Wimblog

Wie mij een beetje kent, weet dat ik een nogal onrustige persoonlijkheid heb. En onrustig is dan op z’n minst gezegd nog zacht uitgedrukt. En omdat er zich nu eenmaal nogal veel leerkrachten in mijn directe omgeving bevinden krijg ik vaak het verwijt dat ik ADHD zou hebben*.

Allemaal gezever natuurlijk, maar het zette mij toch aan het denken. En dus ging ik online op zoek en vond  ik deze test.

78 vragen om te bepalen bepalen of ADD-ADHD wellicht een factor is voor je gevoelens en gedrag. Bij het beantwoorden van de test moest ik soms wel even slikken. Bij sommige vragen leek het alsof mijn leven/karakter beschreven werd door iemand die mij grondig had geobserveerd.

• Op school presteerde ik onder mijn niveau.
• Ik heb concentratieproblemen, uitgezonderd als iets me bijzonder interesseert. (Ik heb het hier zelfs al geblogd over mijn attention span)
• Ik raak vaak dingen kwijt.
• Ik voel me onrustig, beweeg constant en/of heb last van zenuwtrekjes.
• Ik zeg wat in me opkomt, zonder dat ik nadenk over de consequenties. Ik ben tactloos.
• Ik kom te laat of heb chronisch haast.
• Ik heb problemen met autoriteiten.
• …

Het resultaat lag uiteraard wel een beetje in de lijn van de verwachtingen. Althans de verwachtingen van al die leerkrachten in mijn nabije omgeving.

Wil dit nu zeggen dat ik ADHD heb? Absoluut niet, het blijft natuurlijk een test op het internet – hoe waarheidsgetrouw dat ik ze ook ingevuld heb. Moet ik me zorgen maken? Ik zou het niet weten. Maar misschien moet ik toch maar eens een dokter opzoeken die me kan doorverwijzen naar een specialist.

Niet dat ik zonodig aan de medicijnen wil, maar stel dat effectief de diagnose van ADHD gesteld wordt bij mij, dan heb ik tenminste een excuus als mensen zeggen dat ik weer druk doe

* Voor alle duidelijkheid, ik wil absoluut niet stellen dat leerkrachten in staat zouden zijn om de diagnose van ADHD te stellen.

Ik heb de attention span van een goudvis. Gesteld dat een goudvis een attention span heeft natuurlijk. Maar indien hij dit zou hebben zou het een zeer korte attentionspan zijn. En dat heb ik ook. Vandaar dus mijn vergelijking. Maar ik geloof dat u het wel snapte zonder dat ik het diende uit te leggen. Maar toch, ik wou niet dat u niet mee zou zijn. Vandaar dus.

Maar nu terug naar mijn korte attention span. Het is dit weekend nog eens gebleken dat deze zeer kort is. Omdat ik toch niet ging fietsen omdat ik mijn winterhandschoenen niet vond, besloot ik de blaren in de tuin op te ruimen. Een niet al te zwaar klusje, maar ondaks dit kan ik mij hier niet langer dan een kwartier of ten hoogste 20 minuten op concentreren. Dan moet ik even iets anders doen. Iets gaan drinken, even mijn mail nakijken, de vissen eten geven. Het maakt niet uit, als ik maar even iets anders doe.

Zo ook met verven. In de kelder hebben mijn vrouw en haar vader een wasbak met keukenkastjes gemonteerd en daarrond diende nog geverfd te worden. Verven is thuis een klusje voor mij maar zoals gezegd kan ik dit ook niet lang volhouden. Na een kwartier heb ik ook hier weer genoeg van en moet ik even iets anders doen. Daarna kan ik weer verder gan met verven. Het zal u dan ook niet verbazen dat er geen groot schilder aan mij verloren gegaan is. Het resultaat mag er zeker weten, maar ik doe er verschrikkelijk lang over.

Nog een voorbeeld? Zelfs het schrijven van een blogpost lukt me niet in één keer. Ondertussen moet ik toch nog eens mijn mail lezen of moet ik dit of geen even opzoeken, maar mij hierop blijven concentreren lukt niet. Hoe hard ik ook probeer.

Er is slechts één grote uitzondering – en ik schrijf dit niet omdat mijn collega’s meelezen – en dat is mijn werk. Als ik iets aan het ontwikkelen ben dan kan ik er zo in opgaan dat ik al de rest vergeet. Hoe technischer en hoe ingewikkelder hoe beter. Zodra ik mij vastgebeten heb om iets te laten werken mag er rond mij een bom ontploffen, de derde wereld oorlog uitbreken of zelfs girl on girl action plaatsvinden, ik ben niet uit mijn concentratie te krijgen.

Maar voor de rest is het dus de spanningsboog van een goudvis. Mijn vrouw zal wel weer vertellen dat dit komt doordat ik aan ADHD leidt. Want volgens haar heb ik er alle symptomen van. Wat deze zijn weet ik zelf neit, maar ze zal het wel weten zeker. Ook ben ik wat hyperactief en dat draagt ook niet bij tot een grote spanningsboog. Maar als we maar gelukkig zijn zeg ik altijd.