Category Archives: Revalidatie

Spoeddienst Tienen

5 Replies

Sinds vrijdagnacht heb ik last van een felle pijn in mijn pas geopereerde knie. Zo fel zelfs dat ik zwaar aan de pijnstillers moest (lees 1200mg ibuprofen op een dag) om het draaglijk te houden. Vandaag besloot ik dan maar om het zekere voor het onzekere te nemen en naar de dokter van wacht te gaan.

Deze verwees mij door naar spoed want de zwelling van mijn knie en de warmte voorspelde niet veel goed volgens hem. Maar op spoed vertelde de assistent mij dat er niets aan de hand was en dat ik terug naar huis mocht. Wel had hij een afspraak gemaakt met de chirurg voor dinsdag aanstaande.

Omdat ik niet erg opgezet was met de weinige informatie dat hij gaf werd er even een discussie gevoerd. Het volgende geeft een mooi beeld van deze discussie.

…
Wim: Is er iets dat ik moet nemen van medicatie?
Assistent: Dat staat in de brief.
W: De brief die geaddresseerd is aan Dr. Vanderwaeren?
A: het is een open enveloppe hé!
…

Meer woorden ga ik echt niet aan vuil maken. Dat heb ik al gedaan op de spoedafdeling. Het enige wat ik nu kan doen is rusten, pijnstillers nemen en wachten op beterschap.

Ik wil wel nog even meegeven dat de verpleegsters in de spoedafdeling fantastisch werk doen. Als het goed is mag het ook gezegd worden.

Hopen

2 Replies

Maandag was het de dag van de operatie om mijn gekantelde knieschijf terug op zijn plaats te krijgen. De operatie zelf is goed verlopen. Ik ben vlot wakker geworden uit de narcose en van pijn is er bijna geen sprake.

Wat ik wel wat vreemd vond was dat waar de chirurg eerst sprak over een klein gaatje, er nu opeens een vrij grote snee is met 6 draadjes is. Misschien heb ik het wel verkeerd gehoord, maar het was eventjes schrikken.

Bovendien is de wonde niet echt mooi genaaid. Ik heb al wel wat ervaring met littekens en ik vrees dat dit een van lelijkste is dit ik tot nu toe heb. Maar uiteraard is zoiets bijkomstig, als de operatie maar geslaagd is.

En daar wringt het schoentje toch een beetje. Na de operatie spraak de chirurg net iets te vaak de woorden ‘ik hoop‘ uit om mij er volledig van te overtuigen dat alles goed gelukt is. Mijn twijfel werd er niet minder op toen ik de brief las die eigenlijk voor mijn huisarts bedoeld was.

[...]

Behandeling:
Een brede open laterale release werd uitgevoerd onder alg verdoving.
Haemostase van de art geniculata.
Hopelijk treedt er voldoende correct op met tonificatie oefeningen van de vastus medialis, zoniet TAGT bepaling op CT en ev proximale of distale realignatie. Dit zijn wel grotere ingrepen met een gipsimmobilisatie en vooral een langdurige revalidatie.

[...]

Niet echt geruststellend allemaal. Temeer omdat hij bij de vorige consultatie ook al twee keer over een eventuele andere operatie sprak. Eerlijk gezegd wil ik daar nu niet aan denken, maar het spookt toch door mijn hoofd.

Morgen heb ik mijn eerste sessie bij de kinesist en binnen een dikke drie weken mag ik op controle gaan. Dan pas zullen we weten of de operatie geslaagd mag genoemd worden of niet. Tot dan leef ik op hoop.

Cutivate

3 Replies

Vanmorgen had ik een afspraak bij een dokter om mijn bloed te laten trekken in de hoop dat er zo achterhaald kan worden waarom ik zo moe ben de laatste tijd. Omdat ik nog altijd aan het hoesten ben heeft hij ook aangeduid dat er moet getest worden op een bepaalde bacterie die dat zou kunnen veroorzaken. Hierdoor zou ik ‘s nachts ook hoesten (onbewust) en dus te weinig nachtrust krijgen. Ik hoop in elk geval dat ik het snel weet en dat ik er snel van af geraak.

Het was ook deze dokter die mij ten tijde van mijn blessure een voorschrift had gegeven om een echografie te laten maken en achteraf mij naar de chirurg in Mechelen had doorverwezen. Doordat ik mijn bovenkleding moest uitdoen zag hij uiteraard mijn litteken en maakte de opmerking dat dit er niet erg goed uit zag. Ik vertelde hem over de Dermatix die ik gekocht had en aan het proberen was. Volgens hem was dit wel degelijk een goed product maar niet hetgeen ik nodig heb.

Mijn litteken staat ‘bol’ door de druk van het bewegen en de spiermassa. Hier is Dermatix blijkbaar niet tegen opgewassen en dus schreef hij mij een cortisonezalf voor: Cutivate. Een paak goedkoper bleek toen ik bij de apotheker was en dus leef ik op hoop. Gelukkig doe ik niet aan topsport/competitie want het product staat op de dopinglijst als een product dat mogelijk een positieve test kan laten optekenen. Het product is niet verboden, maar er moet melding van gemaakt worden voor de controle. Gelukkig hoef ik die niet te ondergaan.

Ik blijf trouwens bij mijn origineel plan om een update met foto’s bij te houden van de vorderingen van het litteken.

Dermatix

10 Replies

Sinds mijn operatie heb ik een gigantisch litteken ter hoogte van mijn schouder. We zijn nu bijna één jaar verder en het litteken ziet nog altijd vrij rood en is ook nog steeds dik en helemaal niet glad.

Op de fitness had iemand mij een tijdje geleden een gel aangeraden die littekens kan verminderen. Hij had het zelf gebruikt en inderdaad van zijn litteken was bijna niets meer te zien. Hij wist toen echter niet de naam van het product maar ging het opzoeken.

En zo komt het dat ik gisteren bij de apotheker stond voor een tube Dermatix. Eigenlijk meer een tubetje, want één verpakking weegt 15 gram. En kost een whooping 45 euri. Gelukkig hebben wij 20% korting omdat we in de buurt werken, maar het blijft wel vrij duur.

Maar als het resultaat er is mag het wel iets kosten. En dus zal ik jullie hier op de hoogte houden van hoe goed Dermatix werkt en mijn ervaringen delen met jullie. Ik zal wekelijks een update doen van de status van het litteken zodat eventueel mensen die hier via Google terecht komen weten of het product effectief zo goed is als men beweert.

Litteken

4 Replies

Nu ik opnieuw aan het trainen ben, kan ik de periode van 5 maanden (quasi) inactiviteit afsluiten. 5 maanden geen sport doen (buiten fietsen). 5 maanden opletten dat ik mij niet forceer als ik iets wou oppakken. 5 maanden horen dat ik mij niet mag forceren en dat ik moet oppassen. Gek werd ik ervan.

Maar nu is het dus voorbij. Ik ben ‘genezen’. Alles zou terug aan elkaar gegroeid moeten zijn en binnen een paar weken/maanden denk ik dat ik terug op volle kracht kan trainen. De moeilijke periode ligt dus achter mij.

Maar toch zal ik mij die periode altijd herinneren. Ik zou het zelfs niet kunnen vergeten want telkens ik voor de spiegel sta word ik er aan herinnerd door een litteken van hier tot in Tokio. De wonde is genezen, maar echt mooi genezen kan je het moeilijk noemen.

Heb ik het er moeilijk mee? Ja en nee. Op zich dacht ik dat ik er mij niet zou aan storen, maar het telkens zien is confronteren. Maar het zal wel slijten denk ik dan.

Hieronder nog even een chronologisch overzicht aan de hand van 3 foto’s. Op de bovenste foto zie je bloeduitstorting een paar dagen na de blessure. Op foto 2 zie je de nietjes na de operatie en de derde foto is het litteken zoals het nu is.

Afgescheurde Borstspier 05

Nietjes

Litteken

Augustus

3 Replies

Gisteren had ik opnieuw een afspraak met de chirurg die mijn borstspier aangehecht heeft.

Na de obligate beleefdheden te hebben uitgewisseld mocht ik mijn t-shirt uittrekken om de borstspier aan een controle te onderwerpen. Nadat hij een paar keer aan mijn arm getrokken had ik verschillende richtingen en gevoeld had waar de spier ligt besloot hij dat alles goed aan het genezen is. Hij vroeg me ook of ik tevreden was met de symmetrie want hijzelf vond dat het uitzicht hetzelfde was als ervoor. Ik kon niet anders dan mij hierbij aansluiten.

Zijn volgende vraag was wanneer ik graag terug zou willen beginnen met powertrainen. Ik vertelde hem dat ik graag zo snel mogelijk terug zou beginnen, maar dat mijn focus op dit moment op het fietsen ligt en ik voor mezelf reeds uitgemaakt had dat ik niet voor augustus zou beginnen om alles de tijd te geven om voldoende te herstellen. De chirurg was het eens met die planning dus begin ik na onze vakantie naar Malta terug met mezelf af te beulen in de gym.

De chirurg vroeg ook of ik het nog nuttig vond om naar de kinesist te gaan. Hij wou weten of de oefeningen die ik daar deed mij echt vooruit hielpen. Ik antwoordde naar waarheid dat ik er niet zo veel meer aan had en hij bevestigde door te zeggen dat ik wat hem betrof mag stoppen met de kine. Dus mijn geplande sessie gaat nog door, maar daarna stop ik met de kine. Misschien dat ik in augustus nog een paar keer ga gaan om rustig aan en onder begeleiding te kunnen beginnen met belasting van de borstspier, maar voor nu is het dus goed geweest.

Zoals u ziet verloopt alles goed en mag ik zeker niet klagen. Na zo’n operatie had het veel erger gesteld kunnen zijn. Ik heb het in het verleden al gemerkt en nu merk ik het nogmaals dat ik vrij snel herstel na een blessure/operatie. Maar ik ben dan ook nog jong he.

Krachtoefeningen

1 Reply

Ha, ik ben een tevreden man!

Gisteren – tijdens mijn derde sessie bij de kinesist – zijn we al begonnen met krachtoefeningen. Dit was totaal niet gepland maar omdat mijn arm al volledige beweeglijkheid heeft was dit de logische volgende stap.

Nu moet u wel niet denken dat ik al heb lopen sleuren met gewichten en dergelijke. Het gaat hier uiteraard om lichte oefeningen waarbij ik de arm van de kinesist wegduw of naar me toe trek en waarbij hij dan lichtjes tegendruk geeft. Maar het voornaamst is dat we nu echt aan de revalidatie bezig zijn.

Dat we nu al met de krachtoefeningen bezig zijn is trouwens goed nieuws. Zo hoop ik dat ook het fietsen op de weg snel zal lukken – de eerste test staat gepland voor komende donderdag (1 mei) en dat ik ook vrij snel genoeg kracht in mijn armen heb om klimmetjes te kunnen doen.

En nu ik toch volop aan het hopen/dromen ben, graag zou ik er al een eerste keer staan op 24 mei als we met een paar man de oranje lus van de Ronde van Vlaanderen gaan rijden -  goed voor 9 hellingen waaronder de Kluisberg, Koppenberg en de Oude Kwaremont. Hopelijk komt deze rit niet te vroeg en kan ik mee met de anderen. Het zou een kleine overwinning zijn voor mijn.

Eerste kiné-sessie

6 Replies

Gisteren was mijn eerste kiné-sessie na de operatie waarbij mijn afgescheurde borstspier terug werd vastgezet. Inderdaad, zes weken na de operatie kan ik eindelijk aan de revalidatie beginnen. Een nieuwe mijlpaal in de stap naar volledig herstel.

De kinesist waar ik naar toe ga is dezelfde die ook mijn revalidatie van de meniscus-operatie gedaan heeft vorig jaar en waar ik heel tevreden over was.

Voor hij aan de behandeling begon wou hij weten wat er voorgevallen was, dus ik vertel hem het hele verhaal. Ook zijn verbazing was groot over wat er met mijn gebeurd was en hij had nog nooit zo’n geval als het mijne behandeld. Dus hij ging het een en het ander moeten opzoeken. Blijkbaar is dit dus echt iets dat niet zo vaak voorvalt.

De eerste behandeling bestond eruit om te kijken hoe het zat met de beweeglijkheid van mijn linkerarm. De kinesist beweegde mijn arm in allerlei richtingen (omhoog, zijwaarts, roteren) en vroeg aan mijn om de bewegingen ook zelf uit te voeren. Al deze bewegingen gingen zonder problemen en ik heb op geen enkel moment pijn ervaren aan de pees of de spier. Zelfs van enige vorm van stijfheid was er geen sprake. Dit stemde de kinesist – en mezelf – tot een voorzichtige hoera-stemming.

Hij had niet verwacht dat ik op dit moment al zo ver zou staan gezien mijn arm toch een 5-tal weken in een draagverband heeft gehangen. Dat het zo goed gaat wil natuurlijk niet zeggen dat ik nu als een wildeman aan mijn revalidatie kan verderwerken. Nee, we gaan het stap voor stap doen zonder iets te forceren om een volledig herstel te bereiken.

Voorspoedige revalidatie

3 Replies

Het is nu ongeveer anderhalve week geleden dat ik geoppereerd ben en de revalidatie verloopt goed. De sessie bij de kinesist gaan vlot en ik voel mijn knie en quadriceps met de dag sterker en steviger worden tijdens de oefeningen.

Ondertussen kan ik al reeds zonder krukken rond stappen zonder hierbij problemen te ondervinden. Ook trappen nemen gaat, maar wel nog steeds op het gemakje.

Sommige zaken zijn echter nog niet zoals ze moeten zijn. Lange tijd op een stoel zitten (bijvoorbeeld achter de pc) lukken nog niet zonder pijn en stijfheid van de knie. Dus langer als een uur zitten is voorlopig nog niet echt mogelijk. Liggen in de zetel met gestrekt been gaat mij nog het beste af, maar daar is natuurlijk erg saai.

Hopelijk betert het snel wat het zitten betreft en kan ik volgende week terug gaan werken, maar voorlopig heb ik daar geen goed oog op. Nu begin ik te snappen waarom de dokter mijn tot en met 27 mei heeft voorgeschreven. Zoiets is dus blijkbaar niet zonder reden.