Vier jaar heb ik op een groot Siebel project gewerkt. Van (bijna) dag één was ik er bij en ik heb enorm veel geleerd tijdens die vier jaar – wat eigenlijk gigantisch lang is voor een consultant – en veel toffe collega’s leren kennen. Ok, er waren ook mindere momenten, maar die zijn er overal wel.
En vandaag was het de laatste dag. Het einde van een tijdperk. Maar niet getreurd, want voor elke deur die sluit is er een nieuwe die opengaat en dus kan ik mij vanaf morgen voor 110% smijten om een nieuw project. Nieuwe dingen doen en leren met Siebel. Nieuwe mensen leren kennen en oude collega’s terug zien. Ik kijk er naar uit. Maar ik wou toch nog even iedereen met wie ik samengewerkt heb de afgelopen vier jaar bedanken.
Sinds kort heb ik op het werk naast een Windows XP machine ook een Windows 7 pc. De bedoeling is dat we testen hoe Siebel 7.8 zich gedraagt onder Windows 7 en Internet Explorer 8. En op zich valt het best nog mee. Toch zeker voor een eindgebruiker. Op een paar kleine dingen na – zoals het resizen van een popup – lijkt het erop dat de eindgebruiker niet veel hinder zou ondervinden.
Voor een ontwikkelaar is het echter een ander verhaal.
Als we Siebel lokaal gebruiken – met een SRF bestand vanop onze eigen pc – zijn er wat probleempjes. Als er compileerd wordt in Siebel Tools, sluit Internet Explorer af en als het compileren klaar is start Siebel opnieuw in Internet Explorer. Maar in de achtergrond worden de verschillende processen die Siebel hierbij gebruikt niet helemaal afgesloten. De processen iexplore.exe, java.exe en jp2launcher.exe blijven rustig verder draaien. Met tig compiles per dag resulteert dit dan in een gigantische hoeveelheid draaiende processen.
Running processes
En dus moet ik om de zoveel tijd een batfile draaien die al deze processen gaat afsluiten, anders loop ik het risico dat mijn pc onvoldoende geheugen over blijft hebben.
Vanmorgen deed de computer op het werk van You are running out of disk space on c. To free space on this drive by deleting old or unnecessary files, click here.
Intensief onderzoek leerde me dat ik nog slecht over 78 MB van mijn 75 beschikbare GB over had. Op het eerste zicht leek dit vreemd omdat er amper is op mijn computer geïnstalleerd staat en ik al zeker niet met grote bestanden werk.
In tweede instantie dacht ik aan Siebel. Siebel heeft de neiging om nogal grote logbestanden bij te houden. Je kan namelijk instellen hoe intensief Siebel alles moet bijhouden en als dit op het hoogste niveau staat, krijg je al gauw zeer grote bestanden.
Maar laat ik nu net gisteren nog door de logfiles gegaan zijn en echt veel of zeer grote bestanden waren er toen niet.
Uiteindelijk bleek dat de log bestanden van Siebel Tools – de ontwikkeltool van Siebel – er ook iets van kan. In de log folder stonden 374 bestanden tussen vandaag en 19/06/2009 voor in totaal 58,5 GB.
Op sommige momenten moet ik echt wel veel gevraagd hebben van Siebel Tools want twee logbestanden flirtten zelfs met een grootte van 900 MB. Een mens zou er zowaar nieuwsgierig naar worden om te weten wat daar allemaal instaan. Alleen jammer dat zelfs Notepad++ niet overweg kan met bestanden van die grootte.
Nu even snel alles de prullenbak inkieperen en mijn pc kan er weer even tegen.
Voor ik het vergeet ook nog even de leason learned van de dag mee geven. Als uw pc met een bijna volle schijf zit, is het de schuld van Siebel. Tenzij u niets van doen heeft met Siebel, dan ligt het aan iets anders en zal u nog even verder moeten zoeken.
Een nieuwe Siebel release is niet enkel stressvol voor het ontwikkelteam in het weekend dat alles op productie gezet wordt, maar het brengt ook een hoop stress mee voor de gebruikers tijdens de eerste dagen waarin ze met het nieuwe product moeten werken.
Zeker als Siebel nog eens gecombineerd wordt met Genesys en een CTI toolbar geïntegreerd is waarmee de eindgebruikers hun telefoon kunnen opnemen en eventueel klanten kunnen doorschakelen. Een volledig nieuw systeem dus. En zoiets gaat altijd gepaard met de nodige problemen. Vandaar dus dat er een War Room was opgezet in het gebouw waar (een deel van) het call center zit, zodat de mensen die hulp kunnen bieden bij dringende gevallen snel kunnen reageren.
En zo kwam het dat ik maandag, gisteren en vandaag in deze War Room zat om mee te helpen kort op de bal te spelen bij eventuele problemen.
En hoewel we het best druk hebben gehad was er geen echte zondvloed van problemen. Er waren wat problemen ivm de combinatie pc/telefoon en ook Java Runtime Environment liet van zich horen met de nodige probleempjes van dien, maar over het algemeen was het gevoel goed.
De gebruikers waren tevreden over hun nieuwe software en vinden dat het beter werkt dat de vorige programmatuur. En dat is uiteindelijk wat telt.
Toch ook nog even een pluim voor de gebruikers zelf. Het viel me op dat ze het werken in Siebel vrij snel onder de knie hebben, wat zeker niet evident is. Toegegeven, er kwamen soms wel een paar vraagjes die voor ons vanzelfspreken waren, maar over het algemeen ging het zeer vlot. Dit is mijns inziens te danken aan een goede training en een goede mentaliteit en inzet van de gebruikers.
Morgen zit ik nog een voormiddag in de War Room en daarna keer ik terug naar mijn vertrouwde bureau. Dan zijn de gebruikers echt klaar om hun vleugels uit te slaan wat Siebel betreft.
Vandaag hebben we op het werk een Production Launch voor onze Siebel applicatie. De vijfde grote alweer. Dat wil zeggen weekend- en een beetje nachtwerk want zoiets kan natuurlijk niet gebeuren als de systemen in gebruik zijn.
Bij zo’n Siebel Production Launch is iedereen eigenlijk een beetje afhankelijk van iedereen. Sommige stappen dienen genomen te worden voor andere stappen kunnen beginnen.
Alles begint uiteraard met een DB backup waarna de import van de Siebel repository dient te gebeuren en een synchronisatie van het database schema.
Daarna kan ik aan de slag. Mijn grootste verantwoordelijkheid is het laden van de LOV’s (List of Values). LOV’s zijn heel belangrijk in Siebel. De LOV’s worden gebruikt voor alle drop-down menu’s zoals bijv. de status van activiteiten of Service Request. Voor een deel van de LOV’s kan die gebeuren door gebruik te maken van ADM (Application Deployment Manager) waarbij je de LOV’s van het ene systeem exporteert naar een xml file en deze inlaadt in het productiesysteem. Dit gaat bijzonder snel en gebruiken we voor LOV’s die nieuw gecreëerd zijn voor deze release.
Maar dan zijn er nog de LOV’s die al bestonden en waaraan aanpassingen gebeurd zijn. Deze dienen manueel aangepast te worden in de Productie omgeving en dat neemt een bepaalde tijd in beslag. Dus is het nu aan mijn om – zodra ik kan – zo snel mogelijk alles correct over te zetten zodat de rest ook aan de slag kan. Want zonder LOV’s zit de rest vast.
Nu ik u een beetje basis informatie over Siebel heb bijgebracht ga ik verder wachten tot ik kan beginnen. U mag trouwens in de toekomst nog blogposts verwachten over Siebel op deze blog. Kwestie van ook eens over iets technisch te schrijven.
Naar aloude traditie hadden we ook voor de succesvolle release van 4.0 op het project een teamevent. En onze project manager had de meest sublieme namiddag/avond activiteit gepland: Het Grand Casino Brussels.
Na de meeting was het tijd voor aperitief met hapjes – champagne uiteraard want als we iets doen, doen we het in stijl. Na het aperitief kregen we een lekkere drie gangen maaltijd voorgeschoteld in restaurant 360°.
Na het eten was het dan eindelijk zo ver. Spelen in het casino. Eerst kregen we nog een kleine inleiding in Blackjack en Roulette zodat we niet onmiddellijk zouden gepluimd worden.
Na de initiatie volgde er een kleine verrassing. Voor ieder van ons was er een klein budget voorzien in chips die we naar hartelust konden uitgeven in het casino.
In gedachte zag ik me al vele honderden euro’s winnen aan de Blackjack tafel, maar de werkelijkheid was anders. Boven op mijn bugdet dat ik gekregen had, had ik besloten om nog eens €50 chips te kopen zodat ik eventjes verder kon maar blijkbaar ben ik niet voor het geluk geboren want het geld was sneller op dan verwacht. Jammer maar helaas. Ik had liever wat geld verdiend uiteraard, maar we zijn toch weer een fantastische ervaring rijker.
PS: bovenstaande foto is niet genomen in het casino, maar in de vergaderzaal waar de meeting doorging. Omwille van veiligheidsredenen was het niet toegestaan om foto’s te nemen in het casino of het restaurant.
Naast Wimblog heb ik nog een blog waar ik mijn ervaringen als Siebel consultant met de wereld deel. Niet dat dat er zoveel zijn, ik zou er eens vaker op moeten schrijven. Al was het maar omdat de CRM-gerelateerde ads van Google best wel wat waard zijn per klik.
Die blog heeft uiteraard niet zoveel lezers. Dit komt deels door de lage frequentie van nieuwe posts en deels door de beperkte doelgroep.
In tegenstelling tot wat ik hier heb zitten roepen zijn The Usual Suspects er niet in geslaagd om de Hercules Trophy 2008 te winnen. De dag was nochtans zo goed begonnen met een fantastische teamfoto. Op de foto zijn te herkennen: bovenaan van links naar rechts: Wim, Collega P. en Collega G. Onderaan zien we van links naar rechts Collega R. en Collega C.
Na de openingsceremonie kon het echt werk dan beginnen. Onze eerste proef was Power Jump. Op een trampoline met elastiken aan u vastgemaakt proberen om salto’s te maken. Het maximum van de punten kon gehaald worden door een enkele salto voorwaarts, een enkele salto achterwaarts, een dubbele salto voorwaarts, een dubbele salto achterwaarts en een hoogtesprong. Wat op het eerste zicht erg makkelijk leek, bleek verrassend moeilijker dan gedacht. Getuige hiervan het filmpje dat Collega R. gemaakt heeft. De persoon met de witte broek ben ik. We scoorden een schamele 15/44.
Het tweede event van de dag was Bugxter en ging ons beter af. Met een buggy over een modderige parking rijden en tussen kegels door slalommen ligt meer in onze aard blijkbaar en we scoorden een mooi resultaat van 16 rondjes. Jammer genoeg hadden we genoeg kegels omver gereden om dankzij de strafpunten twee ronden minder te krijgen. Maar we waren vuil en we hadden ons geamuseerd, de dag kon al niet meer stuk. Het derde event was Highland Games: zak- en paalwerpen, hout zagen en paalslalom in een Schotse outfit. De proef liet ik aan mijn voorbij omwille van de blessure waar ik nog niet helemaal van hersteld ben. Onze score op dit onderdeel was ook niet echt aan de hoge kant, maar het zak- en paalwerpen leek me niet echt eenvoudig.
Na de lunch stond er Speedminton op het programma. Dit onderdeel hebben we gewonnen, maar wel een klein beetje omdat we hulp kregen van het team waartegen we moesten spelen. Dit team was ook van ons bedrijf en deed niet mee voor de eindoverwinning. Voor twee flessen champagne was de score snel veranderd in twee keer 2 – 0 voor ons. Door de wind was het trouwens onmogelijk om deftig speedminton te spelen. Lange rally’s waren niet mogelijk.
Na het streetsurfen was het ropeskipping. Deze proef was ook niet op het (strake) lijf van The Usual Suspets geschreven. Een gezamelijk falen zorgde ervoor dat we als laatste eindigden in deze proef. Jammer maar helaas.
Bij het Karten dachten we een glansprestatie neer te zetten maar door een foutje van de jury kunnen we zeggen dat we geflikt zijn. Meer ga ik er niet over zeggen, ik heb het voorval gisteren afgesloten. Toch wil ik jullie de fenomenale techniek van Collega R. nog even mee geven.
Na de snack – die we niet opgebruikt hebben omdat ik bij de jury mijn gelijk probeerde te halen mochten we het water op voor Acro Raft. Acrobaten toeren op een raft dus. Geniet van het filmpje. Een mooie tweede plaats was een resultaat om fier op te zijn.
Het laatste gemotoriseerd onderdeel was Quads rijden. Dit onderdeel was niet echt mijn favoriet en Collega P. gaf ook toe niet zo goed te zijn in het quad rijden. Ik kreeg het ding eigenlijk nooit onder controle en bijgevolg hebben we niet zo veel rondje kunnen afleggen. Ik heb het zelfs gepresteerd om even in het decor terecht te komen. Zonder erg wel, maar met het nodige gelach van de teamgenoten.
De zwaarste en laatste proef was Cross Country. Een hindernissen parcours over en door het water. Door een foute keuze om geen schoenen te dragen hadden we een tijd van 4 minuten en 12 seconden. Niet slecht, maar zeker niet voldoende voor de overwinning.
Na de receptie en een deugddoende douche was er naar aloude traditie een zeer lekkere en uitgebreide barbeque met aansluitend een feestje om u tegen te zeggen. Jean-Bosco Safari bracht de sfeer in de tent en de champange vloeide rijkelijk. Een waardige afsluiten dus van een onvergetelijke dag. Volgend jaar hoop ik opnieuw van de partij te kunnen zijn, maar dan wel met een beter eindresultaat hopelijk.
Op het project waar ik werk hebben ze – zoals op de meeste plaatsen – een tijdsregistratie systeem. De uren die je gewerkt hebt kan je online nakijken om te zien of je wel voldoende werkt. Bij mij was het sinds december 2007 – toen kreeg ik een nieuwe badge – niet meer mogelijk om die uren op te vragen.
Naar aloude traditie hadden we ook voor de succesvolle release van 4.0 op het project een teamevent. En onze project manager had de meest sublieme namiddag/avond activiteit gepland: Het Grand Casino Brussels.
Recent Comments