Malaucène
Hét grote plan voor deze zomer was om te proberen beter te doen dan de 1h46 die ik vorig jaar nodig had om de Mont Ventoux te beklimmen vanuit Bédoin. Maar omwille van mijn operatie moest ik mijn ambities opbergen tot volgend jaar. En dus werd het een rust vakantie.
Ons huisje lag in Malaucène – aan de voet van de Mont Ventoux – op een kilometer wandelen van het dorpscentrum. Het huisje was voldoende groot voor twee man en pikfijn in orde.
Een week lang hebben we kunnen proeven van hoe het leven hoort te zijn. ‘s Morgens op het gemak te voet naar de bakker en een krantje kopen. Na het ontbijt was er dan tijd om de krant van voor naar achter te lezen.
Elke dag bezochten we een markt, telkens in een ander dorp. Mind you, ga niet naar de markt in Vacqueyras, want 10 kraampjes is amper een markt te noemen. Daarentegen zijn de markten in Vaisson-La-Romaine, Bédoin en Malaucène zelf aan te raden. De markt in Carpentras is dan echter weer te groot en ook het soort mensen dat er rond loopt is niet hetzelfde als in op een dorpsmarkt.
Afhankelijk van hoe groot de goesting was kozen we er in de middag voor om een uitstap te doen of aan het zwembad te gaan liggen met een boek. En aangezien ik iets van een 1.000 bladzijden heb gelezen kan u er van op aan dat we vaak aan het zwembad hebben gelegen.
‘s Avonds bakten we een stukje vlees op het elektrische grilletje – bbq met vuur was verboden omwille van de droogte – en lazen we nog wat of legden een kaartje. Niet zelden werden we gezelschap gehouden door vakantiepoes. Eén van de katten van de eigenaars vond ons gezelschap namelijk zo goed dat ze verkoos om de avonden bij ons door te brengen. Ons niet gelaten natuurlijk.
Het was dus een bijzonder deugd doende vakantie en daar doen we het voor, ook al ben ik de Mont Ventoux enkel met de auto naar boven gereden. Maar zoals gezegd, met een beetje geluk, ligt hij volgend jaar nog steeds op de zelfde plaats en zal ik hem dan wel naar boven fietsen.
Recent Comments