het niet gehaald hebben:

• Guns ‘n’ Roses: November Rain
• Marco Borsato & Sita: Lopen op het water
• Bon Jovi & Jennifer Nettle: Who says you can’t go home
• Boyzone: Father & Son
• Faith Hill: There you’ll be

Met de muziekkeuze is er weer een puntje van de todo-lijst afgewerkt. Vanavond ga ik nog de layout van het misboekje opmaken zodat dit naar de drukker kan gedaan worden en we weeral een stapje dichter bij de perfecte misviering zijn.

Het schoot me net te binnen.

Binnen exact één maand staan we voor een grote verandering. Binnen een maand gaan de mensen ons aanspreken als meneer en mevrouw Van den Eynde. M.a.w. binnen één maand is ons huwelijk (voor de kerk tenminste, voor de wet zijn we dan al getrouwd).

Het begint nu toch af te korten. Is dit nu het moment waarop ik zenuwen moet beginnen te krijgen?