Eddy Merckx Route

Gisteren ben ik samen met kameraad T. de Eddy Merckx route in de Vlaamse Ardennen gaan rijden met de fiets. Deze tocht maakt deel uit van de Ronde van Vlaanderen fietsroutes en voor ons was het een voorbereiding om de 72 km die we aanstaande zaterdag gaan rijden.

De eerste helling die we voor de wielen geschoven kregen was de Kluisberg en dit al na ongeveer 1 kilometer gereden te hebben. Ondanks een ketting die van het kettingblad viel waardoor ik even moest stoppen ging de beklimming vrij goed. Beter dan verwacht zelfs, maar het was dan ook de minst zware klim van de vier die we zouden doen.

De volgende helling was de Oude Kwaremont, 2500m lang en één en al slechte kasseien. Voor mij trouwens mijn eerste kennismaking met kasseien. Het zal wel duidelijk wezen dat het hier afzien was. Ik kon in het wiel blijven van kameraad T. maar dat was ook alles. Afzien en aanklampen meer zat er niet in. Ook hier is de ketting éénmaal afgelopen, maar door goed te schakelen ben ik er in geslaagd om de ketting terug op het kettingblad te leggen zonder te moeten stoppen. Hier begon het mij trouwens te dagen dat er misschien wel iets mis zou kunnen zijn met mijn derailleur.

Niet veel verder sloegen we links af richting de meest gevreesde beklimming van de dag: de Paterberg: 361 meter kasseien maar met een gemiddeld stijgingspercentage van 12% en een maximum van 20% precies een muur waartegen je aan oprijdt. Altans van horen zeggen, want ik ben er niet naar boven kunnen rijden. Al kan ik hier wel heirkracht inroepen. Vlak voor we links de kasseien wouden opdraaien schakel ik vooraan naar mijn kleinste plateau, en hopla, daar gaat de ketting er weer af. Tot vijf maal heb ik de ketting er terug opgelegd en vijf maal sprong ze er terug af nadat ik twee trappen deed. Uiteindelijk ben ik dan maar te voet naar boven gegaan – zij het wel met pijn in het hart. Kameraad T. is wel vlot naar boven gereden. Een welgemeende chapeau is hier zeker op z’n plaats.

Eénmaal boven bleek dat het probleem niet aan de derailleur lag. Twee vijsjes die mijn kettingbladen op de crankas vastzetten waren gelost en een van de rondellekes was hierdoor tegen mijn binnenste kettingblad geschoven waardoor de ketting er onmogelijk kon blijven opliggen. Jammer maar helaas. Schakelen naar het kleinste kettingblad zat er niet meer in voor de rest van de dag. Met enkel de Hotond die nog voor ons lag zou dit normaal gezien niet echt een probleem mogen zijn.

De Hotond, 2975 meter lang, maar met een gemiddeld stijgingspercentage van amper 3% is het hoogste punt van Oost-Vlaanderen. De beklimming ervan was eerlijk gezegd vrij makkelijk. Na de mindere prestatie op de Oude Kwaremont en het forfait op de Patersberg kon ik hier gezwind naar boven rijden aan een tempo dat een paar kilometers per uur hoger lag dan bij kameraad T. op mijn middelste plateau (een 42).

Na de Hotond was het uit met de hellingen en was de rest van rit relatief vlak. Genieten dus van het mooie landschap van de Vlaamse Ardennen en het goede weer. Wat moet een mens nu nog meer hebben.

Ritgegevens:
Afstand: 46,10 Km
Gem: 24,10 Km/h
Gem hartslag: 161 (77%)

4 thoughts on “Eddy Merckx Route”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge