Donderdag 9 augustus 2007

Vandaag stond de uitstap Bitter Lemons (naar het boek van Lawrence Durerell) naar Nicosia (Lefkosia in het Cypriotisch) en het Turks gedeelte van Cyprus op het programma. Men had op voorhand gewaarschuwd dat we veel op de bus zouden zitten vermits Nicosia 150 km van Paphos ligt maar dit hadden we er voor over.

Misschien weet u het of misschien ook niet maar Nicosia is de laatste gescheiden hoofdstad te wereld. Door de invasie van Turkije in Cyprus loopt er sinds 1974 een scheidingslijn door Cyprus en ook door Nicosia.

Om zoiets te zien anno 2007 is een zeer vreemd zicht. Temeer omdat de scheidingslijn echt uit prikkeldraad bestaat en bewaakt wordt door het leger. Achter de prikkeldraad ligt een bufferzone waar de huizen compleet vervallen zijn en overwoekerd worden door onkruid.

Na een korte pauze in Nicosia trokken we de scheidingslijn over naar het Turks gedeelte van het eiland. Hiervoor moesten we beschikken over een speciaal visum en werden alle paspoorten en identiteitskaarten nog eens extra gecontroleerd bij het passeren van de scheidingslijn.

In het Turks gedeelte van het eiland hebben we eerst het klooster van Bellapais bezocht. Dit klooster is een prachtig voorbeeld van de Gotische kunst. Het ligt aan de flank van het Pentadaktyolosgebergte en is gebouwd in de periode van 1198 – 1284. Doordat dit klooster niet meer gebruikt wordt, konden we het bezoeken zonder aangepaste kleding en konden we overal fotograferen. Na de lunch in een plaatselijk restaurtantje ging de trip verder naar Kerynia.

De grote bezienswaardigheid in het Kerynia is de Middeleeuwse vestiging en het pitoreske haventje. De vestiging – die overigense heel goed bewaard gebleven is – herbergt ondermeer ook een scheepswrakmuseum waar het oudste scheepswrak ooit geborgen ligt. Althans een deel hiervan.

Op de terugreis zijn we dan nog even gestopt om halverwege iets te drinken en rond 19h waren we terug in het hotel. Na het eten – van alweer een zeer lekker buffet – en de obligate Tequilla Sunrise zijn we erg snel onder de wol gekropen.

Vrijdag 10 augustus 2007

Vandaag was het weer een luilekkerdag met niet al te veel inspannende gebeurtenissen. Zonnen en zwemmen en tussendoor een stukje eten. Soms kan een mens wel eens genoeg hebben hiermee.

Toch heb ik me laten overhalen om samen met een paar andere mensen mee te doen met de waterpolo georganiseerd door het animatie team. Hierdoor hebben we een ander jong koppel uit België wat beter leren kennen en hebben we nog een paar leuke uren op het terras doorgebracht. Met dat zelfde koppel gaan we ook vanavond nog samen eten. Wat mij betreft is het altijd leuk om andere mensen te leren kennen en zeker als ze van dezelfde leeftijd zijn, dus het beloofd nog een leuke avond te worden.