Wimblog

Soms vraag ik mij af of kersverse ouders wel weten met welke problemen ze hun kind opzadelen bij de keuze van de naam.

Vrijdag ging ik namelijk op kraambezoek bij mijn zus in Tienen. Daags ervoor had ze mijn petekindje op de wereld gezet en dat moest bewonderd worden. Amber noemt ze. Een mooie naam en een vrij bewuste keuzen. Het moest namelijk met een A beginnen.

Mijn zus en haar vriend heten Sara en Randy. Beiden zijn supporter van RSC Anderlecht. Hun eerste dochter kreeg de naam Charlotte. De eerste letters van hun namen vormden dus al RSC. Amber was dus een logische keuze. En nogmaals een mooie naam. Dus wat de reden van de naam ook was, het kind zal er niet ongelukkig om worden. Niemand wordt gepest omdat ze Amber heet.

Maar toen we door de gang van het ziekenhuis liepen zag ik een naam hangen waarbij ik me afvroeg of de ouders het kind echt wel een gelukkige leven willen geven. Natuurlijk willen ze dat, maar de naam die ze het kind gaven liet mij even twijfelen.

De jongen (of het meisje, maar ik gok op jongen) zal namelijk een leven lang als Huburt dienen aangesproken te worden? Huburt godbetert! Hoe komen ze erbij. Ik zou het in elk geval nooit aandurven. Maar misschien is het in een andere cultuur wel een zeer veel voorkomende naam, met een gigantisch coole betekenis die kracht en respect uitstraalt. Al twijfel ik wel.

Wat is er toch verkeerd met simpele, eenvoudige namen zoals Jan of Bart (of Amber voor een meisje) of Wodan? Maar het kan aan mij liggen natuurlijk.

Trouwens, Mercedes vond ik ook niet echt geslaagd als naam. Maar dat geheel terzijde.