Wimblog

Het was lang geleden – des te beter uiteraard – maar gisteren stak er nog eens een briefje van de politie in mijn brievenbus. De boodschap was kort maar krachtig:

Ms.,
In opdracht van de Heer Procureur des Konings wordt u verzocht zich op het politiebureel van Tielt-Winge (gemeentehuis) aan te bieden.
Datum en uur: zo vlug mogelijk
Reden: verhoor

Geen probleem, ik wil gerust gaan. Zeker als de Procureur des Konings het vraagt. Maar de openingsuren van het politiebureel komen niet zo goed overeen met mijn agenda voor komende week. Vanmorgen pleegde ik dan maar een telefoontje om een afspraak te maken op een ander moment.

De dienstdoende agent wist mij echter te vertellen dat de agent die mijn dossier behandelt er niet is vandaag. En of ik maandag kon terugbellen want dan zou hij er wel zijn en zou ik een afspraak kunnen vastleggen. Zo dringend zal het dan wel niet zijn, als de agent niet in spanning op mijn komst zit te wachten.

Moest u zich afvragen waarover het gaat, ik kan u geruststellen, het is niets ernstig. Ik ben niet in verdenking gesteld van moord of zoiets. Het gaat over een banaal incident op een fuif waar ik niets/niet veel mee te maken heb.