Wimblog

Na tien weken trainen was het vandaag zo ver: de grote test van onze leren lopen training. Er stond 5 km op het programma die we volledig moesten uitlopen. En dan nog liefst binnen een goede tijd.

Toen we tien weken geleden begonnen konden we ons nooit voorstellen dat we ooit 5 km zouden kunnen lopen. Naarmate we vorderden in de trainingen bleek dat het haalbaar was en soms durfde we zelfs te dromen van een tijd van minder dan 30 minuten. Maar nooit durfden we dat hardop zeggen.

Een beetje onzeker waren we aan de start verschenen maar toen het startschot weerklonk vertrokken we tamelijk snel zodat we ons eigen tempo konden lopen en ons niet te veel zouden laten afleiden door de rest van de groep. Het viel ons wel op dat we tamelijk snel vertrokken waren, maar het lukte goed en dus hielden we maar vol.

We kwamen aan het keerpunt (op 2,5 km dus) toe met een tijd van ongeveer 12 minuten. Erg snel vermits we gerekend hadden om daar rond 14 minuten te zijn. Vlak na het keerpunt moest ik eventjes lossen en liep mijn kameraad ongeveer 200 meter van mij weg. Daarna is hij nooit veel verder weggelopen, maar heb ik hem ook nooit meer ingehaald.

Na de laatste 200 meter er nog een klein sprintje uit te hebben getrokken ben ik uiteindelijk toegekomen in een tijd van 25 minuten en 25 seconden. De tweede snelste tijd van de dag. De snelste tijd was voor mijn kameraad met 24 minuten en 30 seconden. Best een mooie prestatie voor twee mensen die nooit graag gelopen hebben en nooit echt gelopen hebben.

Ik was wel stikop toen ik over de denkbeeldige finishlijn kwam, maar tegelijk dolgelukkig. Nadien bleek dat ik echt wel diep gegaan was vermits mijn gemiddelde hartslag 191 BPM bedroeg en mijn maximale hartslag 206 BPM. Maar ik heb het gehaald en daar ben ik vooral fier op. En terecht mag ik wel zeggen.