Kleine meisjes worden groot

Lenka
Lenka

Het is al weer een tijdje geleden dat ik over Lenka schreef en daar zou ik me eigenlijk moeten over schamen!

Ondertussen is ze al 13 maanden oud en is er heel veel veranderd. Eerst was er het kruipen. De eerste pogingen leken wel nog meer op een para die plat op de buik probeerde om ongezien door vijandig gebied te raken maar na een tijdje kreeg ze de techniek van op handen en knieën te kruipen ook onder de, euh, knie.

Na het kruipen kwam al gauw het rechtstaan. Eerst geholpen doordat wij haar aan de armpjes vast hielden maar ondertussen heeft ze ook al geleerd hoe ze zich zelf kan rechttrekken in haar bedje, haar park of zelfs aan de salontafel. Rechtstaan zonder zich vast te houden is er voorlopig nog niet bij, maar lang zal dat niet meer duren.

Ook de eerste stapjes zetten terwijl mama of papa haar handjes vasthouden lukt ondertussen en daar wordt goed op geoefend. De techniek is nog niet helemaal optimaal maar de wil om vooruit te gaan is helemaal aanwezig.

Maar het allerbelangrijkste is toch wel dat Lenka gewoon een fantastisch meisje aan het worden is. Hoogstwaarschijnlijk zegt elke ouder dit van zijn of haar kind, maar Lenka is een ongelooflijk vrolijk kind. Op een paar jengelige momemten na is ze bijna altijd aan het spelen en het lachen. Zowel thuis als bij de onthaalmoeder is ze het zonnetje in huis.

En spelen en wild doen met papa vindt ze al helemaal leuk. Hoe hoger ik haar werp, hoe wilder ik met haar zwier, des te leuker dat ze het vindt. Kraaien van het lachen doet ze als ik doe alsof ik haar kom pakken.

Maar ze is zeker ook bezig met het vormen van een karaktertje. Ik denk dat Lenka iemand gaat worden met een eigen willetje, maar dat heeft ze zeker van geen vreemden. En een deugniet, dat wordt ze zeker en vast. Dat kan je nu al zien aan de foto’s die ik de laatste tijd van haar gemaakt heb. Ik heb trouwens de indruk dat ze al weet hoe te poseren. Van het moment dat ze de camera ziet, verandert haar gezichtje meteen. Dan trekt ze een schelmensnuit of lacht ze uitbundig, een waar genot om te fotograferen.

Lenka
Lenka

Lopen in de natuur

Als de omstandigheden het toelaten kiezen mijn loopbuddy en ik er voor om te gaan lopen in de natuur. Dus liefst geen geasfalteerde wegen maar eerder veldwegen en bospaadjes. Naast de zachte ondergrond welke minder belastend is voor ons lichaam heeft lopen in de natuur nog een paar leuke voordelen.

Ijslander

Eentje ervan is dat je soms hele leuke momenten mee maakt. Zo zien we regelmatig buizerds overvliegen, gelukkig blijven ze ver genoeg weg en vallen ze ons niet aan. Ook reigers behoren tot het vaste gezelschap van dieren die we tegen komen. Gisteren nog zagen we zelfs een vos de weg oversteken. Zulke dingen geven net iets extra aan het lopen. Zeker als je aan het afzien bent, zoals ik de afgelopen dagen.

En af en toe leveren die leuke momenten ook leuke foto’s op. Zoals toen we even halt hielden om een paar Ijslandse paarden te fotograferen en het mij wel leuk leek om te doen alsof ik zo’n paard een zoen gaf. Het paard besliste echter om mij echt een zoen te geven en mijn loopbuddy kon op het juiste moment een foto nemen.

Ook een dankbaar onderwerp voor een foto, is het pasgeboren ezeltje langs ons loopparkoers in Hees. Zo schattig en donzig. Je zou het zo mee naar huis nemen. Maar in plaats daarvan stoppen we even langs de wei, voor we beginnen te lopen om een paar foto’s te nemen. En zwaaien we uiteraard als we er al lopend voorbij komen.

Ezelveulen

Jammer genoeg zullen we de komende maanden eerder de finse piste opzoeken ‘s avonds in plaats van tussen de velden te gaan lopen, maar dan hebben we in elk geval weer iets om naar uit te kijken!

Geen slapende voet meer

Ongeveer 6 weken na mijn fasciotomie om het probleem van mijn slapende voet tijdens het lopen aan te pakken, liep ik gisteren voor het eerst weer. De omstandigheden waren ideaal, een zonnige warme nazomer dag.

Van in het begin merkte ik al een verschil. De laatste keer dat ik liep voor mijn operatie waren mijn scheenbeenspieren al volledig verkrampt en hard na minder dan 1 km gelopen te hebben en nu bleef dit gevoel helemaal weg. Wel merkte ik dat het lang geleden was en dan vooral in mijn kuiten maar de slapende voet bleef weg.

Zelfs na 3 km, het punt waarop ik voor de operatie altijd moest stoppen, had ik geen last van mijn voeten. Heel even dacht ik een kleine tinteling te voelen in de tenen van mijn linker voet, en stopte ik heel even. Maar gelukkig was de tinteling sneller verdwenen dan dat ze gekomen was en kon ik zonder problemen verder lopen.

Na 5 km was mijn kaars wel uit. Drie maanden niet lopen heeft mijn conditie duidelijk geen deugd gedaan, maar die zal wel snel terug komen. Het belangrijkste is nu dat het probleem van de slapende voet opgelost is. Ik ben wel nog steeds voorzichtig en wacht de komende looptrainingen af vooraleer ik durf zeggen dat het probleem definitief van de baan is, maar het ziet er in elk geval goed uit.

Mobistar 4G Demo

Vorige week was ik uitgenodigd op de kantoren van Mobistar om een demo bij te wonen van het supersnelle 4G netwerk welk Mobistar binnenkort gaat uitrollen.

Na een korte inleiding over wat 4G nu precies is kregen we waarvoor we eigenlijk gekomen waren, een hands-on demo van waartoe het 4G netwerk in staat is. Op een (uiteraard 4G compatibele) Samsung tablet kregen we in preview een app te zien die het mogelijk maakt om over 4G live TV te kijken of video on demand af te spelen.

Zonder haperingen en met simultaan beeld en geluid konden we naar Het Journaal op Een kijken. Zappen tussen de zenders deden we door over het scherm te swipen en ging zonder vertragingen. Ook een Video on Demand kijken ging heel vlot. Op geen enkel moment moest er gebufferd worden en had ik de indruk dat het een gedownloade video betrof.

Ook een Full HD video op Youtube bekijken gaat zonder problemen. Het was mogelijk om naar eender welk moment in de video te springen zonder ook maar een seconde te wachten eer de video verder speelde. Daarnaast konden we even proeven van Cloud Gaming een ook hier geen problemen met snelheid.

Om af te sluiten deden we nog snel even een speedtest waarbij er afgeklokt werd op 55,30 Mbit/sec, een snelheid die ik thuis met mijn telenet fibernet zelfs niet haal.

Speedtest

Allemaal mooi die 4G, maar wanneer is dat nu beschikbaar? Mobistar heeft op dit moment een testfase lopen in Antwerpen waarbij een paar honderd gebruikers de mogelijkheid hebben om gebruik te maken van het nieuwe 4G netwerk. De uitrol van het netwerk voor het grote publiek is echter pas voorzien voor 2013 en zal eerst gebeuren in de grote steden. Het is dus nog even wachten vooraleer we van deze technologie gebruik gaan kunnen maken, maar van wat ik gezien heb, is het het wachten zeker waard.

Fasciotomie

Gisteren had ik opnieuw een afspraak met de orthopedist om te kijken of en wanneer een operatie kon ingepland worden om mij van het chronisch compartiment syndroom te verlossen. En blijkbaar kon dit al sneller dan ik had gehoopt want op donderdag 9 augustus kan ik al onder het mes.

De orthopedist zal dan een fasciotomie uitvoeren op zowel mijn linker- en rechteronderbeen. In mijn linker been heb ik niet zo veel last als rechts, maar ik wil voorkomen dat ik binnen een paar maanden hetzelfde zou voorhebben aan mijn linkerbeen waardoor ik nog eens onder het mes zou moeten. En volgens de chirurg is het geen probleem om beide benen tegelijk te opereren.

Na de operatie zou ik een paar weken niet kunnen lopen, maar dat kan ik op dit moment ook niet, dus dat is niet echt een ramp. Maar wat wel zeker is, is dat ik binnenkort pijn- en slapende voet vrij zal kunnen lopen en dat gaat werkelijk een opluchting zijn. Ik  kijk er al naar uit.

Chronisch compartiment syndroom

Het lijkt er stilaan op dat er een oorzaak gevonden is voor mijn slapende voet tijdens het lopen.

Na een drietal sessies bij de osteopaat waar onder andere gedacht werd dat het probleem kwam door een gekanteld bekken en een ruggenwervel die niet op zijn plaats zat, besloot ik op aanraden van iemand naar een orthopedist te gaan.

Onmiddellijk nadat ik mijn probleem had uitgelegd vroeg hij of ik dan vooraan mijn been ook harde stijve spieren had, wat dus effectief het geval is. En dus kon hij al heel snel de diagnose van chronisch compartiment syndroom stellen.

Dit komt er op neer dat het kapsel om de spieren in mijn onderbeen te strak zit en bij de inspanning van het lopen zwellen mijn spieren zodanig op dat de bloedtoevoer afgesloten wordt en hierdoor mijn voet in slaap valt. De enige oplossing hiervoor is een operatie, nl een fasciotomie, waarbij het kapsel rond de spieren opengesneden wordt zodat de bloedtoevoer niet meer afgesneden kan worden.

Maar omdat de orthopedist zeker wou zijn dat dit het probleem was, stelde hij voor om eerst nog even naar de bloedvaten in mijn been te laten kijken zodat hij kon uitsluiten dat het niet veroorzaakt werd door een verstopt bloedvat. Dit onderzoek toonde aan dat mijn bloedvaten perfect in orde zijn en niet de oorzaak zijn.

Ondertussen heb ik mijn volgende afspraak op 30 juli bij de orthopedist om te kijken wanneer we de operatie kunnen inplannen. Het zou om een vrij eenvoudige operatie gaan waarbij geen te lange revalidatie nodig is. Hoewel het probleem zich voornamelijk rechts voor doet, ga ik toch eens horen of het mogelijk is om links dezelfde ingreep te doen, als was het maar preventief. Kwestie dat ik er in één keer van verlost ben en binnenkort weer terug kan lopen.

Slapende voet tijdens het lopen

Sinds kort sukkel ik met een slapende voet tijdens het lopen. Ik weet dat het vreemd klinkt, maar het kan dus wel degelijk. Meer zelfs, als je even de moeite doet om te zoeken op het internet blijker er veel mensen last van te hebben.

Maar het is dus wel een probleem. Bij mij begint het meestal tussen kilometer 2 en 3. Stilaan voel ik dan dat mijn rechtervoet begint te slapen tot ik helemaal geen gevoel meer heb in die voet. Ondanks dat dit pijnloos is, is het wel lastig en natuurlijk ook gevaarlijk. De kans dat ik mijn voet zou omslaan is heel groot en met alle gevolgen van dien natuurlijk.

Ondertussen heb ik al een een paar zaken geprobeerd om het probleem te verhelpen. Ik heb andere kousen geprobeerd die minder ‘knellen’. Ik heb geprobeerd om de veters van mijn schoenen (waarmee ik nog maar 500 km gelopen heb) minder vast te knopen maar dat maakte geen verschil.

Vervolgens ben ik naar de osteopaat geweest die vaststelde dat mijn bekken gekanteld was en een ruggewervel niet op zijn plaats zat. Na beide problemen opgelost te hebben leek het even alsof het beter ging, maar gisteren (na een tweede osteopatiesessie) was het probleem weer erger. Dus ook daar geen oplossing voor mijn probleem.

Maar ik geef niet op! De volgende stap is om, op aanraden van iemand die er goede ervaringen mee heeft, naar een voetendokter te gaan in de hoop dat hij mij kan zeggen wat het probleem is en het ook nog kan oplossen. En daarna zien we weer wel hoe het verder moet.

Zeker is dat ik absoluut wil blijven lopen. Daarvoor doe ik het ondertussen veel te graag om er zomaar mee te stoppen. De energie en het goed gevoel dat ik krijg na een uurtje lopen zou ik niet meer kunnen missen. Ik hoop dus dat er snel een oplossing komt voor mijn probleem.

Mobiel internet in Frankrijk: Orange Mobicarte

Afgelopen week was ik een weekje op vakantie in de Vogezen. Omdat ik volgens sommigen toch verslaafd ben aan mijn smartphone, ging ik op zoek naar de beste manier om ook in Frankrijk online te zijn, zonder dat het mij stukken van mensen zou kosten.

Dankzij Herman kwam ik uit bij de prepaid formule van Orange Mobicarte. Onbeperkt mobiel internet voor een maand voor amper 9 euro. Je moet wel weten hoe je het moet activeren, want de medewerkers in de Orangeshop zijn ofwel onwetend ofwel onwillend.

Om je Orange Mobicarte te kopen ga je best naar een Orangeshop, die kan je gemakkelijk online vinden. Zorg er voor dat je je identiteitskaart bij je hebt, deze heb je nodig om je nummer te laten registreren. Als adres kan je heel gemakkelijk je verblijfplaats in Frankrijk opgeven. Daar doen ze niet moeilijk over.

Een Orange Mobicarte kost 9,90 euro en daarvoor krijg je 5 euro belwaarde. Aangezien een maand onbeperkt internet 9 euro kost, moet je nog een extra herlaadbeurt kopen. Toen wij er waren, kreeg je voor 5 euro zelfs 6 euro belwaarde.

Voordat je de simkaart in je smartphone plaatst, schakel je best alle dataverkeer uit omdat een smartphone meestal in de achtergrond gebruik maakt van mobiel internet.

Nadat je de simkaart geplaatst heb, kan je deze herladen door de stappen te volgen die beschreven staan op je herlaadkaart.

Als dat eenmaal gebeurd is, voer je volgende stappen uit om je mobiel internet te activeren

  • Geef de code #123# in (dit heb je ook moeten doen om je kaart te herladen)
  • Kies 1 – menu
  • Kies 4 – Vos bons plans
  • Kies 3 – Votre Multimedia
  • Kies Option Internet Max
  • Je krijgt nu de beschrijving van de optie, kies Suite
  • Kies 1 – Souscrire
  • Kies 1 – Valider

Als die gebeurd is, krijg je normaal de melding dat je abonnement binnen de 48 uur geactiveerd wordt. In werkelijkheid duurt het maar een paar uur. Bij mij was het binnen het uur in orde (zelfs op een zondag).
Het kan trouwens gebeuren dat je de melding krijgt dat je de optie Internet Max niet kan kiezen omdat Orange je nog niet geïdentificeerd heeft. Dan moet je gewoon even wachten. Dit komt doordat het systeem je nummeraanvraag nog niet verwerkt heeft (dit is de reden waarom je je identiteitskaart moet meenemen naar de Orange shop).

Eenmaal je optie geactiveerd is kan je zonder problemen mobiel surfen zonder extra kosten. Ik heb op een week tijd een goeie 650 MB verbruikt voor in totaal 15 euro (aanschaf van het kaartje en 5 euro herlaadkosten).

Nog een kleine tip: als je in de Orange shop bent, zeg dan niet dat je de Mobicarte gaat gebruiken om online te gaan. Bij mij deed de medewerker alsof het niet kon en wou hij mij een andere formule aansmeren, maar ik heb mensen gehoord bij wie de medewerker hen zelfs geen Mobicarte wou verkopen toen ze hoorden waarvoor hij die ging gebruiken. Koop dus gewoon je simkaart en herlaadkaart en volg de stappen hierboven beschreven.

Update:

Nog een manier voor Mobiel internet in Frankrijk: Joe Mobile

Papa-dochter-dag

Sinds Lenka geboren is werk ik 4/5. Deels om de kosten van de onthaalmoeder te drukken en deels natuurlijk om meer tijd met haar te kunnen doorbrengen. Zo komt het dus dat ik op vrijdag alleen thuis ben met haar en dat is dan een echte papa-dochter-dag.

Die eerste glimlach die ze mij ‘s morgens schenkt als ik haar uit haar bedje haal, daar smelt ik gewoon van. En dan weet ik telkens weer dat het een hele leuk dag gaat worden.

Natuurlijk is ze nog jong en heel veel doen we nog niet op zo’n dag, maar ik geniet van alles wat we doen. Van de eerste fles ‘s morgens tot het geven van haar groentenpapje – waar ik ondertussen beter in word want ik weet nu zelfs dat ik die moet opwarmen.

We spelen ook wat af op zo’n dag. Vliegebaby, bouncybaby, noem maar op, we doen het allemaal. En allemaal met de mooiste lach die je je maar kan indenken. Zelfs slapen doen we samen. Als Lenka een dutje doet ben ik solidair en leg ik mij ook eventjes in de zetel. Gewoon om te zorgen dat het stil is in huis en dat ze ongestoord kan slapen.

Maar het leukste vinden we toch het nemen van foto’s. Ik probeer elke week een mooie foto van haar te nemen. En gelukkig is dat met zo’n pracht van een dochter geen probleem. Poseren kan ze al als de beste en ik maak daar dankbaar gebruik van. En ik ben er zeker van dat ze mij er later dankbaar voor zal zijn dat ze veel mooie foto’s heeft van een periode die ze zich waarschijnlijk niet zal herinneren, maar waarin we ons toch wel geamuseerd hebben.

Lenka
Lenka

Slagroom kloppen

Afgelopen weekend was ik uitgenodigd op een etentje onder tweeps, u weet wel, mensen die Twitter gebruiken. Als hoofdgerecht kregen we gehaktballen volgens een heel erg lekker recept. Lekker kruidig met veel groentjes in de saus en overheerlijke aardappeltjes.

Als dessert was er Dame Blanche met versgeklopte slagroom en zelfgemaakte chocoladesaus. Aan mij was gevraagd om de slagroom te kloppen en hoewel ik geen enkele ervaring heb in de keuken wou ik het wel eens proberen. Op zich leek er ook niet veel aan. Room en suiker in een kom doen en kloppen maar.

Al bleek dat kloppen wel heel erg hard kloppen. Zo hard zelfs dat 1 liter room niet in één keer lukte. Na een tijdje leek het mij toch makkelijker om twee kommen te gebruiken en de room te verdelen en dan nog was het hard werken. Nooit gedacht dat mijn armspieren  zouden verzuren maar ik slaagde er toch in om de slagroom stijf te krijgen.

Slagroom kloppen
Slagroom kloppen

En het resultaat mocht er wel zijn volgens de andere gasten. Hij had volgens sommigen misschien wel iets zoeter gemogen, maar de structuur en smaak waren toch goed.

En toch ook nog even vermelden dat de zelfgemaakte chocoladesaus ook heel erg lekker was en dat heel de avond bijzonder geslaagd was.

Afgewerkte slagroom
Afgewerkte slagroom