Vorige week was het de laatste les avondschool Digitale Fotografie aan het CVO in Leuven. Ondertussen zat ik in module 3, welke logischerwijs volgt na module 1 en module 2. Ook logischerwijs zou een mens durven denken dat de modules wat moeilijker en diepgaander worden. Helaas bleek dit niet het geval te zijn.
Eerst wil ik even vermelden dat ik, op gebied van fotografie, nog heel veel te leren heb en dat ook graag zou gedaan hebben. Maar helaas lukte dat niet echt in deze module. In module 3 moesten we werken rond deze thema’s:
- Thema vlakverdeling: 3 beelden
- Geënsceneerd beeld: 1 beeld (groepswerk)
- Vrij eindwerk: min. 3 beelden
- Vrije opdracht studio: 1 beeld per groep bij stilleven
- Vormelijk drieluik: 3 beelden samen gepresenteerd
Het eerste thema,vlakverdeling, had ik liever in de eerste module gezien, samen met compositie, omdat het mijns inziens vrij belangrijk is bij de opbouw van een foto. Maar volgens het CVO hoort het pas thuis in module 3.
Mijn foto’s voor dit thema waren verre van perfect of zelfs maar goed te noemen, en met die opmerkingen kan ik perfect leven. Maar van zodra dat onderstaande foto beschouwd wordt als het (bijna) perfecte voorbeeld van een foto voor dit onderwerp, durf ik haast zeggen dat dit een kleuterklas opdracht is.
© Niels Matheve
Een ander thema waar ik moeite mee had was het geënsceneerde beeld. Drie of vier lessen – van telkens 3,5 uur – werden besteed aan het bespreken van wat we zouden doen. Ik wil niet in detail treden, maar neem van mij aan dat het bijzonder ergerlijk was. Na tig uren bespreken en discussiëren werd doodleuk beslist om iets compleet anders te doen en werden de voorgaande lessen nog nuttelozer dan ze al waren.
De dag dat we de foto moesten maken, ben ik gewoonweg niet gegaan, omdat ik mezelf ken. Ik had me toch maar lopen ergeren en dat resulteert zelden in iets goeds. Van wat ik achteraf hoorde was het vooral chaos…
Met een twaalftal man één scene maken en dan één persoon op de ontspanknop laten drukken heeft volgens dan mij ook niet veel met fotografie te maken. Of het moest zijn dat ik de memo gemist heb waarin staat dat fotografie vanaf nu in groep beoefend dient te worden. Qua besparing zou het wel kunnen tellen. Met z’n twaalven één Canon 1Ds kopen…
De studiolessen (drie meen ik mij te herinneren) waren ook groepswerk. Drie groepjes kregen elk twee lampen, wat versleten, gescheurde achtergronden en beginnen maar. Uitleg kregen we amper. Soms kwam de leraar een kijkje nemen hoe het ging en gaf hier en daar wel een tip, maar voor de rest was het trial and error. Op zich is er niets mis met trial and error, maar binnen het kader van een schoolse opleiding had ik graag wat meer uitleg gekregen. En uiteraard diende hier ook weer een (aantal) foto’s gemaakt te worden met 1 camera per groepje, waarna de RAW bestanden mochten uitgewisseld worden om ze te kunnen bewerken.
En dus is het nu tijd voor een evaluatie. Heb ik iets gehad aan deze module? Niet echt. Had het beter gekund? Volgens mij wel. Veel minder praten over de groepsopdracht (of ze helemaal schrappen) en meer dingen aanleren – zowel theoretisch als praktisch – had de cursus zoveel beter kunnen maken. Nu was het niet veel meer dan bezigheidstherapie. Maar dan wel de soort die 60 euro gekost heeft. En vooral heel veel tijd. En dat is bijzonder jammer.
Indien mensen mij nu vragen of het zinnig is om avondschool te volgen moet ik antwoorden met ‘Ja, maar …‘ Als je past begint met fotograferen is het inderdaad zeer aan te raden om een cursus te volgen. Zaken zoals diafragma, sluitertijd, … werden heel degelijk uitgelegd in module 1 en verder ook in module 2. En zulke basiszaken heb je best onder de knie. Maar vanaf je denkt dat het te langzaam gaat of je niets meer bijleert, zou ik aanraden om er mee te stoppen. De tijd die je in het leslokaal besteedt kan je beter besteden aan het fotograferen zelf. Vraag desnoods een meer ervaren fotograaf in jouw omgeving of hij je een paar dingen wil bijleren, geloof mij, je zal er veel meer aan hebben.
