Category Archives: Wim

Engels of Nederlands

Vermits het gisteren weeral erg kalm was op het werk heb ik een groot deel van mijn foto’s op Flickr van de juiste tags voorzien.
Dit zette mij een beetje aan het denken. Welke taal gebruik ik best voor de tags, titel en omschrijving van de foto’s? Nederlands of Engels? Of beide?

Als argument pro Nederlands zou ik zeggen dat het mijn moedertaal is en natuurlijk gemakkelijker om te schrijven.
Als argument pro Engels zou ik zeggen dat het een wereldtaal is en mijn foto’s meer bekeken kunnen worden als er Engelstalige tags aanhangen. Maar is dat de bedoeling van mijn foto’s op Flickr? Ben ik een hithoer?

Welke taal gebruiken jullie en wat zijn jullie argumenten daarvoor. Ik hoor ze graag via het commentaargedeelte.

Toekomst

Hoewel ik nog maar bijna een jaar bij mijn huidige werkgever ben, ben ik de laatste tijd aan het nadenken over mijn toekomst. Dit moet je natuurlijk doen, anders dreig je ter plaatse te blijven trappelen.

Het project waar ik nu aan werk is een Siebel supportproject. Maar op zich heeft het weinig met Siebel te maken. De calamiteiten die zich voordoen kun je moeilijk uitdagend noemen om op te lossen. Het voelt aan als bandwerk. Ontwikkeling in Siebel is niet aan mij en mijn collega’s besteed. Die gebeuren door het developmentteam – waar wij ook graag deel van zouden uitmaken maar om de een of andere reden kan dit dus niet.

Veel calamiteiten komen er op een dag niet voor. De rest van onze tijd vullen we dan met administratieve taken. Veel administratieve taken. Het maken van launchscenario’s voor zaken die in productie gebracht moeten worden. Hiervoor moeten tig groepen hun goedkeuring geven wat onvermijdelijk leidt tot het constant telefoneren naar deze mensen etc.

Een gesprek dringt zich op. Een gesprek om te vragen welke richting dit project uitgaat en hoelang wij mee deze richting moeten uitgaan. Het contract voor het project loopt 3 jaar. Er is van in het begin gezegd dat wij dit geen 3 jaar zouden hoeven te doen. Er is ook van het begin gezegd dat we dit zeker geen 3 jaar zouden willen doen. Maar welke garanties hebben we (ik) nu? Hoe ziet de toekomst van Siebel eruit binnen het bedrijf?

Begrijp me niet verkeerd. Ik werk heel graag voor mijn werkgever. Het is een zeer goede werkgever, daar heb ik absoluut geen klagen van. Maar het project waar ik opzit steekt me tegen. Ook het vele weekendwerk. En het feit dat er soms zomaar van uitgegaan wordt dat wij altijd aanwezig kunnen zijn. En de weekends dat we moeten aanwezig zijn, bestaan soms uit niets meer dan aanwezig zijn.
Overuren zijn natuurlijk mooi meegenomen, maar als je ze alleen kan opnemen in de vorm van recuperatie wordt het minder aantrekkelijk. Zeker als je niet altijd verlof kan nemen omdat er te weinig mensen op het support project zitten. Ik kijk al op tegen de kestvakantie en meer bepaald naar de week tussen Kerst en Nieuwjaar. Elk van ons gedrieën zal verlof willen nemen, maar er zal minstens 1 iemand op het project moeten zijn. Wie gaat de pineut zijn? Wie gaat er geen verlof kijrgen? Geen idee eigenlijk.

Nu ik éénmaal van Siebel geproefd heb, zou ik heel erg graag verder doen met Siebel. Maar er zitten geen projecten voor Siebel in de pipeline, terwijl bij andere bedrijven verschillende Siebelprojecten lopende zijn en in de pipeline zitten. Zoveel zelfs dat deze bedrijf volop aan het aanwerven zijn.

Het gras is niet altijd groener aan de andere kant van de heuvel. Maar de kans bestaat dat het wel zo is. Hoe kom je dit te weten? Door met anderen te praten. Maar je kan niet alles uitsluiten. Soms moet je een risico nemen. Wanneer beslis je wanneer je dat risico wilt nemen? Op basis waarvan?

Veel vragen komen naar boven. Nadenken en rondvragen is dus wat ik ga doen de komende dagen/weken. Maar bovenal ga ik ervoor zorgen dat het werk dat ik nu moet doen, goed doe, zodat ik nergens op kan afgerekend worden. We hebben tenslotte nog altijd een groot eergevoel.

Erperheide

Ondanks het feit dat ik bekend sta om niet graag op vakantie te gaan heb ik gisteren een midweek Erperheide geboekt. Samen met de Vriendin, een heel goede vriend en diens vriendin een vijftal dagen ertussen uit. Samen plezier maken, ontspannen en meer van dat. Het zal ons allemaal goed doen. Ik kijk er nu al een beetje naar uit.

Titels

Via Freddy is het volgende stokje bij mij terecht gekomen:

Wat is:

  • Mijn werktitel
  • Mijn geheime titel
  • Mijn droomtitel

Bij deze:

Mijn werktitel
40 tot 50 uur per week is mijn werktitel Siebel Consultant. Dit houdt in dat ik in Siebel ontwikkel wat de klant vraagt en – zoals op dit moment – support geef aan de klant. Het is een fijne uitdagende job (afgezien van het support stuk). Voor ik bij mijn huidige werkgever begon, had ik nog nooit van Siebel gehoord totdat zij mij op opleiding stuurden. En ik been heel tevreden dat zij die beslissing voor mij genomen hebben, want ik zou heel erg graag met Siebel blijven werken. Op het project durft mijn titel ook wel eens afwijken naar release manager, maar die titel klinkt gewichtiger dan hetgeen hij inhoudt. Ik moet ervoor zorgen dat de zaken die in de development omgeving gemaakt worden, mooi geleverd worden in de UAT omgeving.
8 tot 16 uur per week is mijn werktitel Portier. Om eerlijk te zijn is dit de titel die ik het liefste heb/doe. Portieren zie ik meer als een hobby dan als echt werk. Ik ga natuurlijk niet hypocriet doen en zeggen dat het geld mij helemaal niet interesseert. Integendeel, het is goedbetaald werk maar moest ik het enkel voor het geld doen, dan zou ik het niet blijven volhouden. En het houdt mijn leven in evenwicht natuurlijk.
Een variabel aantal uur per week is mijn titel webdesigner. Zo staat het toch op de naamkaartjes van Perbuso. Dit is een nevenactiviteit die ik voornamelijk doe om mijn vrije tijd in te vullen door van mijn hobby mijn werk te maken en dit op legale basis (lees: met BTW-nummer). Zoals ik al zei is dit echt zeer beperkt en we zullen wel zien hoe het loopt. Lukt het niet, dan is het zo, maar ik zal er alles aan doen om het te doen lukken.

Mijn geheime titel
Een geheime titel heb ik niet echt, tenzij je de dingen die de Vriendin tegen mij zegt gaat meerekenen, maar die ga ik niet openbaar maken. Mijn (professionele) is al diversief (klopt dat woord wel) genoeg zonder dat ik nog een paar dingen in het geheim ga doen. Hoewel hitman misschien nog een leuke titel zou zijn. Of gewoon iemand die geld int voor anderen. Dat klinkt niet slecht. Eigenlijk klinkt het wel goed. Dus vanaf nu: heeft u iemand die u nog geld verschuldigd is en krijgt u dit niet terug. Voor een klein percentage van het bedrag + onkostenvergoeding, zorg ik ervoor dat het terugbetaald wordt. Ook voor kleine ongelukken op bestelling kan u bij mij terecht.

Mijn droomtitel
Hier heb ik nog nooit echt over nagedacht, maar als ik echt heel hard mag dromen zou ik er eentje willen waarmee ik genoeg verdien om mijn droomwagen te kunnen kopen (zonder er andere zaken voor moeten op te geven). Ik denk dat mijn droomtitel toch wel ergens richting managment gaat. Ik ben trouwens al aan het overwegen geweest om binnen een paar jaar mijn MBA proberen te behalen en dat zou al een mooie stap in de richting van mijn droomtitel zijn.
Ook het uitbouwen van mijn eigen bedrijf is op het moment een droom. Hoe snel dit gaat gebeuren weet ik niet, maar ik doe het liever rustig en stap voor stap ipv mezelf voorbij te lopen.
Ook het portieren wil ik nog een tijdje blijven doen. Gewoon omdat ik het zo leuk vind. Wie weet kom ik ooit nog aan een grote discotheek te staan, dat zou mooi meegenomen zijn.

Dit stokje doorgeven wordt moeilijk aangezien ik het al op heel veel blogs heb zien passeren. Bij deze werp ik het stokje omhoog en wie het vangt, mag het overnemen. Gelieve wel even te vermelden waar we mogen gaan kijken.

Promotie/opslag

Vandaag toen ik thuiskwam na een dag hard werken lag er een brief van mijn werkgever op de keukentafel. Niet goed wetend wat te verwachten opende ik de brief en las het volgende:

Beste Wim,

Het doet ons genoegen om je deze brief te mogen bezorgen.

Als teken van appreciatie hebben we de eer je te mogen promoveren tot niveau 2A vanaf 1 augustus 2006.

Ook in de toekomst vetrouwen we erop samen je carri�re te laten evolueren en je blijvend professionele uitdagingen te kunnen bieden.

We zijn ervan overtuigd dat je de nieuwe projecten met hetzelfde enthousiasme, dezelfde energie en professionaliteit zal aanpakken

Bijgesloten zat ook nog een brief met ongeveer dezelfde uitleg, maar dan om te zeggen dat ik een loonsopslag gekregen heb.

Mijn weekend is alvast heel erg goed begonnen en via deze veel dank aan mijn werkgever.

Met de trein

Vermits mijn directe manager toelating gegeven heeft om mijn treinabonnement op mijn kostennota te mogen zetten, ben ik gisteren mijn abonnement gaan halen en ben ik vandaag voor de eerste keer – sinds ik bij mijn huidige werkgever ben – met de trein naar Brussel gekomen. En ik moet toegeven, ik ben nog nooit zo relaxed op het werk toegekomen.

Ik was wel wat te vroeg thuis vertrokken waardoor ik even heb moeten wachten op de trein, maar dit was op zich niet zo erg. Op de trein zelf heb ik de hele tijd in een boek gelezen waardoor de rit ongemerkt aan mij voorbij ging. Voor ik het wist was ik in Brussel-Noord. Van daaruit was het nog een 10 minuten stappen tot aan het bedrijf waar ik op project zit.

De eerste indruk was toch dat het mij veel beter af gaat dan ‘s morgens een weg te banen over de autostrade en Brussel centrum. Hopelijk blijft het ook zo

Auto of trein

Toen ik vanmorgen naar het werk reed bedacht ik me opeens hoeveel tijd ik ‘s morgens en ‘s avonds ik niet verlies door in de file te staan (vanmorgen was het wel kalm omdat ik rond half 7 al op de autostrade zat en het nog steeds verlof is). Vooral ‘s avonds is het een probleem om uit Brussel weg te geraken en als ik recht naar huis ga – ipv eerst naar de fitness te gaan – is het bijna constant file rijden tot waar ik de autostrade afrij.

Dus ben ik nu aan het overwegen om vanaf september, als het terug drukker wordt op de weg, misschien met de trein naar het werk te gaan. Ik zou dan vanuit Tienen kunnen vertrekken en zo een stuk minder file en frustraties mee maken op een dag.
Aangezien het bedrijf waar ik op project zit ook vlak bij het Noord-station ligt, hoef ik zelfs geen grote afstand te voet te doen. Wat ook mooi meegenomen zou zijn indien ik met de trein zou gaan werken is dat de fitness waar ik train, vlak bij het station van Tienen gelegen is en ik dus minder geneigd zou zijn om een training over te slaan. Het zou me dus op meer dan 1 gebied goed uitkomen.

Nu ben ik niet echt een grote fan van het hele treingebeuren, maar ik vond het de laatste tijd wel jammer dat ik steeds minder en minder tijd had om te lezen. De tijd die ik op de trein zou doorbrengen zou ik dus kunnen gebruiken om te lezen – wat ik steeds een leuke bezigheid heb gevonden – en zo win ik dus weeral wat extra tijd.

Een collega van mij komt trouwens ook elke dag met de trein naar het werk en hoewel wij een bedrijfswagen tot onze beschikking hebben, wordt zijn treinabonnement volledig door de werkgever terug betaald. Waarschijnlijk zullen ze dit voor mij dan ook wel doen. Ik ga er nog eens een paar nachtjes over slapen en afhankelijk van hoe vlug het terug druk wordt op de baan ‘s morgens mijn beslissing nemen om toch maar met de trein te reizen.

Nu ik alles zo eens overlopen heb en op ‘papier’ heb gezet denk ik dat ik het eens een maandje ga uitproberen.

Voor degene van jullie die zelf met de trein pendelen, wat was de reden om voor deze vorm van trasport te kiezen?

Verdachte boete

Woensdag stak er weer eens een brief in de bus van ons aller vrienden. Meerbepaald van het Parket van de Procureur des Konings. Meestal weet ik dan onmiddellijk hoe laat het is, maar nu moest ik toch even gaan zitten bij het lezen van de brief.

Er stond namelijk:

Na onderzoek van het dossier ben ik van oordeel dat er voldoende bezwaren bestaan om U te vervolgen wegens:
Te Lubeek, op 16-03-2006 art. 9.6 al.1 K.B. 1.12.1975 verkeergeleider niet links gelaten.

Mijn eerste gedacht was, wat is in godsnaam een verkeersgeleider. En blijkbaar is dat dus een baanvak dat dient om de verkeersstroom te kanaliseren. Dus zo’n derde vak met dwarsstrepen (die ik wel eens durf gebruiken om voorbij te steken). Dus op het eerste zicht leek het normaal dat ik deze boete kreeg.

Maar toen viel mijn blik op de datum van overtreding en de datum vermeldt op de brief (24-07-2006). Daar zat 4 maand verschil op. Wat mij toch bijzonder veel lijkt. Ook de vermelding van de plaats is raar omdat er enkel de naam van de gemeente staat en niet de straat waar het gebeurd is. Ook kan ik nergens de naam van de verbaliserende agent terugvinden. Maar wat mij nog het vreemdste lijkt van al, is dat de brief rechtstreeks naar mijn thuisadres gestuurd is.
Ik bezit namelijk een firmawagen en de nummerplaat ervan staat dus op naam van mijn werkgever. En normaal als ik een boete thuis krijg, wordt deze via het werk naar mijn thuisadres gestuurd. Zij krijgen dus eerst de brief en daarna ik. Nu dus niet.

Om het allemaal nog vreemder te maken: mijn collega – die dezelfde wagen heeft – heeft ook een boete gekregen, maar wel via het werk dus.

Ik denk dat ik morgen eens mijn licht ga opsteken op het gerechtsgebouw te Leuven, want dit is maar een zeer vreemde historie vind ik.
Wordt zeker en vast vervolgd

Update:

Ik ben zonet terug van het gerechtgebouw in Leuven, maar zoals te verwachten is dat gesloten op een zaterdag. Nu zijn we dus nog geen stap verder. Afwachten tot maandag maar. Dan bel ik ineens ook naar de fleet afdeling op het werk om na te gaan of zij er ook iets van weten.

Round-up VS tweetaktbenzine

Weten jullie wat er gebeurt als je ipv tweetaktbenzine, round-up in een bosmaaier doet?

Niet meer. Ik dacht dat het benzine was, maar toch wou hij niet meer starten. Vandaag belde de vader van de Vriendin om te zeggen dat ik er round-up had ingegoten. Gaat weer een mooie rekening zijn om dat te laten herstellen.