Wimblog

Toen we vorig jaar aan 2009 begonnen, had ik een beetje schrik over wat er mij te gebeuren stond. De drie voorgaande jaren was ik telkens onder het mes gemoeten en ik was benieuwd of die traditie ging voortgezet worden. Maar ik ben heelhuids door 2009 geraakt. Op een klein incident na, waar ik de dood in de ogen keek, er naar spuwde en het toch nog kan navertellen.

En dat is maar goed ook, want het lijstje van operaties die ik ondergaan heb begint stilletjes aan een lijst te worden. Een overzicht:

• Verhelpen van X-benen (tweemaal: een keer om krammen in mijn knie te zetten en een keer om ze er weer uit te halen)
• Gedraaide teelbal
• Kijkoperatie om na te gaan of ik een ontstoken blinde darm had of niet
• Meniscusoperatie (twee keer ondertussen, telkens de linkerknie)
• Weghalen van amandelen
• Afgescheurde borstspier

En nu mag het voor even stoppen. Ik ga er zelfs voor om een jaar lang eens niet de binnenkant van een ziekenhuis te hoeven zien. Benieuwd of het mij lukt.