Spermadonor
Begin deze week las ik dat het IVF-centrum van het Gentse Jan Palfijn ziekenhuis dringend op zoek is naar spermadonors. Daarom hebben ze een nieuwe wervingscampagne opgestart aan de hand van hippe flyers en een website (www.ikhelpmee.be) met flashy kleurtjes. Met deze campagne wil men zich blijkvaar vooral tot mannelijke studenten richten.
Op zich is er niets mis met spermadonatie. Alles gebeurt in alle discretie in een apart lokaaltje waar erotische literatuur en een dito video aanwezig is en per donatie krijgt men 80 euro als vergoeding voor verplaatsingskosten. Ideaal voor studenten dus, betaald worden voor iets dat je thuis ook waarschijnlijk doet en je helpt er misschien nog mensen mee.
Maar toch wringt het wat voor mij. Op het moment zelf lijkt het een goede daad – en dat is het natuurlijk ook – en je krijgt er wat extra zakgeld voor. En niemand hoeft het te weten want het gebeurt anoniem. Maar is het wel zo anoniem vraag ik me dan af. Ergens zal er toch wel een registratie zijn van welk staal van wie is. En wat nu anoniem is blijft daarom niet anoniem.
Wie zegt dat het binnen afzienbare tijd niet mogelijk voor mensen die dankzij IVF verwekt zijn de gegevens van hun natuurlijke vader op te vragen en hem zelfs op te zoeken. In het huidige tijdsbeeld lijkt zoiets natuurlijk onmogelijk, maar kunnen we er zomaar vanuit gaan dat dit zo gaat blijven.
Het zal je maar gebeuren dat je een deel van je studies financiert door elke week (wat in theorie mogelijk is) een storting te gaan doen en pakweg 20 jaar later – wanneer je gelukkig getrouwd ben en twee kindjes hebt – er opeens nog een paar kinderen voor de deur staan die hun echte papa willen leren kennen.
Of wat indien de moeder alleen komt te staan en de gegevens van de donorpapa achterhaald en al dan niet via de rechtbank allimentatie claimt. Voor je het weet kan je gaan betalen voor kinderen die je van haar nog pluim kent. Misschien is het paranoïde van mij om er zo over te denken, maar dat zou mij toch bezig houden.
Natuurlijk wil ik kandidaat spermadonors niet afschrikken, maar ik zie het mezelf nog niet onmiddellijk doen.
grappig
Stel u voor een donatie van Pascal Vincke
@Gene Vangampelaere
Lol, dat zou vonken geven
Het is en blijft iets controversieels… Ik weet niet of ik het zou doen, mocht ik een man zijn uiteraard
. Mooi verdiende centjes om een kwakje (waar je toch even plezier aan beleeft) te doen dat wel, maar de ‘risico’s’ die je beschrijft, zou ik ook in overweging nemen… Zo paranoïde ben je dus niet Wim 
.
“Dadelijk terug , ben even een storting gaan doen!”
Tja, zeer dubbel allemaal. Langs de ene kant is het een nobel doel, langs de andere… Misschien ben ik paranoïde in het kwadraat maar…
Stel: Je doet een donatie en er komen kindjes van… Je krijgt zelf kinderen en die groeien allemaal mooi op. Die kindjes worden volwassen en komen elkaar tegen. Er is aantrekkingskracht (ergens logisch te verklaren want het zijn in feite halfbroers/zussen) en er komt een relatie van… Wil je dat dan weten? Moet er dan een alarm afgaan? En gaat er een alarm af op dat moment? Kan er überhaupt wel een alarma afgaan want wie kan zoiets detecteren… Want alle gevolgen vandien voor hun nageslacht natuurlijk…
Ik heb er (zoals je ziet waarschijnlijk) al over nagedacht en bovenstaande was toch doorslaggevend (persoonlijk) Maar ieder zijn idee natuurlijk en puur menselijk gezien gun ik iedereen kinderen dus ‘t is ni altijd een eenvoudige keuze.
PS: @Lies: eiceldonatie bestaat ook trouwens. Al is dat natuurlijk een stuk complexer met eenzelfde problematiek maar laat ik even niet te ver afwijken…
@GreatG
Klopt wat je zegt, ik heb hier zelfs een artikel over gelezen dat in een bepaald land er een park was waar lesbische vrouwen samen komen. Omdat veel van die vrouwen kinderen hadden door IVF en die kinderen kennis maakten met kinderen van andere de andere lesbische vrouwen vroeg men zich ook af wat deze mogelijke ‘inteelt’ tot gevolg zou hebben.
Ik heb me zelf al eens aangemeld als donor, en met die anonimiteit zit het wel snor.
Je bent een nummer en niet meer dan dat.
In het begin maak je telkens al een volgende afspraak zodat ze geen telnr hebben. Een naam heb ik zelf nooit moeten opgeven.
De enige plaatst waar het oké is dat je een nr bent
Ik heb uiteindelijk wel m’n telnr gegeven, en als ze bellen neem je op met “hallo met “. En uiteraard zit er DNA in je sperma en het bloed dat ze trekken, dus onmogelijk om te weten te komen wie je bent is het niet, maar het is zeker niet de bedoeling.