De vakantie in de Provence zit er ondertussen op en ik kan er enkel met een goed gevoel op terugblikken. Na de pech van de eerste dagen verliep de rest van de week wel zoals gehoopt.
Het belangrijkste doel van de vakantie was het beklimmen van de Mont Ventoux vanuit Bédoin. Vorig jaar had ik reeds een tamelijk succesvolle poging ondernomen vanuit Sault maar faalde ik jammerlijk vanuit Bédoin door gebrek aan recuperatievermogen waardoor mijn spieren nog volledig verzuurd waren. Na ongeveer 9 kilometer stapte ik toen af en was het over and out.
Dit jaar had ik meer en beter getraind en hoewel in de laatste weken de conditie iets achteruit gegaan was door een paar kleine foutjes was het vertrouwen groot.
Op dinsdag zou ik samen met kameraad T. en zijn vriendin M. naar boven rijden. M. had de beklimming vorig jaar ook al gedaan en wou dit jaar een paar minuten van haar tijd af doen. T. en ik zouden haar gedurende de rit vergezellen om haar te motiveren. Door het lagere tempo van M. kon ik zo de gehele beklimming eerst verkennen zonder in het rood te gaan. Na 2h30 fietsen bereikte ik de top en M. bereikte de top na 2h48, jammer genoeg 3 minuten trager dan vorig jaar.
Donderdag stonden we om half tien opnieuw in Bédoin, maar deze keer om 21 kilometer voluit te gaan en proberen een mooie tijd neer te zetten. Ik had een tijd in mijn hoofd die ik wilde halen, maar omdat het uiteindelijk ook maar mijn eerste echte keer was dat ik de beklimming volledig zou doen had ik op voorhand tegen bijna niemand gezegd welke tijd dit was.
Over het algemeen ging de klim vlot en zonder al te veel problemen bereikte ik de top. Enkel de twee laatste kilometers waren echt zwaar omdat ik vlak hiervoor een energiegel had gegeten die onmiddellijk zwaar op mijn maag lag en een paar meter voor de top zijn weg terug naar buiten vond. Ondanks dat ik in het begin misschien wat sneller had kunnen fietsen ben ik toch relatief tevreden met de 1h46 die ik nodig had om de top te bereiken.
Ik kan beter voel ik en dat zal ik volgend jaar bewijzen ook. Maar voor nu ben ik dus best tevreden. Maar toch ook want ontgoocheld want ik had 1h45 voorop gesteld en daar ben ik dus 1 minuut boven gebleven. Maar dat zijn details. Ik ben vlot naar boven kunnen rijden en dat is wat telt. En ik heb me geamuseerd.
Een gedetallieerd verslag van de beklimming zelf kan u lezen op mijn fietsblog.