In het koppeke
Sinds vorige week ben ik terug aan het trainen in de fitness. En dat ongeveer 5 maanden na mijn blessure.
Op de maandag staat de borst op het programma en dus heb ik vandaag mijn tweede keer de borst getraind. En hoewel ik uiteraard licht train gaat het beter dan verwacht. De pees reageert goed, ik heb er geen hinder van en tijdens of na de training doet ze ook geen pijn.
Ik merk wel dat ik een heel groot deel van mijn kracht verloren ben – wat uiteraard logisch is, maar ik twijfel er niet aan dat het vrij snel gaat terugkomen.
Maar dan is er nog het koppeke. Als laatste oefening moesten we bench press doen. Dat is de oefening waar het op die maandag in februari mis liep. En blijkbaar zit dat dus nog in het koppeke. Verhoudigsgewijs heb ik mijn laatste oefening een pak lichter gedaan als de andere oefeningen. Dat zit er nu nog eenmaal in en het zal nog wel een hele tijd duren eer dat ik die klik kan maken.
Ik moet waarschijnlijk niet zeggen dat de eerste keer dat ik 90 kg zal bankdrukken er niet snel zit aan te komen en dat ik het met een klein hartje zal doen. Maar nu is dus de boodschap om rustig aan op te bouwen en zien dat ik mij niet forceer. Maar ondertussen ben ik wel zo slim om het te beseffen dat dit de enige goede manier is om het te doen.
Tis nu al een tijdje dat ik t allemaal lees hier, en eindelijk ga ik eens reageren. Gewoon om te zeggen dat ik echt serieus respect heb voor u. Eerst dat mee maken, de impact die dat accident had, en nu gewoon terug trainen, en zelfs op het bankdrukken. Respect.
>> ikin:
Het bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan he
Maar toch bedankt voor het compliment.
Kan me goed voorstellen dat je er (nog) niet volop kan voor gaan. En voorzichtigheid is de moeder van de porseleinkast, of hoe was dat ook al weer?
Komt ook wel dik in orde!
Rustig de tijd nemen en niks forceren.