Wimblog

Eind oktober telefoneerde mijn vrouw met de fijne mededeling dat er een Pro Justitia voor mij was toegekomen. Niet zomaar een Pro Justitia, maar eentje van de Militaire Politie deze keer. Shit, dacht ik, hebben ze gezien dat ik mijn tank dubbel geparkeerd had naast het schietterrein. Of misschien had ik het Belgische vlaggetje wel in de verkeerde richting gehangen waardoor het op een Duitse vlag lijkt en hebben ze mij aanzien als de vijand. Maar niet van dat alles. De werkelijkheid was een stuk minder spectaculairder.

De Pro Justitia telde welgeteld 7 bladzijden waarvan de eerste 5 enkel in de taal van Voltaire waren opgesteld. Bovenaan de eerste 2 pagina’s stond in drukletters INFRACTION GRAVE te lezen, wat volgens mij duidt op een zware overtreding.

De vaststelling op zich was ook volledig in het Frans opgesteld en ging volgens mij over het feit dat ik de opgestoken arm van een agent van de Militaire Politie genegeerd had. Al kan ik mij vergissen, want het het was dus in het Frans. Maar het zou goed kunnen. Ik had inderdaad gezien dat die mens met gestrekte arm het straat wou opgaan om iemand die blijkbaar meer is dan de modale werkmens voorrang te geven om de wetstraat op te rijden. Maar omdat hij nog lang niet in het midden van het straat was reed ik door. En dat mag dus niet.

‘s Anderendaags vertrok er een mailtje naar de advocaat om te vragen of a) de Militaire Politie mij – als burger – mag beboeten en b) of dit wettig is dat het enkel in het Frans gebeurt. Een paar mails later blijkt dat beide zaken mogen en wordt mij aangeraden om toch maar te betalen.

Ondertussen had ik ook reeds naar de mensen van de MP getelefoneerd en vriendelijk uitgelegd dat ik de Franse taal niet erg machtig ben en of het mogelijk zou zijn om een Nederlandstalig afschrift te krijgen van mijn overtreding. De MP geloofde mij niet wat het Frans betrof en beschuldigde mij ervan dat ik het principieel wou spelen, maar ze gingen een Nederlandstalige versie opsturen.

Weken gingen voorbij totdat ik opeens een verzoek toch betaling kreeg van 160 euro. Ook dit document was – u raadt het al – enkel in het Frans opgesteld. Een Nederlandstalige versie van het verslag van mijn overtreding had ik nog steeds niet gezien.

Eerst dacht ik nog om niet te betalen en te kijken wat er zou gebeuren, maar Uiteindelijk besloot ik  gisteren om toch maar eens te telefoneren naar het parket met de vraag voor meer uitleg en waar mijn Nederlandstalige brief eigenlijk blijft.

Na ongeveer een kwartier gewacht te hebben vertelt de – overigens zeer sympathieke en behulpzame – dame mij dat er geen Nederlandstalige brieven gestuurd worden. Ik moet het maar doen met de Franse versie. Wat mijn verdere opties dan zijn? Ofwel de boete gewoon betalen ofwel mijn bezwaren schrifelijk overmaken aan het parket.

Nu rijst natuurlijk de vraag of dit zomaar kan. Blijkbaar wel natuurlijk, maar wat met mensen die echt geen Frans kunnen. Hoe dienen zij zich te verantwoorden/verdedigen als ze geeneens weten wat ze verkeerd gedaan hebben en geen vertaling kunnen krijgen? Zou het ook in de andere richting werken? Zou iemand uit Wallonië die in Brussel beboet wordt en een verslag krijgt in het Nederlands dit ook niet in het Frans kunnen krijgen? Eerlijk gezegd vind ik het allemaal een beetje raar zo.

Wim Ergernissen boete, Frans, Militarie Politie, MP, Nederlans, overtreding