Gespot door Geert op de E40 Luik – Brussel: YCF-911
YCF-779
Hoe hou ik mijn waterschildpad klein
Zo heel af en toe gebeurt het dat ik van mensen vragen krijg omtrent het houden van waterschildpadden. Hoogstwaarschijnlijk komen ze via Google op mijn blog en denken ze dat ik specialist ter zake ben. Wat ik dus niet ben, hoogstens een ‘ervaringsdeskundige’.
Dé meest voorkomende vraag die ik krijg is of er een manier bestaat om een waterschildpad (meestal een geelwang) klein te houden. Vriendelijk als ik ben, wil ik de mensen altijd antwoorden, maar dan wel correct, dus heb ik het even aan een bioloog gevraagd. Volgens haar is de beste manier is om elke nacht van 3 tot 5 hen zachtjes te kietelen terwijl je soft kitty, warm kitty zingt al huppelend (thanks @aardbeiwormpje).
Voor degenen die het nog niet doorhadden, het bovenstaande is sarcasme. Want uiteraard is er geen manier om een waterschildpad klein te houden. Net zo min er een manier is om bijvoorbeeld een kat of een mens klein te houden. En waarom zou je het ook willen? Omdat het gemakkelijk is?
Verhalen zoals schildpadden in een klein bakje houden of in onverwarmd water zijn niet meer dan fabeltjes. Groeien doen de beestjes toch. Tenzij je ze geen eten geeft, maar dan gaan ze gewoon dood, ook weeral zoals elk levend wezen. Het enige dat er met schildpadden gebeurt als je ze een slechte huisvesting geeft, is dat ze ziek worden of volledig misvormd groeien.
Wil je dus toch een waterschildpad nemen, hou er dan rekening mee dat je ze na verloop een ruim aquarium zullen nodig hebben. Bij mij zitten Stella & Artois nu nog in een bak van 350 liter maar deze wordt stilaan te klein, vandaar de nieuwe bak met een inhoud van 1600 liter. Ok, die is misschien een beetje overdreven groot, maar u krijgt wel een idee van wat u ze moet kunnen bieden. Hou er ook rekening mee dat het verwarmen van het water een aardig stukje kan kosten.
Kan of wil u de schildpadden geen groot en verwarmd verblijf geven, is het misschien best dat u geen schildpad neemt. Of eender welk ander huisdier, want als u de moeite niet kan nemen om op een deftige manier voor een schildpad te zorgen, gaat u dat bij een ander huisdier hoogstwaarschijnlijk ook niet doen. En misschien neemt u dan ook best geen kinderen, dat zie ik ook niet echt goed komen zo.
Lenka
Met enige trots wil ik jullie voorstelen aan Lenka Van den Eynde, het eerste kindje van mijn vrouw en mezelf. Bij haar geboorte op 27 augustus 2011 woog ze 3,255 kg en was ze 50 cm groot.
Wodan Lenka was uitgerekend om voor 11 september, maar ik denk dat ze een beetje het ongeduld van mij geërfd heeft en het niet zo lang meer wou uithouden. En dus besloot ze zaterdag dan maar dat het tijd was om ons te komen begroeten.
Om 10 uur ‘s morgens zijn we binnen gegaan in Gasthuisberg en om 20h10 lag er een prachtig klein wezen op de buik van mijn vrouw.
Even was het spannend toen de hartslag van (de toen nog ongeboren) Lenka zakte onder de 80 bpm, maar al snel bleek dat alles terug normaal was en dat er geen gevaar was. Toen de hartslag een paar uur later opnieuw zo fel zakte kreeg ik het toch wel even warm en koud tegelijk, maar ook hier herstelde ze vrij snel en zo werd het een geboorte zonder complicaties.
Elke zak ‘n feestje
Smiths heeft de zakjes van hun chips gerestyled en uiteraard hoort daar een feestje bij. Dat merk je ook aan de nieuwe slogan: “Elke zak ‘n feestje”. En dit mag u vrij letterlijk nemen. Zowel virtueel als in real life kan u ballonnen vinden in de vorm van Smiths zakjes.
Op Smits.be kan je jouw virtuele ballon claimen en je vrienden vragen om te helpen jouw ballon naar beneden brengen. Hierbij kan je elke dag 4 keer 4 tickets winnen voor een pretpark naar keuze (Bellewaerde, Bobbejaanland, Boudewijn Seapark, Plopsa Coo, Plopsa Indoor Hasselt, Plopsaland De Panne, Sea Life Blankenberge of Walibi).
Daarnaast schuimen street teams het land af om in de grote steden een feestje te starten waarbij voorbijgangers kunnen proberen om echte ballonnen te pakken te krijgen en zo hun tickets voor een pretpark te winnen.
Haast u dus snel naar Smiths.be om uw ballon te pakken te krijgen of kijk op de Facebook pagina waar je de street teams kan vinden.
[Review] herinneringenoplinnen.nl
Een week of twee geleden kreeg ik een mailtje van herinneringenoplinnen.nl met de vraag of ik een foto van mij op canvas wou afgedrukt zien. Het bleek dat de vrouw van de zaakvoerder fan is van mijn blog en ze één van mijn foto’s wilden afdrukken waar ik een review over zou schrijven.
Eerlijk gezegd wou ik al een tijdje één bepaalde urbex foto laten afdrukken dus deze vraag had niet beter kunnen komen. De foto in kwestie is de trap in Schotte, en naar mijn mening een van mijn betere urbex foto’s.
Gisteren – op een feestdag dan nog – werd er dan een groot pak afgeleverd. Stevig verpakt in karton en bubbeltjesplastiek zat mijn canvas van 50 x 70 cm.
Het eerste wat me opviel was dat – zoals bij andere afdrukcentrales – de foto niet helderder gemaakt was, maar er net hetzelfde uitzag als op mijn scherm. Het is nu eenmaal een donkere foto, dat is deel van sfeer die hij uitstraalt, en de foto lichter maken had hem hoogstwaarschijnlijk verpest.
Maar bij herinneringenoplinnen.nl hebben ze de foto afgedrukt zoals hij bedoeld is. Daarnaast ben ik erg tevreden over de afdrukkwaliteit. Een hele tijd geleden had ik een foto van mijn nichtje laten afdrukken op canvas via Extrafilm Smartphoto en zowel de afdrukkwaliteit als de kwaliteit van de afwerking zijn bij herinneringenoplinnen.nl stukken beter.
Waar bij Smartphoto het canvas rond een houten kader gespannen was zonder meer (en nog niet eens strak), zit er bij deze foto nog een stuk karton tussen de foto en het hout wat de stevigheid natuurlijk ten goede komt. Er is echter een klein puntje waar ik geen rekening mee gehouden had. Doordat het canvas rond het hout gespannen is, gaat de rand van de foto verloren. Op zich kan dit geen kwaad, maar bij deze foto valt bijvoorbeeld het uiteinde van de leuning van de trap weg. Maar als je hier rekening mee houdt is dit geen probleem. Gelukkig is de symmetrie van de foto niet verloren gegaan dus ik val er niet over.
Zou ik op basis van deze canvas herinneringenoplinnen.nl aanraden? Absoluut! Zeker als ik het vergelijk met de kwaliteit van Smartphoto.
Vorderingen schildpaddenbak
Na het fiasco met de warmtewisselaar beslisten we om eerst al de rest van de schildpaddenbak af te werken vooraleer we een nieuwe warmtewisselaar gaan maken.
Het eerste dat gebeurde was het ophangen van de verlichting. In een TL-armatuur kwamen twee UV-B lampen, nodig voor de schildgroei bij de schildpadden. Boven het zandeiland kwam een warmtelamp waaronder de schildpadjes een paar uur per dag zullen kunnen zonnen.
De bak werd langs onder en rondom geïsoleerd met styrodur platen om zo weinig mogelijk warmte langs die kanten te laten ontsnappen, kwestie van niet te veel stookkosten te hebben.
Vervolgens maakte ik een omkasting rond de schildpaddenbak, deels voor het zicht en deels voor extra isolatie. De ruimte tussen de inox en de houten omkasting zal opgevuld worden met rotswol.
Het rechtste stuk van de omkasting werd een deurtje zodat ik nog eenvoudig aan de filter en pomp zal kunnen in geval dit nodig moest zijn.
De volgende stappen zijn het plaatsen van de filter en de pomp – aansluiten zal pas gaan als de warmtewisselaar klaar is – en de bovenkant af te werken met bankirai hout. Daarna is het de bedoeling om nog een glazen wandje te plaatsen zodat de schildpadden ook op het bankirai kunnen en zo een ‘eiland’ hebben dat zich volledig rond de bak uitstrekt.
Er is nog wat werk aan, maar het einde en de verhuis komen nu echt wel in zicht.
Filipijnse YCF
Kattenshoot
Zaterdag had ik afgesproken bij iemand die graag een paar mooie actiefoto’s wou hebben van haar twee katten. Hoewel ik totaal geen ervaring heb in het fotograferen van katten, leek het mij wel een leuke uitdaging om te proberen en een gelegenheid om wat bij te leren. Maar zoals altijd loopt niets zoals je het gepland hebt
Toen ik de woonkamer waar de katten zaten binnen kwam, was er toch sprake van wat lichte paniek. De kattin bleef ver uit mijn buurt en de kater blies alsof zijn leven op het spel stond en het was duidelijk dat hij mij niet verdroeg in zijn territorium.
Na een paar studieronden verliep het contact toch wat vlotter. De kattin mocht ik al strelen – al bleef ze wel heel erg stil op hetzelfde tussen de zetel en de muur zitten – en de kater was al een paar keer aan mijn hand komen snuffelen. Maar het was pas toen ik hem een stukje kaas had gegeven dat hij zich ook liet aaien.
Zowel onze band als het weer waren ondertussen beter geworden was, en besloten we om de katten buiten proberen te fotograferen. Daar zouden ze zich ook minder makkelijk weg kunnen steken. Het hele koertje is namelijk ommuurd en het kattenluikje kon op slot gedaan worden. Tot zo ver de theorie…
Van zodra ik op het koertje kwam leek het alsof beide katten door de bliksem getroffen werden en niet snel genoeg binnen konden zijn. Helaas was het kattenluik op slot en botsten ze met hun kopje tegen het luik. Maar de pijn stoorde hun duidelijk minder erg dan de angst want ze bleven proberen om door het kattenluik opnieuw naar binnen te gaan. Van de gewenning en de nieuw gesmeede band van even ervoor bleef niet veel meer over.
Donna besloot dan maar dat het toch beter zou zijn om ze terug binnen te laten. Op een kleine ontmoeting later op de trap met de kater heb ik beide katten niet meer gezien en van fotograferen kwam al helemaal niets meer in huis. Het is duidelijk dat een dier zich niets laat opdringen. Als het niet wil, wil het gewoon niet. Lesson learned.
Gelukkig vond Donna het zo erg voor mij dat ik voor niets gekomen was dat ze – na wat aandringen van mij – zelf even wou poseren. Afgaande op de reacties van anderen mag ik denk ik wel zeggen dat het een geslaagde shoot geworden is. Maar oordeel vooral zelf op Flickr en laat het mij zeker weten.
YCF-446
Gespot door Christophe tijdens de file van Brussel naar Gent: YCF-446.









