Wimblog

Twee weken geleden kreeg ik van een maat een telefoontje. Of ik geen zin had om terug te gaan boksen in Tienen. Vroeger hebben we daar nog samen gebokst en dat was de beste club waar hij ooit getraind had zei hij, dus zo gezegd zo gedaan. Normaal gezien zou vorige week de eerste keer terug geweest zijn, maar daar besliste mijn rug dus anders over.
Ik moet zeggen, het was zalig. Twee uur alles geven wat ik had, doodop zijn, goed slaag gekregen met momenten (ik moet een massachist zijn want anders kan je daar niet van genieten denk ik) en nu zalig moe. Mijn knokels zijn opgezwollen, ik zit vol blauwe plekken (de anderen ook hoor) maar ik ben tevreden dat ik terug gegaan ben. Hopelijk kunnen we het blijven volhouden want voor de conditie is dit ook super. Hoewel die tijdens het sparren toch nog maar heel pover was.

Nu de douche in en dan naar de Rio voor Fun After Work.

De laatste dagen waren (zijn) tamelijk stressy op het werk, en wat is beter om de stress weg te werken dan een beetje te trainen op de bokszak. Afgelopen weekend had ik de kelder/garage opgeruimd zodat ik een mooi hoekje had om de bokszak op te hangen. Met een stevige oogvijs had ik de bokszak in het plafond gehangen en ik dacht dat hij niet weg kon. Verkeerd gedacht dus. Vandaag was ik een rondje aan het trainen en bij het oefenen van de zware slagen vloog de zak opeens een metertje verder om daar op de vloer te landen. Ik dacht eerst dat de plug waar de vijs in zit, uit het plafond gekomen was, maar het was de vijs zelf die het begeven had. Het ook was helemaal opengeplooid en de vijs zelf was ook nog eens afgebroken, net waar de draad begint.
Morgen dus naar de doe-het-zelf-zaak voor een stevigere vijs. Ik denk ook dat ik het hele goedje ga vast zetten met Tec7 zodat het in de toekomst tegen een stootje kan.