Wimblog

Vanavond heb ik mijn laatste les van de cursus persoonscontrole. En ik ben er niet rouwig om. Om eerlijk te zijn zijn de laatste 10 weken enorm zwaar geweest. In het begin dacht ik dat het wel vlot zou gaan, maar elke week 3 dagen van 19 tot 22 uur les hebben en rond kwart voor 11 ‘s avonds thuiskomen (en dan meestal nog even te werken aan een website) om ‘s anderendaags terug om half 6 op te staan is echt wel zwaar. In het begin viel dat mee, maar na verloop van tijd begon ik het toch te voelen.

Het zal een opluchting zijn om mij niet meer te moeten haasten om van het werk naar huis te gaan om dan snel iets te eten en weeral te vertrekken. Ik ga terug meer tijd hebben voor de plezantere dingen in het leven zoals daar zijn: sporten, webdesign, de vriendin, voetbal kijken, …

Ik heb me al vaak de vraag gesteld, heb ik nu eigenlijk iets bijgeleerd op deze cursus? Het antwoord is jammer genoeg ‘niet echt’. Buiten het vak EHBO is er geen enkel vak waarvan ik kan zeggen dat het een toegevoegde waarde had. Er zaten mensen in de cursus die vonden dat ze hadden bijgeleerd en dat ze er als persoon anders uitkwamen (toevallig werkzoekende die nog niet aan de slag waren als portier/bewakingsagent) maar zelf moet ik zeggen dat ik het enkel en alleen deed omdat ik het diploma nodig had om te kunnen blijven werken als portier. Vind ik het daarom zonde van het geld? Helemaal niet, het geld heb je zo terug verdiend dus daar lig ik niet wakker van.

Dat ik niet veel heb bijgeleerd wil niet zeggen dat ik er geen fijne tijd beleefd heb. Ik heb erg toffe mensen leren kennen en bijna elke les was een plezier om aanwezig te zijn. Er was altijd een zeer goede sfeer en er was altijd ruimte voor aangename discuties.

Volgende week donderdag staat het examen op het programma. Daarna kan ik eindelijk zeggen dat ik “gediplomeerd portier” ben. Niet omwille van dat het stoer staat, maar omwille van dat het moet.