Wimblog

Dankzij de mensen van Adhese kreeg ik de kans om de Scarlet Pocket WiFi te testen. Met de Scarlet Pocket WiFi heb je steeds toegang tot het internet via je eigen netwerk over GPRS/EDGE/3G. Zoals wel velen tegenwoordig heb ik via mijn smartphone ook altijd toegang tot het internet, maar er zijn momenten dat ik liever mobiel online zou kunnen gaan met de laptop. Bijvoorbeeld als ik op urbex-trip ben.

De installatie en configuratie van de Scarlet Pocket WiFi is een fluitje van een cent, zeker als je de instructievideo stap voor stap volgt. Daarna is het gewoon een kwestie van te verbinden met het WiFi netwerk van de Pocket WiFi, de beveiligingscode ingeven en je bent verbonden met het internet.

Onlangs waren we dus op pad toen we op een gegeven moment een locatie niet binnen raakten en wilden beslissen waar we vervolgens naar toe wilden. Dankzij de Scarlet WiFi Pocket was het gewoon een kwestie van de laptop op te starten, draadloos verbinden met het internet Google Earth openen om te kijken welke gekende locaties er in de nabije omgeving waren. Eenvoudiger kan het haast niet.

Toegegeven, bovenstaande kan je ook doen met een smartphone, maar het scherm van een laptop is nu eenmaal groter en het werkt ook iets vlotter dan op een smartphone. Vanaf nu neem ik de Scarlet Pocket WiFi mee op elke trip. Altijd online kunnen gaan wanneer je maar wil, ik denk dat ik nu al niet meer zonder zou kunnen. En het voordeel tegenover bijvoorbeeld je smartphone als modem gebruiken is dat er tot 5 apparaten gelijktijdig verbinding kunnen maken met de Scarlet Pocket WiFi.

Scarlet pocket WiFi

Zolang ik de Pocket WiFi heb, gaat hij samen met de laptop altijd mee op urbex uitstap. Het is echt een zeer grote hulp. Natuurlijk kan ik nog tig situaties indenken waar hij nog van pas kan komen, zoals bijvoorbeeld op de trein van en naar het werk.

Canvas

Een week of twee geleden kreeg ik een mailtje van herinneringenoplinnen.nl met de vraag of ik een foto van mij op canvas wou afgedrukt zien. Het bleek dat de vrouw van de zaakvoerder fan is van mijn blog en ze één van mijn foto’s wilden afdrukken waar ik een review over zou schrijven.

Eerlijk gezegd wou ik al een tijdje één bepaalde urbex foto laten afdrukken dus deze vraag had niet beter kunnen komen. De foto in kwestie is de trap in Schotte, en naar mijn mening een van mijn betere urbex foto’s.

Gisteren – op een feestdag dan nog – werd er dan een groot pak afgeleverd. Stevig verpakt in karton en bubbeltjesplastiek zat mijn canvas van 50 x 70 cm.

Het eerste wat me opviel was dat – zoals bij andere afdrukcentrales – de foto niet helderder gemaakt was, maar er net hetzelfde uitzag als op mijn scherm. Het is nu eenmaal een donkere foto, dat is deel van sfeer die hij uitstraalt, en de foto lichter maken had hem hoogstwaarschijnlijk verpest.

Maar bij herinneringenoplinnen.nl hebben ze de foto afgedrukt zoals hij bedoeld is. Daarnaast ben ik erg tevreden over de afdrukkwaliteit. Een hele tijd geleden had ik een foto van mijn nichtje laten afdrukken op canvas via Extrafilm Smartphoto en zowel de afdrukkwaliteit als de kwaliteit van de afwerking zijn bij herinneringenoplinnen.nl stukken beter.

Waar bij Smartphoto het canvas rond een houten kader gespannen was zonder meer (en nog niet eens strak), zit er bij deze foto nog een stuk karton tussen de foto en het hout wat de stevigheid natuurlijk ten goede komt. Er is echter een klein puntje waar ik geen rekening mee gehouden had. Doordat het canvas rond het hout gespannen is, gaat de rand van de foto verloren. Op zich kan dit geen kwaad, maar bij deze foto valt bijvoorbeeld het uiteinde van de leuning van de trap weg. Maar als je hier rekening mee houdt is dit geen probleem. Gelukkig is de symmetrie van de foto niet verloren gegaan dus ik val er niet over.

Zou ik op basis van deze canvas herinneringenoplinnen.nl aanraden? Absoluut! Zeker als ik het vergelijk met de kwaliteit van Smartphoto.

Dankzij Adhese en Sony Pictures mocht ik gisteren – samen met een select groepje andere bloggers – de screening bijwonen van The Social Network, het verhaal achter de oprichting van Facebook door Mark Zuckerberg.

Ik zou natuurlijk kunnen proberen om een degelijk gefundeerde review neer te schrijven over de film, waarin ik vertel hoe gelaagd deze is en welke – in mijn ogen – de diepere betekenis is, maar vermits ik dat toch niet kan, raad ik aan om elders de reviews te lezen.

Wat ik wel kan zeggen is dat het een bijzonder goede film is mede dankzij het uitstekende regiewerk van David Fincher, de man die ons eerder al Fight Club en Se7ven bracht. Het is een flitsende film die van bij het begin je aandacht opeist en dit bijna twee uur lang blijft doen.

Na de screening werd – terecht – de vraag gesteld of de film ook gesmaakt zou worden door de gemiddelde Facebook gebruiker of mensen die Facebook absoluut niet gebruiken. Zulke mensen bestaan, wees maar gerust. Het antwoord daarop is absoluut.

Het verhaal, hoe je met een goed idee een hoop geld kan verdienen, of het idee nu gestolen is of niet, spreekt iedereen wel aan geloof ik. Los daarvan is het ook echt een goede film. Vandaar dat ik de film nog eens ga bekijken, deze keer samen met mijn vrouw – zij is één van die personen die geen Facebookaccount heeft (maar wel over mij schouder meeleest).

De film komt bij ons op 27 oktober in de zalen. In de tussentijd kan je hieronder alvast de trailer bekijken.

Mijn laatste flitsboete dateert van 3 juli vorig jaar en dat is grotendeels te danken aan mijn Coyote. Sindsdien probeer ik iedereen die ik ken ervan te overtuigen om ook eentje aan te schaffen. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat ze niet te snel mogen rijden, maar dat moet ieder voor zich uitmaken. En als ze dan toch te snel willen rijden, kunnen ze maar beter een Coyote kopen.

Twee weken geleden was P. ook eindelijk ervan overtuigd dat hij best eentje zou kunnen gebruiken en kocht hij de Coyote V2 – de zogezegd verbeterde versie van de Coyote.

Op zondag reden we samen – met mijn auto – naar een locatie om van urban exploration te gaan doen en leek het mij het ideale moment om deze nieuwe versie eens te testen.

Onmiddellijk bij het vertrekken trokken we al vreemde ogen toen de Coyote V2 ons meldde dat er 5 verkenners waren. Op zicht niets vreemd, ware het niet dat het 6h ‘s morgens was en we ons in een straat in een godverlaten dorp in Vlaams Brabant bevonden. Eén verkenner had normaal geweest, ik was – met mijn Coyote – net daarvoor ook in die straat gepasseerd, maar 5 leek ons toch wat veel. Later zouden we het snappen.

Een nieuwe functie op de Coyote V2 is de constante aanduiding van de op dat moment geldende snelheidslimiet. Op het – duidelijk leesbare – kleurenscherm zie je in de linkerbovenhoek hoe snel je mag rijden en door middel van een rode of groene cirkel wordt getoond of je boven of onder die snelheid zit. Uiteraard wordt je snelheid ook getoond op het scherm dus die gekleurde cirkel is niet meer dan spielerei. De aanduiding van de toegestane snelheid is zeer correct. Bijna onmiddellijk bij het passeren langs een verkeersbord wordt deze aangepast.

Over de basis functionaliteit kan ik zeer kort zijn. De Coyote V2 werkt net zo goed als de V1. Hij duidt evenveel verkenners aan op snel- en steenwegen en de snelheid waarmee je rijdt is op beide toestellen identiek. Het enige echt ergerlijke bij de V2 is dat als je hem zo uit de doos gebruikt, een (zwoel bedoelde vrouwen-) stem je vertelt als er een vaste of mobiele camera staat. Maar gelukkig kan je dit afzetten.

Een nieuwe functie op V2 is het melden van obstakels zoals files en werken, maar voor mij persoonlijk hoeft dat niet. Ik krijg die aanduidingen ook via TMC op mijn GPS, zowel in tekstvorm als op de kaart. Op de Coyote is het handig maar niet noodzakelijk.

Om nog even terug te komen op het groot aantal verkenners dat we ‘s morgen hadden. Toen we terug naar huis vertrokken, kregen we de melding dat er 56! verkenners waren. Bijzonder vreemd leek ons eerst. Maar na de handleiding iets beter gelezen te hebben bleek het te gaan om de stadsmodus waarbij het aantal verkenners in een straal van 5 km weergegeven worden. Over de toegevoegde waarde hiervan heb ik mijn twijfels, maar sommigen gaan het misschien als een pluspunt zien. Gelukkig kan ook dit afgezet worden.

Twee ritten en in totaal 150 km is natuurlijk niet veel om een volledig beeld te hebben van het toestel. Dus als er iemand is die zijn Coyote V2 eens wat langer wil uitlenen, mag hij/zij het altijd laten weten. Maar wetende wat ik nu al weet door zelf de Coyote te gebruiken, zou ik een Coyote V2 kopen? Ja, indien ik er nog geen had. Maar mijn Coyote aan de kant schuiven voor een V2, dat zal nog niet onmiddellijk gebeuren, daarvoor is de toegevoegde waarde van de V2 net iets te klein.

Puur toevallig ontdekte ik gisterenavond dat ik met mijn – in bruikleen gekregen – Samsung Wave screenshots kan maken. Ik wou een foto laten zien aan mijn vrouw en ontdekte dat er een afbeelding van mijn (geblokkeerde) scherm tussen mijn afbeeldingen zat.

Maar hoe doe je dat nu, zo’n screenshot maken van je Samsung Wave?

Druk op de diamantvormige knop in het midden onder je scherm en hou deze ingedrukt. Druk dan op de vergrendel knop rechts boven aan de zijkant. De screenshot wordt automatisch opgeslagen in de afbeeldingen folder.

Ook in games kan je trouwens screenshots maken. Dit is bijvoorbeeld het (standaard meegeleverde) spel Asphalt 5:

Afgelopen week in de Provence besloot ik om naast foto’s met mijn Canon ook foto’s te maken met de Samsung Wave die ik nog altijd heb om te testen. Kwestie om hierover ook een review te kunnen schrijven.

En zo kwam het dat ik aan het uitkijken was over de Vallée des Baux en een foto wou maken. Meer door een stom toeval dan door kunde ontdekte ik ineens de panorama functie die de Samsung Wave aan boord heeft. Ik heb nooit geweten dat panorama foto’s maken zo eenvoudig was.

Nadat je de functie hebt gekozen, geef je aan in welke richting je panorama foto moet gaan. Boven, onder, links of rechts. Vervolgens neem je de eerste foto en verschijnt er, naast de  standaard ‘zoeker’ (de focus indicator) een tweede rechthoekje in beeld. Door de Samsung Wave in de richting te bewegen die je in het begin opgaf probeer je dit rechthoekje in de ‘zoeker’ te krijgen. Dit kan je drie keer doen om zo tot een panorama foto van 4 foto’s te komen.

En zo ziet de panorama foto er uit.

Uiteraard kan zo’n panorama foto niet tippen aan een ‘echte’ foto – onderstaande foto is gemaakt met mijn EOS 7D en bestaat uit 16 nabewerkte foto’s – maar het mag gezegd worden dat de Samsung Waver het er zo slecht nog niet van af brengt, zeker gezien het maar een gsm is. Ideaal dus als je snel een panorama foto wil maken en geen fototoestel in de buurt hebt. Ik denk dat veel mensen zelfs niet zouden zien dat de foto met een gsm gemaakt is. Een mooie functie dus.

Ondertussen gebruik ik de Samsung Wave bijna twee weken en is het tijd voor een eerste indruk.

Look and feel

Tot nu toe was elke gsm die ik had een Nokia. Dus het was wel even wennen aan het menu, temeer omdat het mijn eerste gsm met touchscreen is. Maar eens je weet waar je alles kan vinden is het aangenaam werken met de Samsung Wave. Mails versturen, twitteren of sms’en met een touchscreen is natuurlijk niet hetzelfde als op een volwaardig toetsenbord maar als ik de gsm een kwartslag draait – waarbij het toetsenbord op het scherm breder wordt – gaat het toch zeer vlot. Typen tijdens het autorijden gaat wel niet zo vlot gaan maar ik denk dat zoiets ook wel een voordeel kan zijn.

Het gebruik van contacten vind ik fantastisch. Uiteraard heb je de gewone contacten op je gsm met hun telefoonnummer en eventueel emailadres. Daarnaast kan je ook contactpersonen van Facebook opslaan op je toestel en deze eventueel koppelen aan bestaande contacten. Hierdoor kan je op een plaats alle gegevens van een bepaalde persoon bekijken, samen met hun facebookfoto’s en -activiteiten.

Ook de manier waarop je geschiedenis en sms’en worden weergeven is aangenaam om mee te werken. In een oogopslag zie je alle historiek en de sms’en worden gegroepeerd per contactpersoon, zo zie je op welk sms’je je een antwoord hebt gekregen.

Het is duidelijk dat Samsung een gebruiksvriendelijk toestel heeft willen maken en hier duidelijk, mede dankzij het nieuwe Super Amoled scherm, in geslaagd is.

Social Media en meer

Standaard is de Samsung Wave uitgerust met een applicatie voor Facebook en Twitter. De Facebook app is zeer handig en gebruik ik dan ook geregeld. De Twitter applicatie is dan weer iets minder. Daar is het bijvoorbeeld niet mogelijk om een reply te doen op een reply. Op de homepage waar de updates van je followers te zien zijn kan je op een tweet klikken en kiezen om te reply’en. In de @youngcrazyfool tab kan ik dit niet.

Maar geen probleem. De browser die Samsung levert werkt zeer vlot en dus gebruik ik die wel voor Twitter. En ook voor Gmail trouwens. De mailclient op de Samsung Wave haalt wel mails op van een Gmail account, maar enkel de mails die in de inbox terecht komen en niet de mails die de inbox skippen. Ergens wel begrijpelijk natuurlijk. Een ander minpuntje is dat telkens er op nieuwe mails gecontrolleerd wordt een bliepje klinkt, ook als er geen nieuwe email is. Maar nu ben ik aan het muggeziften.

Ook mis ik nog een applicatie voor Foursquare, maar ik gok dat het slechts een kwestie van tijd zal zijn voor zo’n applicatie beschikbaar is voor het Bada besturingssysteem.

AMI

AMI is het multimediasysteem van mijn A4 Avant en connecteert via bluetooth met mijn gsm. Ook met de Samsung gebeurt de koppeling heel eenvoudig en worden mijn contactpersonen mooi ingeladen in het adresboek van AMI. Hier ook wel een klein minpuntje. De adressen van de contactpersonen in mijn Samsung worden niet gesynchroniseerd met AMI waardoor ik deze adressen dus niet kan gebruiken in mijn navigatiesysteem.

Aan de andere kant leest AMI wel de hele gesprekkenlijst uit zodat ik eenvoudig één van de laatst gekozen nummers kan oproepen vanuit het menu. Dit was bijvoorbeeld niet het geval bij mijn Nokia E71. Daar zag ik enkel de gekozen nummers sinds de laatste synchronisatie met de gsm.

Tot nu toe ben ik zeer onder de indruk van de Samsung Wave. Ik heb op nog geen enkel moment eraan gedacht om eventueel terug te gaan naar mijn oude vertrouwde Nokia E71. Ik ben benieuwd of het toestel mij verder kan blijven verbazen in de komende weken.