Wimblog

De kogel is door de kerk en mijn besluit staat vast: ik stop volledig met portieren.

Het zat er uiteraard al een tijdje aan te komen. Sinds I Love Techno had ik nog slechts één weekend gewerkt als portier. En dan nog tweemaal omdat ik de organisatie goed kende.

Eénmaal omdat ik voor een bepaalde organisatie alle fuiven de afgelopen 4 jaar gedaan heb en zij altijd achter mij vragen en de tweede keer omdat ik met iemand van de organisatie samen het middelbaar gedaan heb en zij ook achter mij vroegen. En wie ben ik om daar nee tegen te zeggen.

Maar nu is het goed geweest. Ik heb het werk altijd graag gedaan, maar het is nu goed geweest. Ik heb nu meer tijd om in het weekend te gaan fietsen en om af te spreken met vrienden. Zo heb ik dit jaar trouwens voor het eerst in 7 jaar eens niet gewerkt met oudjaar en ik moet zeggen dat het mij beviel. Ik denk dat ik toen de knoop al had doorgehakt voor mezelf.

In de 8 jaar die ik gewerkt heb als parkingwachter/portier heb ik veel plezier beleefd, veel meegemaakt en veel gezien, maar net niet genoeg om er een boek over te schrijven. Het is een fijne periode geweest, maar nu is het tijd voor wat anders. En het extra geld dat ik nu moet missen? Dat overleven we wel denk ik. We zullen er in elk geval geen boterham minder voor moeten eten.

Het stoppen met portieren heeft wel al één voordeel met zich meegebracht. Mentaal gaat het iets beter dan toen ik nog portierde. Vooral naar het einde toe had ik het moeilijk. Ik merkte dat ik het hoe langer, hoe moeilijker kreeg om constant dezelfde discussies te voeren met zatte mensen. Het werd steeds moeilijker om op mijn tanden te bijten en kalm te blijven. En dus is het goed dat ik gestopt ben, vooraleer ik mijn zelfbeheersing verloor.

Ondertussen ben ik het gewoon om in de weekends thuis te zijn en het bevalt me zeer goed. Ook mijn bioritme is terug het oude. Of moet ik zeggen dat ik nu een bioritme had want werken in de weekends is nefast voor een regelmatig leven. Ik stond 5 dagen in de week vroeg op en in het weekend werd mijn slaap nog verder in de war gestuurd. Gezond kan het toch allemaal niet zijn.

Er zullen hier dan ook geen spannende of stoere verhalen meer verschijnen, dus de mensen van Binnenlandse Zaken die hier kwamen meelezen om iets te vinden waar ze mij konden op pakken, moet ik teleurstellen.