Wimblog

Blijkbaar zijn er op dit moment veel openstaande vacatures voor Siebel jobs. En blijkbaar zijn er ook erg weinig mensen beschikbaar.

Afgelopen week kreeg ik nog een uitnodiging tot een gesprek via het contactformulier van mijn blog en zonet kreeg ik van een andere firma een telefoontje voor ook een uitnodiging.

Toen ik nog bij mijn vorige werkgever zat, stond mijn CV op Stepstone. Als je die CV aanpast komt hij bovenaan de lijst te staan en dan kreeg ik gegarandeerd binnen de twee à drie dagen telefoon om ergens op gesprek te gaan.

M.a.w. het is een veel gevraagde positie. En zeggen dat ik er per toeval ingerold ben, maar daar zijn we dus niet rouwig om. Dus mensen die een carriereswitch willen maken, Siebel is the way to go.

Vandaag was het de laatste keer dat ik om 5 uur moest opstaan. Allez, op regelmatige basis gezien dan toch. En ik ben er niet rouwig om.

U moet weten dat ik vroeger al eens graag uitsliep, maar de laatste jaren kom ik met veel minder slaap toe en had ik ook geen problemen om er ‘s morgens vroeg uit te komen. Maar daar ligt nu het probleem. Als je opm 6 uur opstaat kan je al spreken van ‘s morgens, maar 5 uur is bij mij eigenlijk nog in het midden van de nacht. Hoewel het maar een verschil is van 1 uur is het mentaal toch een heel erg groot verschil.

De reden dat ik niet meer om 5 uur zal moetne opstaan is dat het vandaag mijn laatste dag op het project in Roeselare is. Vanaf maandag mag ik terug van Siebel gaan doen in Brussel – de bewoonde wereld om het zo te zeggen.

Dat wil ook zeggen dat ik ‘s avonds terug op een deftig uur ga thuis zijn en weer wat meer tijd ga kunnen besteden aan Perbuso en zelfs terug ga kunnen gaan trainen. Niets dan voordelen dus.

Afgezien van het vroege opstaan en het lang onderweg zijn was het project in Roeselare erg aangenaam. Een leuke sfeer om in te werken en vooal erg veel bijgeleerd in een korte tijd. Maar ik kijk er toch ook naar uit om maandag op het nieuwe project aan de slag te gaan.

Een tijdje terug had ik een kleine bug in de Siebel productieomgeving toegewezen gekregen om op te lossen.

Als je een activity kopiëerd waar een attachment aan hangt in Siebel, word de attachment ogenschijnlijk ook gekopiëerd, maar als je probeert om deze te openen krijgt de gebruiker een foutboodschap dat de file niet kan geopend wroden.

In de requirements staat als vooropgestelde oplossing dat de attachment niet meer mag mee gekopiëerd worden met de activity plus nog een paar kleine zaken die moeten aangepast worden.

Na een beetje zoekwerk kom ik tot een oplossing die mijns inzien goed te noemen was. Door het verschuiven van de datum van de volgende release verdwijnt deze bugfix uit de scope en moet ik mijn wijzigingen ongedaan maken.

Vandaag kom ik toe en vraagt een collega mij naar dit probleem en welke requirements er bij stonden. Dus ik doe hem de hele uitleg en vraag vervolgens vanwaar zijn interesse komt. Blijkbaar was hij gisteren met een gerapporteerde bug bezig die hetzelfde probleem omschreef. Een andere collega maakte hem er attent op dat ik hetzelfde probleem reeds had opgelost. Ware het niet dat in de requirements van zijn bug stond dat de attachment correct moest gekopiëerd worden.

We spreken hier dus wel degelijk over hetzelfde probleem, twee keer gemeld en twee keer een verschillende vooropgestelde oplossing. Beetje vreemd als je het mij vraagt.

Op het internet lees je soms verhalen van helpdeskmedewerkers die domme gebruikers aan de lijn hebben. Laten we het nu eens andersom doen:

Op het project waar ik werk zijn er dus mensen (eindgebruikers) die in Siebel werken. Als ze een probleem hebben met Siebel bellen of mailen ze naar de helpdesk. De helpdesk maakt een ticket aan in hun systeem op hun beurt mailen ze het incident naar de service desk van mijn werkgever. Daar maken ze een ticket aan in hun systeem en plaatsen de incidentbeschrijving (met beidde ticketnummers) op een Microsoft Sharepoint website. Daar pikken wij het incident op en lossen het op. Indien het over een critical incident gaat, belt onze servicedesk ons op zodat we onmiddellijk kunnen ingrijpen om te voldoen aan de SLA.

De helpdeks op het project heeft al geen te goede naam bij ons en vooral de reputatie om als ze nog maar het woord Siebel zien of horen, het ticket naar ons door te schuiven maar vandaag sloeg het echt alles.

Doordat er vandaag een logfile volzat en de backup die deze file ook leegmaakt gefaald had, was het systeem even geblokkeerd omdat de gebruikers geen data meer konden ingeven. Een critical incident dus dat iedereen impacteerde. Hiervoor kwamen twee tickets.
Het incident was snel opgelost en ik volgde de correcte procedure om het ticket af te sluiten. Hiervoor stuur ik een mail naar de helpdesk van de klant met onze service desk in kopie met de mededeling dat het ticket (beide referenties) opgelost is en mag afgesloten worden. Hiervoor is er een standaard onderwerp en een standaard indeling van de body.

Een klein half uurtje later krijg ik telefoon van onze service desk om te melden dat er weer twee critical incidenten zijn. Groot is mijn verbazing als ik het ticket op de sharepoint website open doe. De inhoud van het ticket is de mail die ik verstuurd heb om de twee vorige tickets te sluiten. De enige plaats waar in heel die mail het woord Siebel voor komt is in de handtekening onderaan de mail en toch slagen ze erin om hiervoor een ticket te maken dat door het Siebel team moet opgelost worden.

Ik heb nog geprobeerd om te bellen en om uitleg te vragen, maar ik heb het maar zo gelaten toen er de eerste keer niet opgenomen werd.

Via Freddy is het volgende stokje bij mij terecht gekomen:

Wat is:

• Mijn werktitel
• Mijn geheime titel
• Mijn droomtitel

Bij deze:

Mijn werktitel
40 tot 50 uur per week is mijn werktitel Siebel Consultant. Dit houdt in dat ik in Siebel ontwikkel wat de klant vraagt en – zoals op dit moment – support geef aan de klant. Het is een fijne uitdagende job (afgezien van het support stuk). Voor ik bij mijn huidige werkgever begon, had ik nog nooit van Siebel gehoord totdat zij mij op opleiding stuurden. En ik been heel tevreden dat zij die beslissing voor mij genomen hebben, want ik zou heel erg graag met Siebel blijven werken. Op het project durft mijn titel ook wel eens afwijken naar release manager, maar die titel klinkt gewichtiger dan hetgeen hij inhoudt. Ik moet ervoor zorgen dat de zaken die in de development omgeving gemaakt worden, mooi geleverd worden in de UAT omgeving.
8 tot 16 uur per week is mijn werktitel Portier. Om eerlijk te zijn is dit de titel die ik het liefste heb/doe. Portieren zie ik meer als een hobby dan als echt werk. Ik ga natuurlijk niet hypocriet doen en zeggen dat het geld mij helemaal niet interesseert. Integendeel, het is goedbetaald werk maar moest ik het enkel voor het geld doen, dan zou ik het niet blijven volhouden. En het houdt mijn leven in evenwicht natuurlijk.
Een variabel aantal uur per week is mijn titel webdesigner. Zo staat het toch op de naamkaartjes van Perbuso. Dit is een nevenactiviteit die ik voornamelijk doe om mijn vrije tijd in te vullen door van mijn hobby mijn werk te maken en dit op legale basis (lees: met BTW-nummer). Zoals ik al zei is dit echt zeer beperkt en we zullen wel zien hoe het loopt. Lukt het niet, dan is het zo, maar ik zal er alles aan doen om het te doen lukken.

Mijn geheime titel
Een geheime titel heb ik niet echt, tenzij je de dingen die de Vriendin tegen mij zegt gaat meerekenen, maar die ga ik niet openbaar maken. Mijn (professionele) is al diversief (klopt dat woord wel) genoeg zonder dat ik nog een paar dingen in het geheim ga doen. Hoewel hitman misschien nog een leuke titel zou zijn. Of gewoon iemand die geld int voor anderen. Dat klinkt niet slecht. Eigenlijk klinkt het wel goed. Dus vanaf nu: heeft u iemand die u nog geld verschuldigd is en krijgt u dit niet terug. Voor een klein percentage van het bedrag + onkostenvergoeding, zorg ik ervoor dat het terugbetaald wordt. Ook voor kleine ongelukken op bestelling kan u bij mij terecht.

Mijn droomtitel
Hier heb ik nog nooit echt over nagedacht, maar als ik echt heel hard mag dromen zou ik er eentje willen waarmee ik genoeg verdien om mijn droomwagen te kunnen kopen (zonder er andere zaken voor moeten op te geven). Ik denk dat mijn droomtitel toch wel ergens richting managment gaat. Ik ben trouwens al aan het overwegen geweest om binnen een paar jaar mijn MBA proberen te behalen en dat zou al een mooie stap in de richting van mijn droomtitel zijn.
Ook het uitbouwen van mijn eigen bedrijf is op het moment een droom. Hoe snel dit gaat gebeuren weet ik niet, maar ik doe het liever rustig en stap voor stap ipv mezelf voorbij te lopen.
Ook het portieren wil ik nog een tijdje blijven doen. Gewoon omdat ik het zo leuk vind. Wie weet kom ik ooit nog aan een grote discotheek te staan, dat zou mooi meegenomen zijn.

Dit stokje doorgeven wordt moeilijk aangezien ik het al op heel veel blogs heb zien passeren. Bij deze werp ik het stokje omhoog en wie het vangt, mag het overnemen. Gelieve wel even te vermelden waar we mogen gaan kijken.

Sinds ongeveer 2 maand zit ik hier in het support team voor de Siebel applicatie die we ontwikkeld hebben. Wij staan in voor de 2e lijn support. Dit zijn vooral ‘change requests’ en kleine aanpassingen. Maar bijvoorbeeld de laatste twee weken waren er ook veel gebruikers die geblokkeerd zaten en wij moesten dan hun sessie sluiten in Siebel.

In het team zitten we met 3 man: Ik, een collega die even oud is als mezelf (en die zitéén of twee dagen per week nog op een ander project) en een Waalse collega.
Deze morgen had ik even de statistieken bekeken omdat ik wel eens wou weten hoeveel incidenten er in het totaal al geweest waren en wat mijn bijdrage eraan was.
De statistieken zagen er als volgt uit:

Waalse collega:  67 incidenten behandeld
Andere collega: 185 incidenten behandeld
Ik:                       414 incidenten behandeld
——————————————
Totaal:                666

Conclusie: ik verdien te weinig :-p

Maandag 9 januari 2006 om 10 uur ga ik mijn Siebel Certification examen afleggen om zo Siebel Certified Consultant te worden. Dat certificaat is toch tamelijk belangrijk voor mijn verdere carriere omdat het bewijst dat ik Siebel onder de knie heb en mij dus eventueel beter maakt dan anderen zonder certificaat (op papier althans).

Het examen is tamelijk moeilijk naar het schijnt. Het zijn 70 vragen die we in twee uur moeten oplossen en om te slagen moet je 70% halen. Mijn plan is om de hele maand december minstens 1 uur per dag te studeren en de week voor het examen, ga ik op de hoofdzetel van het bedrijf zitten om een week te studeren. Normaal gezien zou ik dan toch moeten kunnen slagen voor het examen.

Zoals ik in mijn post van gisteren al schreef valt de opleiding heel goed mee. De cursus noemt Siebel 7.7 Core Consultant Corse. Siebel is een CRM-programma (CRM staat voor Custumor Relationship Management). Met dit programma kan een bedrijf alle informatie over zijn klanten bijhouden, informatie over welke producten de klanten besteld/gekocht hebben,… Natuurlijk moet dit programma geïnstalleerd worden en aangepast worden aan de noden van het bedrijf. En dat is juist hetgeen dat ik op deze cursus ga leren en wat ik daarna ook ga doen.

Vandaag hebben we een inleiding gekregen in het programma zelf en hebben we via een 5-tal labs een beetje de mogelijkheden ervan kunnen ontdekken. Ook een meer technische uitleg over de architectuur van het programma kregen we vandaag te zien. Hoewel het best wel ingewikkeld was, ben ik toch vrij goed mee en heb ik al plezier beleefd aan de opleiding. Het programma is echt wel zeer interessant en ik denk dat de implementatie en de fine-tuning ervan nog leuker zijn, dus ik ga toch wel plezier beleven aan mijn job denk ik – hoewel ik dat nog niet met zekerheid weet.

Na de opleiding ben ik terug naar het hotel gereden en heb ik eens rondgekeken welke mogelijkheden er zijn om te eten. In het hotel zelf is een restaurant, maar daar heb ik nog niet naar de prijzen gekeken. Op 5 minuten wandelafstand is er ook een eetcafe waar de prijzen tamelijk goed mee vielen. Naast het hotel is een Burger King en daar ben ik vanavond gaan eten. In vergelijking met Belgische Fastfood-restaurants vallen de prijzen zeer goed mee. Voor 4,70 ? had ik een groot menu met een Double Bacon Cheese Burger, een grote cola-light en een grote portie friet met ketchup. En daar had ik zeker genoeg mee gegeten. Voor mijn portemonee zou het goed zijn moest ik daar veel gaan eten, maar omwille van gezondheidsredenen is het niet haalbaar denk ik.
‘s Middags kan ik gratis eten op de cursus locatie. Uitgebreid is het niet, maar je kan er sandwiches krijgen met beleg, fruit, warme soep en drank. Meer hoeft dat niet te zijn.

Mijn avonden ga ik proberen door te brengen met het kijken van DVD’s en lezen. Want daar had ik de laatste tijd niet veel tijd voor, maar nu ga ik toch proberen om een paar boeken gelezen te krijgen die ik al lang wou lezen.

Zonet kreeg ik telefoon van iemand van de diens HR van de firma waar ik voor ga werken vanaf oktober. Normaal gezien zou ik mijn eerste dag hebben op 3 oktober, maar omdat er op die dag een cursus Siebel begint die ik zou moeten volgen, vroegen ze of ik al op 29 september kon beginnen. Het zit namelijk zo dat de cursus doorgaat in Amsterdam en ik dus best alles op voorhand al krijg. De cursus zou drie weken duren en ik zou tijdens de week op hotel verblijven in Amsterdam. Dit lijkt me wel een leuk vooruitzicht, zo drie weken op hotel gaan.

Ik heb direct gekeken op de website van Ajax omdat die in de Champions League in dezelfde groep zitten als Arsenal, en zoals je kan lezen op mijn about-pagina, is het een droom om ooit een wedstrijd van Arsenal te kunnen zien. Maar ik heb natuurlijk weeral pech. De match Ajax – Arsenal is al op dinsdag 27 september, dus een week eerder. Jammer, maar ik ga toch proberen om tickets vast te krijgen voor Ajax – Thun. De dag erna zal het moeilijk worden om naar RSCA – Liverpool te gaan kijken vrees ik. Zomaar eventjes van Amsterdam naar Brussel rijden en ‘s avonds terug gaat nogal vermoeiend zijn. Maar dat zien we dan wel weer.