Wimblog

Gisterenavond lag ik lui in de zetel met een half oog naar de televisie te kijken toen opeens de telefoon overging.

Goede avond meneer, u spreekt met firma huppeldepup.

‘Shit, een telemarketeer’ ging er door mijn hoofd, maar wegens te lui scheepte ik hem niet onmiddellijk af en liet ik hem zijn uitleg doen?

Ik bel u omdat wij een nieuw alarmsysteem hebben ontwikkeld dat automatisch de politie verwittigd bij inbraag en de brandweer in geval van brand.

Om ruchtbaarheid te geven aan dit nieuwe systeem kiezen wij per gemeente vijf huizen uit waar we dit systeem komen installeren. Uiteraard is dit vrijblijvend en wij hadden graag een afspraak gemaakt op donderdag om 16h.

Zonder na te denken antwoord ik: Donderdag zal moeilijk zijn, want wij vertrekken ‘s nachts op reis. Shit! mijn frank valt. Dat was misschien iets wat ik niet had moeten zeggen. Na nogmaals aandringen om een afspraak te maken wijs ik de telemarketeer af door te zeggen dat het mij geen fluit interesseert wegens reeds een alarm geïnstalleerd, maar het onheil was al geschied. Had ik nu net tegen één of andere onbekende figuur die een dodgy alarmsysteem wil aansmeren gezegd dat het appartement onbewoond is vanaf donderdag nacht? Misschien toch niet mijn beste moment van de dag.

Misschien ben ik paranoïde maar een lichte paniek maakte zich meester van mij. Aangezien wij geen abonnement hebben op de dienst die het nummer van de beller toont, probeer ik naar Belgacom te telefoneren om het nummer waarmee ze belden te achterhalen. Helaas vang ik bot. Omwille van privacy redenen zou Belgacom dit niet mogen bijhouden en kunnen ze het mij ook niet geven.

Dan maar naar de lokale politie bellen om een wooningstoezicht aan te vragen. Geen antwoord wegens buiten de kantooruren. Vervolgens heb ik dan maar even naar 101 getelefoneerd en mijn uitleg gedaan. De vriendelijke persoon aan de andere kant van de lijn heeft naar mijn verhaal geluisterd, mijn gegevens genoteerd en gevraagd om tijdens de kantooruren toch nog maar eens naar de lokale politie te telefoneren.

Ik herinner mij trouwens dat ik vorig jaar een soortgelijk telefoontje kreeg maar verder heb ik daar nooit aandacht aan geschonken. Ik ben benieuwd hoe dit gaat aflopen. Op zich dien ik mij niet echt zorgen te maken aangezien er toch steeds volk in het appartement aanwezig is en bij elke verdachte handeling komen kijken wat er aan de hand is. Maar voorkomen is beter dan genezen en dus bel ik straks nog eens naar de lokale politie om mijn verhaal te doen.