Vandaag had ik een afspraak met de chirurg die mij geopereerd had aan mijn knie.

Omdat ik na de opeatie toen hij mij bezocht nog tamelijk onder invloed was van de narcose en bijgevolg half sliep toen hij zijn uitleg deed, kreeg ik de uitleg nog eens.

Blijkbaar was het kraakbeen aan de achterkant van mijn knieschijf erg versleten. Zo erg zelfs dat er kleine kuiltjes inzaten. Dit heeft hij tijdens de operatie moeten polieren om terug een mooi glad oppervlak te bekomen.

Het gevolg hiervan is dat ik geen springsporten zoals volleybal of basketbal meer zal kunnen doen. Ook bij het powertrainen moet ik opletten wat ik doe. Oefeningen waarbij veel druk komt te staan op mijn gebogen knie moet ik achterwege laten. Dus geen squats meer voor mij dus.

Ook een job waarbij ik veel op mijn knieën moet zitten is uitgesloten. Gelukkig staat dat niet in mijn jobomschrijving. Ook vloeren leggen is niet meer aan mij besteed in de toekomst. Maar ook dat is geen probleem vermits ik dat toch niet onmiddellijk van plan was.

Het goede nieuws is dat ik wel nog vechtsporten mag doen. Vermits ik van plan was om hiermee terug te beginnen zodra ik volledig hersteld ben, is dit erg goed nieuws. Dat volledig herstel zou ongeveer binnen 3 weken zijn – 6 weken na de operatie dus. Vanaf dan zou ik in principe terug moeten kunnen lopen ook. Voorlopig moet ik me beperken tot fietsen, wat trouwens zeer goed is voor het herstel van mijn knie, zolang het maar zonder al te veel weerstand is.

Om af te sluiten heeft de chirurg mij trouwens ook aangeraden om mijn ziekteverlof helemaal uit te doen wat wil zeggen dat ik nog tot en met volgende week thuis ben van het werk. Ik had eerlijk gezegd liever terug gaan werken, maar hij overtuigde mij door te zeggen dat het beter is van het nu even rustig aan te doen ipv te snel terug aan de slag te gaan en er later weer mee te sukkelen. En dat heeft mij inderdaad kunnen overtuigen. Zou het verstand dan toch met de jaren komen?