Wimblog

Het was het jaar 2001, de euro was er nog niet en ik was net gefaald voor mijn eerste jaar licentiaat LO en omdat het vakantie was deed ik een vakantiejob als chauffeur.

Mijn job bestond eruit mensen die op vakantie vertrokken thuis gaan oppikken en naar de luchthaven brengen met de wagen. Ook werkten we samen met een taalcentrum in Spa en bracht ik verschillende malen per week buitenlanders van de luchthaven naar Spa.

Ik denk dat ik nog maar een paar dagen aan het werk was toen ik om de een of andere reden dringend moest terugkeren naar de luchthaven. Ondanks het slechte weer – de regen viel met bakken uit de lucht – trapte ik het gaspedaal diep in om toch maar op tijd op de luchthaven te komen. Eigenlijk reed ik veel te snel gezien de omstandigheden maar ik was nog jong en onbezonnen en had nog niet zo veel ervaring en daarvoor zou ik de rekening gepresenteerd krijgen.

Op het moment dat ik van de E40 de Ring rond Brussel oprijdt en daar de afrit naar de luchthaven neem is het nog steeds heel hard aan het regenen en ik rij nog steeds te snel. En dan gebeurt het onvermijdelijke in de bocht van de afrit komt een van mijn voorste wielen in een plas water terecht waardoor de auto begint te schuiven. Omdat mijn snelheid te hoog is krijg ik dit niet gecorrigeerd en komt de auto in een spin terecht.

Wat er dan gebeurt kan ik mijn niet meer herinneren. Ik weet nog wel dat ik de vangrail heel even heel dichtbij zag komen en het volgende dat ik mijn herinner is dat ik op het middenvak sta in de tegenovergestelde richting maar zonder dat ik iets had geraakt.

Als bij wonder waren er op het moment dat ik rondtolde geen andere auto’s in mijn buurt en ook nadat ik stilstond was er amper verkeer. Net op het moment dat ik stil sta komt er een auto op mij af maar gelukkig had hij zijn snelheid wel aangepast aan de weersomstandigheden en kon hij tijdig remmen zodat ik alles nog kan navertellen.

Ik denk dat mijn engelbewaarder die dag zeker en vast bij mij in de auto was want het had veel en veel erger kunnen aflopen. Tijdens de rest van mijn vakantiejob heb ik die bocht nog heel vaak moeten nemen en ik kan u verzekeren dat ik elke keer met een ei in mijn broek zat. Ik heb er trouwens nog jaren last van ondervonden elke keer ik een bocht naar rechts moest nemen. Het gevoel dat mijn auto begint weg te schuiven is mijn nog lang blijven achtervolgen.