Wimblog

Zaterdagavond ging mijn vrouw naar een Tupperware demonstratie. Niet mijn ding en dus had ik de hele avond voor mezelf. Moest zulks anderhalf jaar geleden voorgevallen hebben had ik hoogst waarschijnlijk – als ik niet moest werken – een vriend(in) gebeld en uitgegaan tot ’s morgens vroeg. Maar nu dus niet.

Ik had afgesproken met kameraad P. – zijn vrouw was ook naar de demonstratie – om iets te doen. Wat dat iets zou zijn, zouden we ’s avonds zelf nog zien. Uiteindelijk hebben we niet veel meer gedaan dan wat gepraat over de dinges des levens. Fotografie, inox lassen, echte mannenzaken dus. En toen we uitgepraat waren hebben we FIFA gespeeld.  En toen de vrouwen terug thuis kwamen hebben we hun om kebab gestuurd, wij waren immers aan het voetballen.

Na een zware avond volgde vroeger meestal een zeer rustige zondagvoormiddag. Lees, in bed liggen tot de middag. Of nog later. Ook dit weekend was de zondag rustig, maar dan anders. Om half tien stonden we al aan Het Vinne in Zoutleeuw. Om te wandelen en foto’s te nemen. Lekker door de modder wroeten. Waar de vrouwen het na een half uur al opgegeven hadden en met de hond in de brasserie gingen zitten om zich te warmen en iets te drinken gingen wij verder tot we heel de vijver rond waren.

Het is niet dat ik oud aan het worden ben, maar ik kan wel meer genieten van de kleine dingen in het leven. Quality time als u het zo wilt noemen.

Wim Blog Het Vinne, quality time, Zoutleeuw